Στη μάχη που έρχεται οι ανάγκες θα είναι ασύλληπτες. Στην Ισπανία ήδη κρατικοποιήθηκαν (δεν επιτάχτηκαν απλώς) όλες οι δομές υγείας, ιδιωτικές κλινικές και νοσοκομεία. Στη Γαλλία ο Μακρόν, το πουλέν του νεοφιλελευθερισμού, μίλησε ευθέως για «εθνικοποίηση» μεγάλων επιχειρήσεων, δηλώνοντας μάλιστα ότι δεν πρέπει να μας τρομάζει η λέξη. Στη Γερμανία δεν φεύγει ούτε κουνούπι από τις εξαγωγές ιατρικού υλικού και εξοπλισμού αν δεν δώσει πρώτα έγκριση η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η ίδια η Μέρκελ. Στην Ιταλία ο στρατός έχει μπει σε εργοστάσιο παραγωγής αναπνευστήρων και δουλεύει.

Στην Ελλάδα, ακόμα χαζεύουμε τα ιδιωτικά νοσοκομεία να αρνούνται νοσηλεία σε ασφαλισμένους τους, είτε με τη δικαιολογία ότι η πανδημία εξαιρείται στα ψιλά γράμματα των συμβολαίων, είτε με την ακόμα πιο αστεία δικαιολογία ότι δεν είναι «νοσοκομεία αναφοράς».

Η λύση είναι απλή: Να επιταχθεί σήμερα το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, το Υγεία, το Μετροπόλιταν, το ΙΑΣΩ και κάθε ιδιωτικό νοσοκομείο ή κλινική που διαθέτει ΜΕΘ ή δυνατότητα διασωλήνωσης. Σήμερα και όχι αύριο. Γιατί οι ανάγκες θα είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές που καλύπτουν σήμερα οι διαθέσιμες κλίνες Εντατικής ή αυξημένης φροντίδας των δημόσων νοσοκομείων.

Οι συνάδελφοι, γιατροί και νοσηλευτές των ιδιωτικών κλινικών είναι εξαιρετικοί. Καταλαβαίνουμε την αναστάτωση, ειδικά των πιο πετυχημένων και ακριβοπληρωμένων συναδέλφων. Όλοι μας όμως έχουμε δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη. Και ο όρκος δεν προβλέπει ότι δίνουμε την υπηρεσία μας αποκλειστικά από την ασφάλεια των πεντάστερων κλινικών και με παχυλή αμοιβή.

Το ίδιο ισχύει και για τους ιδιώτες γιατρούς. Μπορούν, με αποζημίωση και κάλυψη από το κράτος να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

Ούτως ή άλλως οι περισσότεροι έχουν κλείσει τα ιατρεία τους ή έχουν περιορίσει σημαντικά τον όγκο των επισκέψεων που δέχονται.

Αντίθετα, οι συνάδελφοι στα δημόσια νοσοκομεία είναι ήδη εξοντωμένοι από διπλοβάρδιες και καραντίνες που βγάζουν εκτός μάχης ολόκληρες κλινικές. Χθες άδειασε η ΩΡΛ του Ιπποκράτειου. Σήμερα, νέα κρούσματα επιβεβαιώνονται ανάμεσα στο υγειονομικό προσωπικό.

Η επιστράτευση των γιατρών και των νοσηλευτών του ιδιωτικού τομέα, και φυσικά, και πολύ περισσότερο των ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών, είναι σήμερα μονόδρομος. Εδώ γινόταν επιστράτευση σε ναυτεργάτες και καθηγητές, όταν κάναν απεργίες και «κινδύνευε» ο τουρισμός ή η μαθησιακή διαδικασία. Γινόταν επιστράτευση σε εργαζόμενους στις συγκοινωνίες. Δεν μπορεί να γίνει επιστράτευση στους ιδιώτες γιατρούς και νοσηλευτές; Σήμερα, που δεν απειλείται απλά η «κανονικότητα» του τουρισμού ή της εκπαίδευσης, αλλά απειλείται η ίδια η ζωή εκατοντάδων ή και χιλιάδων Ελλήνων;

Μπροστά στον κίνδυνο να τεθούν τα νοσοκομεία εκτός μάχης προτού καν ξεκινήσει ο πόλεμος, είναι ανάγκη η κυβέρνηση να ξεπεράσει τις ιδεοληψίες της ελεύθερης οικονομίας, της αγοράς που ρυθμίζει τα πάντα, ή της υγείας που είναι εμπόρευμα που πωλείται και αγοράζεται. Η υγεία δεν είναι εμπόρευμα, είναι κοινωνικό αγαθό. Και το κράτος οφείλει να την προασπίσει με κάθε μέσο.

Τα ιδιωτικά νοσοκομεία και οι κλινικές, που επί χρόνια εμφανίζονται από το πολιτικό προσωπικό που κυβερνά ως «μοντέλο» για τα δημόσια νοσοκομεία, σήμερα, πρέπει να μπουν στη μάχη. Υπό κρατικό έλεγχο και συντονισμό. Αρκετά έχουν κερδίσει επί χρόνια από ιδιωτικά ασφαλιστήρια και πανάκριβα συμβόλαια. Σήμερα είναι ώρα να επιστρέψουν στο κοινωνικό σύνολο ένα μικρό μόνο μέρος των κερδών τους. Ας το κάνουν χωρίς αποζημίωση.

Να το πούμε ακόμα πιο καθαρά: Η κυβέρνηση πρέπει να πάει κόντρα στο DNA της. Να πάει κόντρα στη φύση της.

Είναι κατανοητό ότι κανείς δεν περίμενε ότι κάποια στιγμή ο Μητσοτάκης θα ήταν στην ανώμαλη για αυτόν θέση να πρέπει να ενισχύσει το Δημόσιο Σύστημα υγείας. Όμως οφείλει να το κάνει. Έχουμε πόλεμο. Ο ίδιος το παραδέχτηκε.

Στον πόλεμο επιστρατεύονται οι πάντες.

πηγή-https://www.antapocrisis.gr/

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *