Εχθές το βράδυ ήταν ακόμη ένα βράδυ με το οποίο τσακώθηκα με τα παιδιά μου για το κινητό και το tablet. Εγώ να τους ζητώ να τα αφήσουν στην άκρη για να χαλαρώσουμε λιγάκι πριν τον ύπνο και εκείνα να μην τα αποχωρίζονται. Έκαναν λες και η ζωή τους εξαρτιόταν από αυτά. Δεν τα ένοιαζε ούτε το σχολείο της επόμενης μέρας, ούτε το ότι ξεκινούσε μία νέα εβδομάδα και δεν θα είχαμε πολύ χρόνο ο ένας για τον άλλον.

paidia-internet

Τελικά, μετά από έναν τρικούβερτο καβγά, πολλά γλυκόλογα και αγκαλιές καταφέραμε να ηρεμήσουμε και… να πάνε για ύπνο με νεύρα!

Σκεπτόμενη μετά το γεγονός και τις τόσες άλλες παρόμοιες στιγμές που έχω ζήσει με τα παιδιά μου και αναρωτιόμουν: «Μήπως τελικά το λάθος βρίσκεται στην προσέγγισή μου; Τα παιδιά μου, συνήθως, δεν ξεσπούν έντονα, δεν φωνάζουν πολύ και, γενικά, αντιμετωπίζουν τα πάντα με ηρεμία». Η κατάσταση, λοιπόν, ξέφευγε εξ’ αιτίας του τρόπου μου.

Ψάχνοντας πληροφορίες για αυτό το ζήτημα ανακάλυψα, ότι πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν ίδιες δυσκολίες με τα παιδιά τους και ανακάλυψα ένα άρθρο το οποίο θα μπορούσε να φανεί αρκετά βοηθητικό.

Η συνέχεια εδώ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *