Άρθρο γνώμης – πολιτική παρέμβαση
Γράφει η Μ.Π.Ν.
Η ψήφος της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας υπέρ της αποδυνάμωσης της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τα νέα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα δεν είναι ούτε «τεχνική» ούτε «ουδέτερη». Είναι μια βαθιά πολιτική πράξη, με σαφείς νικητές και ξεκάθαρα θύματα.
Και οι νικητές δεν είναι ούτε ο αγρότης, ούτε ο καταναλωτής, ούτε η δημόσια υγεία.
Είναι οι πολυεθνικές των πατεντών.
Για πρώτη φορά, ελληνική κυβέρνηση τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της διάδοσης των «μεταλλαγμένων» χωρίς ελέγχους, χωρίς σήμανση και χωρίς διαφάνεια, αγνοώντας την προειδοποίηση του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, επιστημονικών δικτύων και φορέων προστασίας της βιοποικιλότητας.
Ψήφος ενάντια στην επιστήμη , υπέρ της αγοράς
Η κυβέρνηση επέλεξε να στηρίξει την πρόταση της Κομισιόν που χαρακτηρίζει φυτά με έως 20 εργαστηριακές γενετικές μεταλλάξεις ως «ισοδύναμα» με τα φυσικά!!!
Χωρίς αξιολόγηση κινδύνου.
Χωρίς σήμανση.
Χωρίς δυνατότητα ιχνηλασιμότητας.
Πρόκειται για θεσμικό πισωγύρισμα δεκαετιών, που καταργεί δικλίδες ασφαλείας τις οποίες η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε θεσπίσει μετά από κοινωνικούς αγώνες και επιστημονικές συγκρούσεις.
Ακόμα και το Δικαστήριο της Ε.Ε. είχε αποφανθεί το 2018 ότι οι Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές πρέπει να υπόκεινται σε ελέγχους. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. επέλεξε να αγνοήσει ακόμη και αυτό.
Όταν ο σπόρος γίνεται ιδιοκτησία εταιρείας
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο η υγεία , είναι ο έλεγχος της τροφής.
Με τη νέα νομοθεσία ανοίγει ο δρόμος για:
-
πατέντες πάνω στον σπόρο
-
απαγόρευση επαναχρησιμοποίησης από τον αγρότη
-
εξάρτηση από λίγες εταιρείες βιοτεχνολογίας
-
ποινικοποίηση της παραδοσιακής καλλιέργειας
Ο αγρότης παύει να είναι παραγωγός και μετατρέπεται σε πελάτη ισόβιας συνδρομής.
Κάθε χρόνο θα πρέπει να αγοράζει σπόρο που δεν του ανήκει.
Κάθε χρόνο θα πληρώνει δικαιώματα.
Κάθε χρόνο θα εξαρτάται από συμβόλαια και ρήτρες.
Αυτό δεν είναι καινοτομία. Είναι ιδιωτικοποίηση της ζωής.
Η κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα
Για να περάσει αυτή η πολιτική, επιστρατεύεται για ακόμη μία φορά το μεγάλο άλλοθι:
«Η κλιματική αλλαγή».
Οι ίδιες εταιρείες που πριν 30 χρόνια υπόσχονταν ότι τα μεταλλαγμένα θα εξαφανίσουν την πείνα, σήμερα ισχυρίζονται ότι θα σώσουν τις καλλιέργειες από την ξηρασία.
Κανένα από αυτά δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Δεν υπάρχει ούτε ένα διεθνώς τεκμηριωμένο παράδειγμα καλλιέργειας ΝΓΤ που να προστατεύει από την κλιματική κρίση. Υπάρχουν όμως αμέτρητα παραδείγματα συγκέντρωσης γης, σπόρου και αγοράς σε λίγα επιχειρηματικά χέρια.
Μια κυβέρνηση πιο πρόθυμη κι από τις Βρυξέλλες
Εννέα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρνήθηκαν να στηρίξουν το επικίνδυνο κείμενο.
Η Ελλάδα όχι μόνο δεν αντιστάθηκε , πρωτοστάτησε στη συναίνεση.
Και αυτό έχει πολιτικό βάθος.
Διότι όταν μια κυβέρνηση αγνοεί:
-
τον επιστημονικό της κόσμο
-
τους αγρότες
-
τη βιολογική παραγωγή
-
το δικαίωμα του πολίτη να γνωρίζει τι τρώει
τότε δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
Υπηρετεί συγκεκριμένα οικονομικά κέντρα.
Τροφή χωρίς διαφάνεια , δημοκρατία χωρίς έλεγχο
Η κατάργηση της σήμανσης δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι αφαίρεση δικαιώματος.
Ο καταναλωτής δεν θα γνωρίζει αν το τρόφιμο που αγοράζει είναι προϊόν γενετικής παρέμβασης.
Δεν θα μπορεί να επιλέξει.
Δεν θα μπορεί να ελέγξει.
Και όταν δεν υπάρχει γνώση, δεν υπάρχει επιλογή.
Και όταν δεν υπάρχει επιλογή, δεν υπάρχει δημοκρατία.
Το ερώτημα είναι πλέον πολιτικό
Το ερώτημα δεν είναι αν τα νέα μεταλλαγμένα είναι «καλά» ή «κακά».
Το ερώτημα είναι:
Ποιος αποφασίζει τι θα τρώμε;
Ποιος ελέγχει τον σπόρο;
Ποιος κερδίζει από την απορρύθμιση;
Η κυβέρνηση έδωσε ήδη την απάντηση με την ψήφο της.
Το αν αυτή η επιλογή θα περάσει οριστικά, θα κριθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Και εκεί, η ευθύνη των ευρωβουλευτών θα είναι ιστορική.
Γιατί η τροφή δεν είναι χρηματιστηριακό προϊόν.
Είναι ζήτημα ζωής, ελευθερίας και κυριαρχίας.
Τα 50 πιο συχνά διαρρεύσαντα PIN που έχουν εντοπιστεί στο dark web
