Σε μια ιδιαίτερα εύφλεκτη γεωπολιτική συγκυρία, η κυβέρνηση προχωρά στην αποστολή μαχητικών αεροσκαφών F-16 στη Ρουμανία, εντασσόμενη στην αποστολή «ενισχυμένης αεροπορικής αστυνόμευσης» (eAP) του ΝΑΤΟ, με επίκεντρο το FIR Βουκουρεστίου, σε άμεση γειτνίαση με την Κριμαία και τα ρωσικά σύνορα στη Μαύρη Θάλασσα. Η απόφαση αυτή φέρει τη χώρα βαθύτερα στον κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με ανυπολόγιστους κινδύνους για την ασφάλεια του ελληνικού λαού.
Η αποστολή αφορά 8 μαχητικά F-16 Block 30 της 330 Μοίρας της Πολεμικής Αεροπορίας, συνοδευόμενα από 16 πιλότους και τουλάχιστον 70 τεχνικούς, με αποστολή τεσσάρων μηνών (1/8 – 30/11) στην αεροπορική βάση «Μιχαήλ Κογκαλνιτσεάνου» της Ρουμανίας. Από τα μαχητικά, τα δύο θα βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή, με ένα εφεδρικό, ενώ τα υπόλοιπα θα συμμετέχουν σε κοινές επιχειρήσεις με ΝΑΤΟικές και ρουμανικές δυνάμεις.
Το κρίσιμο στοιχείο που υπογραμμίζουν οι πληροφορίες είναι ότι τα ελληνικά F-16 θα επιχειρούν οπλισμένα, κάτι που μεταφράζεται σε μεταφορά πυραύλων και ανάπτυξη εξειδικευμένου προσωπικού (οπλουργοί, υποστηρικτικό δυναμικό κ.λπ.), με την εμπλοκή να παίρνει χαρακτήρα καθαρά πολεμικής προπαρασκευής.
Απόφαση με φόντο την αντιπαράθεση με τη Ρωσία
Η συμμετοχή της Ελλάδας εντάσσεται σε μια συνολική ΝΑΤΟική στρατηγική περικύκλωσης της Ρωσίας, με τις αποστολές τύπου eAP να διαδέχονται η μία την άλλη στην Ανατολική Ευρώπη. Η χώρα μετατρέπεται ξανά σε «προκεχωρημένο φυλάκιο» των σχεδιασμών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, προσφέροντας μέσα, προσωπικό, βάσεις και πολιτική κάλυψη στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη χώρα και τον λαό.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ελληνικά μαχητικά γράφουν ώρες πτήσης στην περιοχή: από την Αλβανία και το Μαυροβούνιο έως τη Βόρεια Μακεδονία, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία συμμετέχει εδώ και χρόνια σε αποστολές «αστυνόμευσης», ενώ από το 2022 η Ελλάδα έχει ενταχθεί και στις μονάδες μάχης του ΝΑΤΟ στη Βουλγαρία.
Επικίνδυνα «ανταλλάγματα» και προσδοκίες για γεωστρατηγική αναβάθμιση
Η αποστολή αυτή δεν είναι «ουδέτερη» ή «τεχνική»· αποτελεί στοιχείο της ευρωατλαντικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, με στόχο την εξασφάλιση συμφερόντων για τα μονοπώλια και τις αστικές τάξεις των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα συμμετέχει σ’ αυτή την κούρσα όχι «ανιδιοτελώς», αλλά στην προσπάθεια να κατοχυρώσει ρόλο «καλού συμμάχου» που –όπως υπονοείται– θα μπορεί να απαιτήσει ανταλλάγματα, είτε στα Ελληνοτουρκικά, είτε σε εξοπλιστικά και στρατιωτικά προγράμματα.
Ωστόσο, η πολιτική αυτή εμπλοκής κάθε άλλο παρά εγγυάται ασφάλεια ή ειρήνη. Το αντίθετο: πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για την Ελλάδα, φέρνει τις Ένοπλες Δυνάμεις πιο κοντά σε πολεμικές εστίες, ενώ βάζει στο στόχαστρο του ανταγωνισμού και της ρωσικής αντίδρασης τον ελληνικό λαό, που δεν έχει τίποτα να κερδίσει από μια σύρραξη ή από τη συμμετοχή σε επιθετικά σχήματα.
Ο λαός πληρώνει – πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά
Το τίμημα αυτής της εμπλοκής δεν είναι μόνο γεωπολιτικό. Είναι και οικονομικό και κοινωνικό. Η αποστολή μαχητικών και στρατιωτικού προσωπικού συνεπάγεται τεράστιες δαπάνες σε περίοδο που χιλιάδες οικογένειες ασφυκτιούν από την ακρίβεια και την ανεργία, ενώ οι υπηρεσίες Υγείας και Παιδείας μαραζώνουν. Την ώρα που ο λαός στενάζει, η κυβέρνηση δαπανά εκατομμύρια για να «συμμετέχει» σε επιχειρήσεις πέρα από τα ελληνικά σύνορα, στα σχέδια μιας λυκοσυμμαχίας που δεν διστάζει να εμπλέκει λαούς και χώρες σε αιματοχυσίες.
Το ζήτημα είναι βαθύτατα πολιτικό. Η επιλογή αυτή δεν εξυπηρετεί την «ασφάλεια της χώρας» ή «το κύρος των ενόπλων δυνάμεων», αλλά την επιδίωξη της άρχουσας τάξης να εξασφαλίσει μερίδιο από την αναδιανομή αγορών και σφαιρών επιρροής, σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον που μυρίζει μπαρούτι.
Ο ελληνικός λαός στο επίκεντρο των κινδύνων
Η κυβέρνηση επιστρατεύει ως επιχείρημα ότι «πρέπει» να διατηρήσει ενεργή παρουσία στο ΝΑΤΟικό καταμερισμό, για να «διεκδικήσει ανταλλάγματα», επικαλούμενη και τη συμμετοχή της Τουρκίας σε αποστολές στη Βαλτική. Μόνο που το «αντάλλαγμα» δεν είναι άλλο από την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή, που μετατρέπει τη χώρα σε στόχο, «στο στόμα του λύκου», θέτοντας σε διαρκή κίνδυνο την ασφάλεια του λαού και των ενόπλων δυνάμεων.
Απαιτείται λαϊκή ετοιμότητα και αντίσταση
Η απόφαση αποστολής F-16 στη Μαύρη Θάλασσα αποτελεί ακόμη έναν κρίκο στην αλυσίδα της επικίνδυνης εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Το καθήκον του λαού δεν είναι η σιωπηλή αποδοχή, αλλά η ενημέρωση, η καταγγελία, η οργάνωση και η πάλη ενάντια στην πολιτική που τον στέλνει «στο στόμα του λύκου». Για να μην πληρώσει με το αίμα του τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, για να αποτρέψει την περαιτέρω μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο πολέμου.
Μ.Π.Ν.
