Σήμερα αποφασίσαμε να εκκλησιαστούμε στον Ιερό Ναό Αγ.Δημητρίου Ναυπάκτου.Ντυθήκαμε και πήγαμε στο γραφείο του σπιτιού.Ανοίξαμε τον υπολογιστή και συνδεθήκαμε με το διαδικτυακό κανάλι της Εκκλησιαστικής Παρέμβασης της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου.

Λειτουργούσε ο Σεβασμιώτατος Ναυπάκτου Ιερόθεος.Συγκεντρωθήκαμε αποκλειστικά σ’αυτό.Κάναμε ο,τι θα κάναμε αν ήμασταν και σωματικά εκεί.Αυτή ήταν η συμβουλή.Τις ίδιες κινήσεις.Στα ίδια σημεία.Όπου έπρεπε να ήμασταν όρθιοι,ήμασταν όρθιοι.Όπου θα κάναμε το σταυρό μας,κάναμε το σταυρό μας.

Και κάθε φορά που ο Λειτουργός Αρχιερεύς ευλογούσε,τόσο σοφά και συνειδητά, το αόρατο εκκλησίασμα σαν να ήταν όλα,όπως πριν,κανονικά,αρχίζαμε ψηλαφητά να εισερχόμαστε σε μια άλλου είδους ανοικτή δομή κανονικότητας:Στην αίσθηση της περιλαμβάνουσας τους αυτοπρόσωπα παρόντες και τους δια των ψαλτών εκπροσωπούμενους απόντες εκκλησιαστικής κοινότητας, η οποία, ειδικά σε κάθε Θεία Λειτουργία, ανοίγεται,όπως τόνισε και ο Σεβασμιώτατος, προς τον Ουρανό,τελώντας την Ευχαριστία υπέρ πάσης της Οικουμένης.

Θα θέλαμε να είμαστε και σωματικά εκεί.’Η οπουδήποτε «εκεί» ή «εδώ».Μα αφού αυτό δεν είναι για την ώρα μπορετό,ας απλωθεί το ειλητόν τού «εδώ» στο «τώρα» του κάθε ραδιοφωνικοτηλεοπτικού δέκτη και ηλεκτρονικού υπολογιστή,έτσι ώστε η εμπειρία της κοινότητας να συνεχίζεται εκφραζόμενη ακόμα και μέσα στην τωρινή έρημο.Πάντως με το «Δι’ευχών» της Θείας Λειτουργίας στον Αγ.Δημήτριο Ναυπάκτου,μέσα στον κατακλυσμό των ημερών αυτών είχε φανεί ένα ουράνιο τόξο….

Πέτρος Θωμαΐδης-https://www.facebook.com/

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *