“Η Εθελοντική Προσφορά των Τραπεζών και τα Κρυφά Οφέλη: Η Πολιτική Εξίσωση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη”
Η πρόσφατη ανακοίνωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για την εθελοντική προσφορά των τραπεζών, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» έφερε στο φως μια ενδιαφέρουσα πολιτική εξίσωση. Η συμβολική αυτή «δωρεά» συνοδεύτηκε από τις ανακοινώσεις περιορισμών στις τραπεζικές χρεώσεις, ενισχύοντας τη φαινομενική επιτυχία της κυβέρνησης να πιέσει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Όπως κάθε κίνηση αυτού του είδους, όμως, έτσι και αυτή έχει βαθύτερες ρίζες και προεκτάσεις. Είναι σαφές ότι οι τράπεζες επιβραβεύουν την κυβερνητική πολιτική, η οποία εδώ και χρόνια προστατεύει τη χρηματοπιστωτική τους κερδοφορία, συχνά με νομοθετικές πρωτοβουλίες που τις εξυπηρετούν. Από την εδραίωση του ακαταδίωκτου για τραπεζικά στελέχη μέχρι την ευνοϊκή ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια και τα στεγαστικά προγράμματα για νέους, η Νέα Δημοκρατία έχει καταστήσει σαφές ότι η στήριξη του τραπεζικού συστήματος αποτελεί προτεραιότητα.
Τα τραπεζικά κέρδη, που υπερβαίνουν ετησίως τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ, παραμένουν αλώβητα, ενώ οι πιέσεις στους πολίτες εντείνονται. Παράλληλα, προκλητικές δηλώσεις τραπεζικών παραγόντων, όπως η αποποίηση ευθυνών για τη χρεοκοπία των τραπεζών κατά την περίοδο των μνημονίων, ενισχύουν την αίσθηση ότι οι τράπεζες παραμένουν στο απυρόβλητο.
Η κυβερνητική «επιτυχία» στη μείωση των χρεώσεων και η παράλληλη εθελοντική προσφορά των τραπεζών δεν είναι τίποτα άλλο από ένα καλοστημένο επικοινωνιακό παιχνίδι. Επί τη ευκαιρία της εορταστικής περιόδου , οι τράπεζες δίνουν ένα «δώρο» στην κυβέρνηση, η οποία με τη σειρά της εξασφαλίζει ότι τα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος θα παραμείνουν άθικτα.
Η πραγματική ερώτηση, όμως, είναι αν αυτή η ισορροπία μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να ενταθούν οι κοινωνικές και πολιτικές πιέσεις, καθώς οι πολίτες αντιμετωπίζουν ολοένα και μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες.
Μ.Π.Ν.
