Είναι ένας τόπος ξεχωριστός, γεμάτος φυσικό πλούτο και σπάνια αξιοθέατα, που συνδυάζει ανυπέρβλητη φυσική ομορφιά, με εξαιρετικές υπηρεσίες διαμονής και φαγητού.
Το χωριό χτισμένο σε μια απότομη πλαγιά του Μαινάλου, μέσα σε πλούσια βλάστηση μοιάζει να κρέμεται πάνω από το άγριο φαράγγι που σχηματίζει ο ποταμός Τουθόα.
Το ”κρεμαστό χωριό της Πελοποννήσου” όπως αποκαλείται από παλιά είναι ένα φυσικό και αριστοτεχνικό αριστούργημα, με εκπληκτικά πέτρινα αρχοντικά και καλντερίμια, σκεπαστές αυλές και σκαλιστές εξώπορτες, καμάρες και παλιές εκκλησίες, ελικοειδή πέτρινα μονοπάτια και σκαλιά, τοξοειδή γεφύρια, νερόμυλους και νεροτριβές.
Είναι η πατρίδα των Δεληγιανναίων αλλά και άλλων αγωνιστών του 1821. Ονομαστοί σε όλη την Ελλάδα υπήρξαν οι Λαγκαδινοί κτίστες, με πλούσια αρχιτεκτονική παράδοση.
Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Υπάρχουν διάφοροι θρύλοι για την ίδρυση του χωριού. Κατά μία εκδοχή το χωριό χτίστηκε το 1500. Στα Λαγκάδια η επανάσταση κηρύχτηκε στις 23 Μαρτίου 1821.
Μετά την απελευθέρωση οι Λαγκαδινοί επιδίδονται σχεδόν αποκλειστικά στο επάγγελμα του χτίστη, οργώνοντας όλη την Πελοπόννησο κατασκευάζοντας σπίτια, γεφύρια, σχολεία, βρύσες και εκκλησίες. Η φήμη τους εξαπλώνεται γρήγορα και γίνονται πλέον περιζήτητοι.
Από παλιά τα Λαγκάδια φημίζονταν για τα εξαιρετικά υφαντά τους, παράδοση που συνεχίζεται ως τις μέρες μας. Στα καταστήματα μπορεί κανείς να αγοράσει υφαντά καθώς και τοπικά ζυμαρικά, γλυκά και προϊόντα ξυλοτεχνίας. Στα χωριό υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, ξενώνες, εστιατόρια και καφετέριες.
Πηγή: www.athensmagazine.gr
