Πρώτη news Κορινθίας
Η πρόσφατη παρέμβαση με γκράφιτι στο Δικαστικό Μέγαρο Κορίνθου φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα ζήτημα που απασχολεί διαχρονικά την κοινωνία: τη σχέση των πολιτών με τη Δικαιοσύνη. Το μήνυμα που αποτυπώθηκε στον τοίχο εκφράζει, έστω με έναν ωμό και προκλητικό τρόπο, μια διάχυτη αμφισβήτηση απέναντι στους θεσμούς. Ωστόσο, η μορφή αυτής της έκφρασης γεννά σοβαρά ερωτήματα.
Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η κριτική προς τη Δικαιοσύνη δεν είναι μόνο επιτρεπτή αλλά και αναγκαία. Οι θεσμοί ενισχύονται όταν ελέγχονται, όταν τίθενται υπό το πρίσμα της δημόσιας συζήτησης και όταν καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πολιτών για διαφάνεια, ισονομία και αποτελεσματικότητα. Η δυσπιστία, ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικής έντασης, δεν είναι φαινόμενο πρωτοφανές.
Ωστόσο, άλλο πράγμα η κριτική και άλλο η καταστροφή δημόσιας περιουσίας. Το Δικαστικό Μέγαρο, πέρα από τη συμβολική του σημασία, αποτελεί έναν χώρο που εξυπηρετεί καθημερινά πολίτες και λειτουργούς της Δικαιοσύνης. Η πρόσφατη ανακαίνισή του ενίσχυσε την εικόνα και τη λειτουργικότητά του, αντανακλώντας μια προσπάθεια βελτίωσης των υποδομών. Η φθορά του, μέσω πράξεων βανδαλισμού, δεν πλήττει έναν αφηρημένο θεσμό, αλλά την ίδια την κοινωνία.
Η έκφραση αγανάκτησης δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πράξη που υπονομεύει το κοινό καλό. Υπάρχουν θεσμικοί δρόμοι, δημόσιος διάλογος, ειρηνικές κινητοποιήσεις και μέσα συμμετοχής που επιτρέπουν στους πολίτες να ακουστούν χωρίς να καταφεύγουν σε ενέργειες που τελικά αποδυναμώνουν το ίδιο το μήνυμά τους.
Η Δικαιοσύνη, ως πυλώνας της δημοκρατίας, οφείλει να εμπνέει εμπιστοσύνη. Και η κοινωνία, από την πλευρά της, οφείλει να προστατεύει τους δημόσιους χώρους και τις υποδομές που τη στηρίζουν. Η ισορροπία αυτή δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι απαραίτητη.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι η σιωπή απέναντι σε όσα προβληματίζουν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται οι ανησυχίες. Διότι όταν η διαμαρτυρία παίρνει τη μορφή καταστροφής, το μήνυμα χάνει τη δύναμή του και η ουσία του προβλήματος κινδυνεύει να χαθεί πίσω από την πράξη.
