Οι επί γης θεοί»

Στη Βρετανία, αποφασίζουν ποιοι ασθενείς με κορωνοϊό θα ζήσουν και ποιοι θα πεθάνουν. Σκέφτονται μάλιστα να θέσουν ένα «ηλικιακό όριο πάνω από το οποίο δεν θα γίνονται θεραπείες». «Ακόμα και ασθενείς που βρίσκονται ήδη σε αναπνευστήρα, θα απομακρύνονται για να μπουν στη θέση τους άλλοι που έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης». (1).

Στην Ισπανία κάνουν επιλογή ασθενών και κρατάνε μόνο όσους έχουν προσδόκιμο ζωής μεγαλύτερο των δύο χρόνων (Τσιόδρας 21/3). (2)

Κι ο Έλληνας χειρούργος, κ. Γιώργος Γιούργος, που εργάζεται στο νοσοκομείο του Μπέργκαμο και μίλησε στο ΣΚΑΪ για την Ιταλία: «Έρχονται οι αναισθησιολόγοι που έχουν την τελευταία λέξη στο αν θα μπει κάποιος σε μια εντατική και αποφασίζουν «αυτός μπορεί και αυτός δεν μπορεί»… «Αν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα σε έναν ασθενή υπερήλικα με βεβαρυμμένο ιστορικό και έναν ασθενή πιο νέο, προσπαθούμε να κρατήσουμε τους ασθενείς γύρω στα 60-65. Δεν μιλάμε για τους ασθενείς 85-90. Μακάρι να μπορούσαμε να τους κρατήσουμε». (3)

2.«Πολύ θα θέλαμε να τους προστατέψουμε όλους»,

… είπε εδώ ο κυβερνητικός μας ψάλτης κ. Τσιόδρας, στις 21/3. «Αλλά αυτό είναι αδύνατο» συμπλήρωσε. (2)

Ο δε πρωθυπουργός στο διάγγελμά του (22/3) ξέχασε πάλι να πει τι θα κάνει με τις ΜΕΘ, με τα κενά στα νοσοκομεία, με τα τεστ που δεν γίνονται και με τις μάσκες που λείπουν. Αλλά δε ξέχασε να μας απειλήσει πάλι: «Δεν θέλουμε να διαλέξουμε ασθενείς». (4). Υπονοεί ότι ίσως να «αναγκαστεί». Η ιδεολογία του, δε φτάνει μέχρι εκεί που αρχίζει ο ανθρώπινος πολιτισμός. Αυτός που λέει ότι αυτό δεν περιλαμβάνεται ούτε στα δικαιώματά του, ούτε στη λογική και την ηθική του λαού μας.

3.Γιατί δε μπορούν να τους προστατέψουν όλους όσους έχουν αυτή την ανάγκη;

«Οι υπερήλικες δεν «φεύγουν» γιατί τους χτυπάει η ασθένεια, αλλά γιατί διαλέγουμε εμείς να σώσουμε τους πιο νέους… Θα τους σώζαμε αλλά δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή… Όταν πρέπει ο γιατρός να επιλέξει ποιον θα σώσει και ποιον θα αφήσει, το σύστημα πλέον έχει ξεπεράσει τα όρια του» λέει πάλι ο κ. Γιούργος για την Ιταλία. (2)

Και συμπληρώνει ο Indipendent για την Αγγλία: «Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας διαθέτει μόλις 4.000 αναπνευστήρες… και μόλις 6,6 κρεβάτια εντατικής θεραπείας ανά 100.000 άτομα». (1)

Όλες οι χώρες της αναπτυγμένης Ε.Ε. έχουν μέσο όρο 11 – 12 κρεββάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους. Γι’ αυτό αναγκάζονται να διαλέγουν. Όμως υπήρξε μια χώρα που από το 1980 είχε …1.387 κρεββάτια ΜΕΘ σε 100.000 κατοίκους. Την έλεγαν ΕΣΣΔ κι έκανε το ενδεχόμενο «επιλογής ασθενών»… επιστημονική φαντασία.

Καταλάβατε; Την απόφαση την παίρνουν οι κυβερνήσεις κι οι πολιτικές που αφήνουν τα εθνικά συστήματα υγείας γυμνά και τους νοσοκομειακούς άοπλους, απέναντι σε οποιαδήποτε υγειονομική κρίση. Κι όλα αυτά, όταν σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες που είχαν ποτέ.

Αυτές τις δυνατότητες που επικαλούνται κι οι γιατροί, που αγωνίζονται ακόμα και τώρα, την ώρα της αυτοθυσίας τους, κι  απαιτούν μέτρα για την στήριξη του δημόσιου νοσοκομείου, ώστε να μη χρειάζεται η «επιλογή» ασθενών και να χωράμε όλοι στη φροντίδα τους.

Σ’ όλο αυτό το σκηνικό, παρόμοια ευθύνη με τις κυβερνήσεις, έχουν κι οι διάφοροι καθηγητάδες, πανεπιστημιακοί, ακαδημαϊκοί κλπ. που δεν άρθρωσαν λέξη ή και έβαλαν πλάτη όταν δολοφονούνταν το ΕΣΥ.

Αλλά κι όλοι που δεν αντέδρασαν ποτέ λόγω «ρεαλισμού», με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ρεαλισμός η επιλογή των θανατοποινιτών.  Τι θα πείτε τώρα όλοι σας, που νομίζατε ότι ο νόμος του κέρδους χωρά μέσα στο δημόσια σύστημα υγείας; Χωράει;

4.Προσοχή: σας ακούν και οι μελλοθάνατοι

Προσέχετε όμως κύριε Μητσοτάκη, κύριοι κυβερνητικοί, υπουργοί, καθηγητάδες και λοιποί «θεοί επί γης». Όταν λέτε στο πόπολο: «Προετοιμαστείτε γιατί θα χάσουμε αγαπημένα πρόσωπα, γονείς, παππούδες, συγγενείς», προσέξτε γιατί σας ακούμε κι εμείς οι… «μελλοθάνατοι». Οι παππούδες, οι χρονίως πάσχοντες, οι «ομάδες υψηλού κινδύνου», οι ανοσοκατασταλμένοι. Που όταν ακούμε τις συζητήσεις και τις στατιστικές σας, ή όταν βλέπουμε τον ευαίσθητο κ. Τσιόδρα να κλαίει, ξέρουμε: Εμάς κλαίει. Τους προγραμμένους.

5.Εγώ θα τη σκαπουλάρω;

Με την ευκαιρία πάντως να ρωτήσω και κάτι προσωπικό: Οι μεταμοσχευμένοι είναι κατηγορία που τους διαλέγετε για ζωή; Ή είμαστε ίδια κατηγορία με τους γέροντες; Ξέρετε, σκέψεις είναι αυτές… δε τις ελέγχεις… είναι σαν το κατούρημα…

Αν π.χ. σ’ ένα νοσοκομείο δεν έχει 80άρηδες και 90άρηδες … αν τους έχετε «τελειώσει» ρε αδερφέ… μετά τι κάνετε; Η επιλογή πέφτει σε πιο χαμηλές ηλικίες;

Κι ανάμεσα σ’ ένα 80άρη κοτσονάτο και σ’ ένα 60άρη άρρωστο, τι κάνετε;

Για να μη τα πολυλογούμε, και με το συμπάθιο δηλαδή, είστε από παλιά φασίστες ή τώρα θα καταντήσετε έτσι όπως το πάτε… θέλετε δε θέλετε; Σε ποιους το λέω αυτό; Σ’ όσους το σκέφτονται ή το συζητάνε αυτό, ακόμα και για πλάκα.

πηγή

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *