Διπλωματία και στρατηγικά διλήμματα στην Αθήνα
Αντιαεροπορικά, Mirage, LNG και ευρωατλαντικά σχέδια: Ο ελληνικός λαός δικαιούται ξεκάθαρες απαντήσεις για τους κινδύνους και τα ανταλλάγματα της κυβέρνησης.
Τι σηματοδοτεί η επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα – Τα κρίσιμα ερωτήματα για την εμπλοκή της Ελλάδας
Η σημερινή άφιξη του Ουκρανού Προέδρου στην Αθήνα, με συναντήσεις στο ανώτατο πολιτειακό και κυβερνητικό επίπεδο, δεν αποτελεί μια τυπική διπλωματική επίσκεψη. Έρχεται σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στην Ουκρανία κλιμακώνεται, οι ανάγκες του ΝΑΤΟ πολλαπλασιάζονται και τα ενεργειακά παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων αναδιατάσσονται. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση προχώρησε στην αμφιλεγόμενη απόφαση απαγόρευσης διαδηλώσεων στην Αθήνα, ενισχύοντας τους προβληματισμούς για το τι πραγματικά συζητείται πίσω από τις κλειστές πόρτες.
Η δεύτερη επίσκεψη του Ζελένσκι στην Ελλάδα – μετά τον Αύγουστο του 2023 – συνδέεται άμεσα με την υλοποίηση των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων για βαθύτερη ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο. Στο επίκεντρο βρίσκονται η αποστολή πιο εξελιγμένου στρατιωτικού υλικού, η ενεργειακή «γραμμή» του αμερικανικού LNG μέσω του «Κάθετου Διαδρόμου» και οι πιέσεις για παραχώρηση κρίσιμων αντιαεροπορικών συστημάτων.
Η εμπλοκή που παζαρεύεται πίσω από κλειστές πόρτες
Οι συνεχείς διαρροές και τα δημοσιεύματα συγκλίνουν σε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα: η ελληνική εμπλοκή δεν είναι κάτι δεδομένο, αλλά κάτι που παζαρεύεται. Οι συζητήσεις για την αποστολή S-300, TOR-M1, OSA, Patriot ή ακόμη και Mirage 2000-5 εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανταλλαγμάτων:
-
νέες εξοπλιστικές συμφωνίες με τρίτες χώρες,
-
ενεργειακές δεσμεύσεις που μετατρέπουν την Ελλάδα σε κόμβο μεταφοράς LNG,
-
συμμετοχή σε ευρωπαϊκά κονδύλια που συνδέονται με τη βιομηχανία όπλων,
-
αλλά και διπλωματικές «διευκολύνσεις» σε άλλα μέτωπα.
Η παραχώρηση κρίσιμων συστημάτων που διασφαλίζουν την αμυντική ισορροπία στο Αιγαίο συνεπάγεται ουσιαστικά μείωση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας και αύξηση της εξάρτησης από ξένους προμηθευτές. Με λίγα λόγια, η ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο δεν είναι στατική∙ μετατρέπεται σε διαπραγματεύσιμο προϊόν, αυξάνοντας το ρίσκο για τον ελληνικό λαό.
Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις
Με βάση τα παραπάνω, η κυβέρνηση καλείται – και οφείλει – να απαντήσει ξεκάθαρα:
1. Ετοιμάζεται η αποστολή ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων;
Βρίσκονται στο τραπέζι τα S-300, TOR-M1 και OSA; Έχει ήδη ξεκινήσει τεχνική προετοιμασία ή διερεύνηση δυνατοτήτων αντικατάστασής τους;( Η ουσία της ερώτησης είναι να ζητηθεί διαφάνεια από την κυβέρνηση: αν υπάρχουν σχέδια να δοθούν αυτά τα συστήματα στην Ουκρανία, ποιο είναι το πλαίσιο της συμφωνίας, με ποιον τρόπο θα αντικατασταθούν και ποιες θα είναι οι συνέπειες για την ελληνική άμυνα.)
2. Ζητείται ελληνική παραχώρηση Patriot;
Αληθεύουν οι πιέσεις που ασκεί η Ουκρανία – με στήριξη από τις ΗΠΑ – για την αποστολή Patriot; Τι σημαίνει για την αεράμυνα ότι μία συστοιχία βρίσκεται ήδη στη Σαουδική Αραβία;
3. Υπάρχουν «παζάρια» για νέο πολεμικό υλικό;
Προχωρά συζήτηση αποστολής υλικού υπό την προϋπόθεση ότι θα αντικατασταθεί με ισραηλινά συστήματα; Με ποιους όρους και σε ποιο κόστος;
4. Ποιες συζητήσεις γίνονται με το Ισραήλ;
Βρίσκεται η κυβέρνηση σε ανοιχτή διαπραγμάτευση για συστήματα David’s Sling, Spyder και Barak-MX; Πώς συνδέονται όλα αυτά με το ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα-μαμούθ όπου συμμετέχει το Ισραήλ;
5. Παζαρεύονται τα ελληνικά Mirage 2000-5;
Έχει συζητηθεί η παραχώρηση των Mirage 2000-5 στη Γαλλία, ώστε αυτά να διοχετευθούν στην Ουκρανία; Και έχουν πέσει στο τραπέζι ακόμη πιο σύγχρονα ελληνικά αεροσκάφη;
6. Ποιο είναι το συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης;
Πού στοχεύει η Ελλάδα μέσα σε αυτό το παζάρι; Ποια είναι τα οφέλη, ποιοι οι κίνδυνοι και με ποια εξουσιοδότηση λαμβάνονται αποφάσεις που αλλάζουν τη στρατηγική θέση της χώρας;
Ο κίνδυνος που προκύπτει
Η Ελλάδα φαίνεται να βαδίζει σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι, όπου οι διεθνείς πιέσεις συναντούν τις εγχώριες πολιτικές δεσμεύσεις, δημιουργώντας μια εμπλοκή που δεν έχει εγκριθεί ούτε συζητηθεί ανοιχτά από τον λαό. Η αποστολή οπλικών συστημάτων, η χρήση ελληνικών υποδομών και η μετατροπή της χώρας σε κόμβο ενέργειας και στρατιωτικής μεταφοράς αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο να «επιστρέψει» ο πόλεμος με τρόπους που σήμερα δεν υπολογίζονται.
Η κυβέρνηση οφείλει να τοποθετηθεί.
Ο λαός δικαιούται να ενημερωθεί.
Και η δημόσια συζήτηση πρέπει να γίνει πριν κλειδώσουν συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα για χρόνια.
Μ.Π.Ν.
Η 17η Νοέμβρη δεν είναι μια οποιαδήποτε μέρα. Είναι μέρα τιμής, μνήμης και αγώνα





















