PROTINEWS | ΩΡΕΕΕ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΡΕ;;;
3537
post-template-default,single,single-post,postid-3537,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,transparent_content,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive

ΩΡΕΕΕ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΡΕ;;;

ΩΡΕΕΕ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΡΕ;;;

Αφορμή για το άρθρο μου αυτό είναι μια πομπώδης δήλωση παίχτριας τηλεριάλιτι η οποία είπε πριν πάει στη ζούγκλα σε εξωτική παραλία για να λάβει μέρος σε γνωστό τηλεπαιχνίδι-σκουπίδι “ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ ΠΕΙΝΑ”.

Αυτομάτως μου ήρθαν στη σκέψη όλες αυτές οι  μνήμες της μητέρας μου και της γιαγιάς μου που πέρασαν τα χρόνια του πολέμου αλλά και γενικά την παιδική τους ηλικία μετά τον πόλεμο, πεινώντας και προσπαθώντας να επιβιώσουν στους δύσκολους εκείνους καιρούς.

Η μητέρα μου συνήθιζε να μου διηγείται ιστορίες για το πως έψαχναν καθημερινά κάτι να φάνε, πως έκλεβαν φρούτα από τις αυλές των γειτόνων, κότες (αν είχαν) και έφτιαχναν αυτοσχέδιες πίτες με το τίποτα χωρίς λάδι και χωρίς υλικά σχεδόν μέσα, πως τρώγανε σκέτο ψωμί και μάλιστα μία μόνο φέτα την ημέρα, για να τους κρατήσει ζωντανούς, αλλά και ιστορίες για το πως επιβίωναν οι άνθρωποι της πόλης που δεν είχαν αυτή την πολυτέλεια και έψαχναν τα σκουπίδια, έτρωγαν γάτες, έπιναν ρεβιθοκαφέ και περίμεναν τα συσσίτια για να φάνε κάτι ή έκλεβαν καρβέλια από τα φορτηγά των Γερμανών με κίνδυνο να σκοτωθούν.

Πως περνούσαν ξυπόλητοι το ποτάμι μέσα στα κρύα και τα χιόνια για να πάνε μια ώρα διαδρομή στο σχολείο στα χωριά και άλλα πολλά survivor events της εποχής…

Μου είναι αδιανόητο ότι το έτος 2018 υπάρχουν νέοι άνθρωποι που διακαώς θέλουν να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους δοκιμασίες και που θέλουν να βάλουν τον εαυτό τους σε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις που για τους Έλληνες τα παλιότερα χρόνια αυτό ήταν ο χειρότερός τους εφιάλτης.

Πως είναι δυνατόν;

Πως είναι δυνατόν νέοι άνθρωποι να έχουν τέτοια όνειρα, τέτοιες φιλοδοξίες; 

Να είναι δηλαδή πρωταγωνιστές σε τηλεσκουπίδια, να νοιώσουν πείνα και κακουχίες μόνο και μόνο για να επιδείξουν τα γυμνασμένα τους κορμιά ή τον τροφαντό πωπό τους για να μην πω τίποτα άλλο;;;

Γέμισε η τηλεόραση παιχνίδια επιβίωσης σε ερημικές εξωτικές παραλίες με παίχτες σφίχτες με κορμάρες και κοπέλες με  πλαστικά κάλλη που άλλη τους φιλοδοξία δεν είναι παρά να τα δείξουν… για να κερδίσουν τι;  Λίγες μέρες “δόξας της συμφοράς”   και μάλιστα για λίγα χρήματα απ’ότι διαβάζω… Τι είδους διαπαιδαγώγιση έχουν πάρει από τους γονείς τους;

Τι πρότυπα παρουσιάζει και προβάλλει αυτό το χαζοκούτι που θέλοντας ή μη όπως και το διαδίκτυο παίζει πλέον πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μας ;

Για να μην αναφερθώ και στις τηλεπαρουσιάστριες τις ξώβιζες και τις ξεβράκωτες που θα έλεγε και η γιαγιά μου με τους παχυλούς μισθούς και τις σπιταρώνες που παντρεύονται κάτι μεγαλύτερους σαπιοκηλιάδες καναλάρχες και διευθυντές για να είναι “επώνυμες”…και αμολάνε και κα-να δυο δύστυχα παιδάκια και χωρίζουν μετά και είναι και “οι καλύτερες του χωριού”.  Αυτά τα πρότυπα είναι της μοδός βλέπετε…

Αλλά ας επανέλθω στους… επίδοξους και επίδοξες τηλεπεινάλες παιχνιδιών στους οποίους

αν τους αρέσει τόσο πολύ η κακουχία και η πείνα έχω να τους προτείνω το εξής:

– Μπορούν να πάνε να περάσουν 1-2 μήνες μέσα στο κρύο με έναν άστεγο σε πεζοδρόμιο  ή παγκάκι και θα “τα δουν όλα” που λέει και ο λαός … να το ευχαριστηθούν το πράγμα…!

Πραγματικά αναρωτιέμαι που πάμε ρε όπως έλεγε και ο γνωστός ηθοποιός σε παλιά καλή ταινία…

Χ.Μ.

Υ.Γ. ΑΝ ΖΟΥΣΕ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΤΡΑΒΟΥΣΕ ΤΙΣ ΚΟΤΣΙΔΕΣ ΤΗΣ!!!

No Comments

Post A Comment