Ανάμεικτα συναισθήματα στους Πελοποννήσιους ελαιοπαραγωγούς – Προβληματισμός, αποθέματα και χαμηλές τιμές στην Κορινθία
Η φετινή χρονιά φαίνεται ποιοτικά καλή, όμως η εμπορική στασιμότητα και οι χαμηλές τιμές ρίχνουν βαριά σκιά στην αγορά – Σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά νομό
Ανάμεικτα συναισθήματα κυριαρχούν στην πλειονότητα των Πελοποννήσιων ελαιοπαραγωγών, με την κατάσταση στους ελαιώνες να δείχνει μέχρι τώρα ότι πάμε σε μία καλή χρονιά από πλευράς ποιότητας. Την ίδια στιγμή, οι αγοραπωλησίες έχουν σχεδόν «παγώσει» και η τιμή διακίνησης του 16κιλου τενεκέ προσφέρει προσωρινές μόνο ανάσες. Λακωνία και Μεσσηνία καταγράφουν τα μεγαλύτερα αποθέματα, ενώ ολόκληρη η παραγωγική αλυσίδα περιμένει μία επανεκκίνηση από πλευράς εμπόρων.
Μεσσηνία – Ποιότητα και αναμονή για καλύτερη τιμή
Στη Μεσσηνία, η τιμή του 16κιλου τενεκέ κυμαίνεται από 85 έως 100 ευρώ, με τους μεμονωμένους παραγωγούς να συνεχίζουν την παράδοσή του, παρά την αποδοκιμασία των συνεταιρισμών. Ο Γιώργος Κόκκινος, πρόεδρος της Ομάδας Παραγωγών Ελαιολάδου «Νηλέας», δηλώνει:
«Πάμε για μία καλή χρονιά, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις. Η τιμή παραγωγού είναι γύρω στα 4 ευρώ/κιλό και ίσως να έχει μία μικρή υποχώρηση».
Αρκετοί παραγωγοί επιλέγουν να κρατήσουν αποθέματα, ελπίζοντας σε καλύτερες τιμές στο άμεσο μέλλον. Το πεντόλιτρο από την Ομάδα «Νηλέας» διατίθεται στα 35 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.
Αρκαδία – Το 60% της παραγωγής αδιάθετο
Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Κυνουρίας, Δημήτρης Αντωνίου, αναφέρει:
«Η διαμόρφωση της τιμής παραγωγού είναι έργο μεγαλεμπόρων που συνεργάζονται με την Ιταλία. Ήμασταν τυχεροί που έφυγαν δύο βυτία με 4,20 ευρώ/κιλό».
Η τιμή του 16κιλου τενεκέ στην Αρκαδία ξεκινά από τα 80 ευρώ, ωστόσο ο κ. Αντωνίου τονίζει ότι δεν πρέπει να συζητείται καν, λόγω της επίσημης απαγόρευσής του στη λιανική. Οι συνεταιρισμοί στρέφονται αποκλειστικά στην τυποποίηση.
Λακωνία – Υψηλή ποιότητα, χαμηλή ζήτηση
Από τη Μεταμόρφωση Λακωνίας, ο πρόεδρος του τοπικού συνεταιρισμού Γιάννης Λάγγης υπογραμμίζει:
«Το λάδι είναι εξαιρετικό, αλλά η αγορά δεν κινείται. Το 50% της παραγωγής παραμένει στις αποθήκες».
Η τιμή του 16κιλου κυμαίνεται από 100 έως 120 ευρώ, όμως οι καταναλωτές φαίνεται να μην έχουν διαθέσιμο εισόδημα για αγορές. Ο συνεταιρισμός κρατά αποθέματα 1.200 τόνων και απαιτείται να διατεθούν τουλάχιστον 300 τόνοι μηνιαίως για να υπάρξει αποσυμφόρηση.
Αργολίδα – Στασιμότητα και προσμονή
Ο Γιάννης Κοροντίνης από την Αργολίδα σημειώνει:
«Υπάρχει απόλυτη αδράνεια. Η τιμή του 16κιλου είναι από 110 έως 150 ευρώ, ενώ η τιμή παραγωγού έφτασε τα 5,50 ευρώ/κιλό».
Η εικόνα για τη νέα σοδειά αναμένεται σε περίπου 25 ημέρες, με την ανθοφορία να είναι ο βασικός δείκτης.
Κορινθία – Χωρίς αποθέματα, αλλά με τις χαμηλότερες τιμές στην Πελοπόννησο
Σε πιο ήπιο τόνο κινείται η αγορά της Κορινθίας, όπου –σύμφωνα με τον παραγωγό Θοδωρή Τσάνο– δεν φαίνεται να υπάρχουν αδιάθετες ποσότητες. Η τιμή παραγωγού διαμορφώνεται στα 3,70 ευρώ/κιλό, ενώ ο 16κιλος τενεκές κυκλοφορεί στα 90 ευρώ. Παρότι η περιοχή δεν αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αποθεμάτων, η τιμή είναι από τις χαμηλότερες της Πελοποννήσου.
«Περιμένουμε να δούμε πώς θα πάει η νέα χρονιά. Αυτό θα σηματοδοτήσει και τη διαμόρφωση των τιμών», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Τσάνος.
Ώρα για στοχευμένη στήριξη – Να μην μείνει το λάδι «στα ράφια»
Η εικόνα της φετινής αγοράς δείχνει ότι οι παραγωγοί της Πελοποννήσου, και ιδιαίτερα της Κορινθίας, παραμένουν εκτεθειμένοι σε μία ασταθή και απρόβλεπτη αγορά, όπου οι τιμές καθορίζονται πολλές φορές έξω από τα όρια του δικού τους ελέγχου. Η απουσία συντονισμένων εμπορικών συμφωνιών, η αδυναμία διαπραγμάτευσης με ισχυρούς όρους, αλλά και οι περιορισμοί στη λιανική πώληση δημιουργούν ένα πλαίσιο ανασφάλειας.
Την ώρα που η ποιότητα του ελληνικού ελαιολάδου παραμένει παγκόσμια αναγνωρισμένη, η ανάγκη για στήριξη των παραγωγών δεν είναι μόνο οικονομική – είναι στρατηγική. Η ανάδειξη τοπικών brand, η πιστοποίηση προϊόντων, η στροφή σε τυποποιημένα και επώνυμα κανάλια εξαγωγής μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλοί εξόδου από το σημερινό αδιέξοδο.
Η Κορινθία, με μικρότερα αποθέματα αλλά και ανταγωνιστικότερες τιμές, έχει τη δυνατότητα να κινηθεί ταχύτερα προς αυτή την κατεύθυνση – αρκεί να υπάρξει σωστός σχεδιασμός και συντονισμός ανάμεσα σε παραγωγούς, τοπικούς συνεταιρισμούς και φορείς της πολιτείας. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να πουληθεί το λάδι. Είναι να αποκτήσει σταθερή πορεία, ταυτότητα και προστιθέμενη αξία.
Δισεκατομμύρια στα κέρδη – μείον 27% ο μισθός σου: Αυτή είναι η Ανάπτυξή τους!
