Γράφει η Μ.Π.Ν.
Όταν ο πόλεμος βαφτίζεται «ειρήνη»: η νέα επικίνδυνη καμπή στη Μέση Ανατολή
Ραγδαίες εξελίξεις σημειώνονται στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν επιβεβαίωσε τα ξημερώματα τον θάνατο του Ανώτατου Θρησκευτικού Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, μετά από σειρά στρατιωτικών επιθέσεων που κλιμάκωσαν δραματικά την ένταση στην περιοχή. Η ανακοίνωση μεταδόθηκε από ιρανικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία ανέφεραν ότι ο ηγέτης σκοτώθηκε στον χώρο εργασίας του ενώ εκτελούσε τα καθήκοντά του.
Μέση Ανατολή: όταν ο πόλεμος βαφτίζεται «ειρήνη»
Η επιβεβαίωση του θανάτου του Αλί Χαμενεΐ δεν αποτελεί απλώς ακόμη ένα επεισόδιο στη μακρά ιστορία συγκρούσεων της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί σημείο καμπής. Όχι μόνο για το Ιράν, αλλά για ολόκληρη τη διεθνή τάξη πραγμάτων, που δείχνει να διολισθαίνει όλο και πιο βαθιά στη λογική της στρατιωτικής επιβολής ως δήθεν εργαλείου σταθερότητας.
Η νέα κλιμάκωση δεν προέκυψε ξαφνικά. Είναι το αποτέλεσμα μιας στρατηγικής που εδώ και χρόνια αντικαθιστά τη διπλωματία με πυραύλους και την πολιτική διαπραγμάτευση με στοχευμένες δολοφονίες και βομβαρδισμούς.
Η ρητορική της δύναμης και η κανονικοποίηση του πολέμου
Οι δηλώσεις της αμερικανικής ηγεσίας, που προαναγγέλλουν συνέχιση των επιθέσεων «για όσο χρειαστεί», αποτυπώνουν μια επικίνδυνη κανονικοποίηση της στρατιωτικής βίας.
Η απειλή ολοένα ισχυρότερων πληγμάτων δεν λειτουργεί αποτρεπτικά, αντίθετα τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο κλιμάκωσης όπου κάθε ενέργεια γεννά την επόμενη
Οι «παράπλευρες απώλειες» που δεν είναι ποτέ παράπλευρες
Πίσω από τις στρατιωτικές ανακοινώσεις και τη γλώσσα των «χειρουργικών επιχειρήσεων» βρίσκονται άνθρωποι. Αναφορές για νεκρούς αμάχους, ακόμη και παιδιά, υπενθυμίζουν ότι οι πόλεμοι δεν διεξάγονται σε χάρτες αλλά μέσα σε κοινωνίες.
Η έννοια του «στοχευμένου πλήγματος» χάνει το νόημά της όταν ο απολογισμός περιλαμβάνει σχολεία, κατοικημένες περιοχές και οικογένειες που βρίσκονται στο επίκεντρο μιας σύγκρουσης την οποία δεν επέλεξαν.
Πληροφορίες για διεύρυνση της σύγκρουσης
Μέσα σε αυτό το κλίμα γενικευμένης έντασης, πληθαίνουν και οι πληροφορίες που κάνουν λόγο για πιθανή επέκταση των συγκρούσεων πέρα από τα άμεσα μέτωπα. Περιφερειακά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν αναφορές σύμφωνα με τις οποίες ιρανικές δυνάμεις ενδέχεται να στόχευσαν βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Κύπρο, ωστόσο, η Κυπριακή κυβέρνηση διέψευσε επίσημα ότι σημειώθηκε επίθεση σε κυπριακό έδαφος. Την ίδια ώρα, γίνεται λόγος και για περιστατικό που φέρεται να αφορά πετρελαιοφόρο πλοίο ελληνικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Μέχρι στιγμής οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επιβεβαιωθεί από επίσημες κυβερνητικές ή διεθνείς πηγές. Ωστόσο, η ίδια η κυκλοφορία τέτοιων αναφορών αποτυπώνει το επίπεδο αστάθειας και τον έντονο πληροφοριακό πόλεμο που συνοδεύει τη στρατιωτική κλιμάκωση.
Η σιωπή της διεθνούς κοινότητας
Εξίσου ανησυχητική είναι η αδυναμία ή απροθυμία της διεθνούς κοινότητας να επιβάλει πραγματικές πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης. Οι εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση ακούγονται όλο και πιο τυπικές, την ώρα που τα γεγονότα στο πεδίο κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η επιλεκτική ευαισθησία απέναντι στο διεθνές δίκαιο ενισχύει την αντίληψη ότι οι κανόνες εφαρμόζονται διαφορετικά, ανάλογα με τον συσχετισμό ισχύος.
Ένας κόσμος πιο ασταθής από χθες
Ο κόσμος εισέρχεται σε μια νέα περίοδο επικίνδυνης αστάθειας, όπου οι περιφερειακές συγκρούσεις παύουν να είναι μακρινές ειδήσεις και μετατρέπονται σε άμεσους κινδύνους. Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα: θα παραμείνει θεατής ή θα επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της με γνώμονα την ειρήνη και την ασφάλεια της κοινωνίας;
Σε μια εποχή γενικευμένης ανάφλεξης, το συμφέρον της χώρας δεν μπορεί να ταυτίζεται με την κλιμάκωση ούτε με την εμπλοκή σε πολέμους που δεν είναι δικοί της. Αντίθετα, απαιτείται μια καθαρή στρατηγική αποστασιοποίησης από τη σύγκρουση που διαμορφώνεται γύρω μας, έξω η Ελλάδα από τη δίνη της σφαγής, με επανεξέταση των στρατιωτικών δεσμεύσεων και των υποδομών που την καθιστούν αντικειμενικά μέρος των πολεμικών σχεδιασμών, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της βάσης της Σούδας, η οποία την καθιστά πιθανό στόχο σε μια σύγκρουση που δεν αφορά τον ελληνικό λαό.
