Εργασία μέχρι θανάτου: Ο νόμος των αφεντικών γράφεται με αίμα
Μέσα σε λίγα χρόνια, η μισθωτή εργασία στη χώρα έχει υποβιβαστεί σε καθεστώς απόλυτης εκμετάλλευσης. Οι νόμοι που ψηφίζονται διαδοχικά από το 2019, δεν είναι απλώς «μεταρρυθμίσεις» – είναι στρατηγικά χτυπήματα στα εργασιακά δικαιώματα, οργανωμένα μεθοδικά ώστε να μετατραπεί ο εργαζόμενος σε φθηνό, εξαντλημένο και αναλώσιμο γρανάζι.
Ραγδαία αύξηση εργατικών δυστυχημάτων – Το «νέο εργασιακό» γράφεται με αίμα
Ο αποδεκατισμός των ελεγκτικών μηχανισμών ήταν μόνο η αρχή. Το ξήλωμα του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας απομάκρυνε κάθε πραγματικό φόβο για τον εργοδότη. Ακολούθησε η διάλυση του οκτάωρου, η θεσμοθέτηση των 13 ωρών ημερήσιας απασχόλησης, το «νόμιμο» ξεχείλωμα της υπερωρίας και οι τριπλές βάρδιες για να μη μείνει καμία στιγμή του 24ώρου χωρίς εκμετάλλευση.
Όλα αυτά παρουσιάζονται με τον μανδύα της “ευελιξίας” και της “προσαρμοστικότητας”. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για εργασιακή ζούγκλα. Οι εργαζόμενοι καλούνται να δουλέψουν μέχρι τελικής πτώσης για να μειωθεί το «κόστος εργασίας» και να αυξηθούν τα περιθώρια κέρδους των μεγαλοεπιχειρηματιών που ούτε επενδύουν, ούτε καινοτομούν – απλώς απομυζούν.
Και το τίμημα; Ζωές.
📍Το 2019 είχαμε 51 νεκρούς από εργατικά δυστυχήματα.
📍Μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2025, οι θάνατοι εκτινάχθηκαν στους 114.
📍Η απότομη αύξηση ξεκινά από το δεύτερο εξάμηνο του 2021, όταν μπήκε σε ισχύ ο περιβόητος νόμος για τις τζάμπα υπερωρίες.
Καμία εργοδοτική αυθαιρεσία δεν προκύπτει τυχαία. Όλα αποτελούν μέρος ενός μοντέλου που προωθείται συστηματικά. Οι βασικές ρυθμίσεις που εφαρμόζονται περιλαμβάνουν:
-
13 ώρες ημερησίως για έναν εργοδότη, με κανονική υπερεργασία και υπερωρία – αρκεί να διατηρείται η 11ωρη “ανάπαυση”.
-
Υπερωρίες ακόμα και στην εκ περιτροπής εργασία, για εποχικούς, πυροσβέστες, αγροτικές μονάδες και τουρισμό.
-
Απλοποιημένες προσλήψεις από το κινητό, με τη λογική «προσλαμβάνεις ανά πάσα στιγμή, χωρίς έλεγχο».
-
Ευέλικτη προσέλευση – αποχώρηση με απόκλιση έως δύο ώρες, υπό τον μανδύα της «συμφωνίας» μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου.
-
Κατάργηση των εντύπων και ψηφιακός φάκελος εργαζόμενου, για απόλυτο έλεγχο των στοιχείων από το κράτος και τους εργοδότες.
-
Κατάτμηση των αδειών – γιατί για ξεκούραση δεν περισσεύει χρόνος.
Το κράτος δεν περιορίζεται σε παρατηρητή. Είναι συμμέτοχος – διαμορφώνει και θωρακίζει το θεσμικό πλαίσιο ώστε να γίνει η εργασία φθηνότερη, η φωνή των εργαζομένων αδύναμη και το «εργατικό ατύχημα» καθημερινότητα.
Δεν είναι ατύχημα να πεθαίνουν εργαζόμενοι. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής.
Δεν είναι “ανάπτυξη” το να δουλεύεις 13 ώρες για μισθό πείνας. Είναι σύγχρονη σκλαβιά.
Και δεν είναι μακρινό το σημείο που αυτό το καθεστώς θα σπάσει. Η συσσωρευμένη αγανάκτηση θα γίνει οργανωμένη διεκδίκηση.
Γιατί όταν η εργασία χάνει την ανθρώπινη της υπόσταση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι σιωπή.
Έρχεται η ενεργειακή αναβάθμιση του Γενικού Νοσοκομείου της Κορίνθου
