Πέντε γυναίκες εργαζόμενες δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους.
Πέντε ζωές χάθηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, στη νυχτερινή βάρδια ενός εργοστασίου που λειτουργούσε πάνω σε μια ωρολογιακή βόμβα.
Η έκρηξη και η πυρκαγιά στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα δεν ήταν «τραγωδία», ούτε «μοιραίο γεγονός».
Ήταν προαναγγελθέν έγκλημα, αποτέλεσμα της εργοδοτικής ασυδοσίας και της εγκληματικής αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή.
Η δυσωδία του θανάτου υπήρχε μέρες πριν
Οι μαρτυρίες εργαζομένων είναι συγκλονιστικές και αποκαλυπτικές:
στον χώρο παραγωγής μύριζε αέριο εδώ και μέρες.
Υπήρξαν παράπονα.
Υπήρξαν προειδοποιήσεις.
Υπήρξαν φόβοι.
Και όμως, κανένα μέτρο δεν ελήφθη.
Οι φούρνοι συνέχισαν να λειτουργούν.
Οι εργαζόμενες συνέχισαν να δουλεύουν.
Η παραγωγή δεν έπρεπε να σταματήσει.
Γιατί για την εργοδοσία, η ζημιά στα κέρδη θεωρείται πάντα σοβαρότερη από τον κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή.
Τρύπες στους σωλήνες – τρύπες και στις ευθύνες
Η αυτοψία της ΔΑΕΕ αποκάλυψε το αδιανόητο:
σωλήνες προπανίου με διάτρηση.
Δύο δεξαμενές προπανίου στο προαύλιο.
Σωληνώσεις που κατέληγαν στους φούρνους.
Διαρροή όχι τυχαία, όχι στιγμιαία ,αλλά χρόνια και επικίνδυνη.
Και όμως, το εργοστάσιο λειτουργούσε κανονικά.
Ποιος έδωσε εντολή να μη σταματήσει η παραγωγή;
Ποιος αγνόησε τις καταγγελίες των εργαζομένων;
Ποιος θεώρησε «υπερβολή» τη μυρωδιά αερίου;
Η ευθύνη έχει όνομα: εργοδοσία
Δεν φταίει «η κακιά στιγμή».
Δεν φταίει «η τεχνική αστοχία».
Δεν φταίει «το ανθρώπινο λάθος».
Φταίει η επιλογή της εργοδοσίας να λειτουργεί ένα εργοστάσιο χωρίς επαρκή ασφάλεια, χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους, χωρίς σεβασμό στους ανθρώπους που παράγουν τον πλούτο.
Όταν η ασφάλεια θεωρείται κόστος.
Όταν η συντήρηση θεωρείται περιττή δαπάνη.
Όταν ο εργαζόμενος αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμος.
Τότε το έγκλημα δεν είναι αμέλεια.
Είναι δομικό.
Πέντε γυναίκες νεκρές – καμία αυταπάτη
Πέντε εργαζόμενες γυναίκες, μάνες, σύζυγοι, κόρες, βγήκαν για μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ.
Όχι από φυσικό φαινόμενο.
Όχι από ατύχημα.
Αλλά επειδή κάποιοι αποφάσισαν ότι η παραγωγή αξίζει περισσότερο από την ανθρώπινη ζωή.
Και όσο αυτό το σύστημα επιτρέπει στην εργοδοσία να λειτουργεί με λογική «κόστους οφέλους», όσο οι έλεγχοι είναι τυπικοί και οι ποινές χάδια, τέτοια εγκλήματα θα επαναλαμβάνονται.
Δικαιοσύνη σημαίνει τιμωρία – όχι συγκάλυψη
Στο πλαίσιο της προανάκρισης συνελήφθησαν τρία πρόσωπα. Ωστόσο, οι συλλήψεις από μόνες τους δεν απαντούν στο κρίσιμο ερώτημα: γιατί ένα εργοστάσιο συνέχιζε να λειτουργεί ενώ υπήρχαν καταγγελίες εργαζομένων για οσμή αερίου και σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια; Για τις πέντε γυναίκες που χάθηκαν, η δικαιοσύνη δεν μπορεί να εξαντληθεί σε τυπικές διαδικασίες
Η ευθύνη είναι πρωτίστως εργοδοτική.
Γιατί οι εργαζόμενοι δεν αποφασίζουν αν θα σταματήσει η παραγωγή.
Δεν αποφασίζουν για τη συντήρηση.
Δεν αποφασίζουν για τα μέτρα ασφαλείας.
Αυτό που συνέβη στα Τρίκαλα είναι εργοδοτικό έγκλημα
και έτσι πρέπει να καταγραφεί , πολιτικά, κοινωνικά και δικαστικά.
Συναγερμός στην Κόρινθο: Επιτήδειοι τηλεφωνούν σε πολίτες ζητώντας “επιβεβαίωση στοιχείων”
