Χτες ο Σύλλογος των Εργαζομένων στον ΕΦΚΑ της Κορινθίας έκοψε την πίτα του. Ξαναβρέθηκα ύστερα από πολύν καιρό με όλους τους συναδέλφους μου από τα γραφεία της Κορίνθου και του Κιάτου. Γελάσαμε, χορέψαμε, διασκεδάσαμε. Και καθώς επέστρεφα στο σπίτι μου σκέφτηκα αυτό.
Ένας άνθρωπος είναι τυχερός, αν ξέρει πως κάθε φορά που το χρειάζεται μπορεί να γυρίσει και να κοιτάξει με ασφάλεια πίσω του. Εκεί που μπορεί να έχει μια βάση να τον περιμένει. Τις πιο πολλές φορές η βάση αυτή είναι η οικογένειά του. Αλλά, αν εκτός από τυχερός είναι κι ευλογημένος, μπορεί μια τέτοια βάση να βρει και στην δουλειά του και στους συναδέλφους του.
Από αύριο, 3 Φεβρουαρίου, επιστρέφω στην δουλειά μου και σε αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα από όλα. Να εξυπηρετώ τους πολίτες. Γυρίζω με μεγάλη χαρά, με μεγάλη όρεξη για δουλειά και με μία διάθεση σαν να μην έλειψα ούτε μια μέρα. Σε αυτό το συναίσθημα συνετέλεσαν και όλοι οι συνάδελφοί μου, οι οποίοι όλη την περασμένη χρονιά που βρισκόμουν σε άλλο πόστο ήταν πάντα στο πλευρό μου. Γι αυτούς ήμουν πάντα «η Γεωργία».
Τους ευχαριστώ γιατί ποτέ δεν με έκαναν να νιώσω ότι έπαψα να είμαι αυτό που ήθελα περισσότερο από όλα: Μία από αυτούς, μία από εκείνους τους ανθρώπους που κάθε μέρα δίνουν έναν αγώνα για την εξυπηρέτηση του πολίτη, κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.
Από αύριο επιστρέφω στην δουλειά μου. Θα τα λέμε από εκεί…
Καλή δημιουργική και ευλογημένη Χρόνια!
