Γράφει η Μ.Π.Ν.
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας θυμίζει ότι η ισότητα δεν χαρίστηκε ποτέ και δεν κατακτιέται χωρίς αγώνα. Σε έναν κόσμο όπου ο πλούτος συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στα χέρια λίγων, εκατομμύρια γυναίκες συνεχίζουν να πληρώνουν το τίμημα της εκμετάλλευσης, της κοινωνικής ανισότητας, της βίας και των πολέμων. Η ισότητα δεν χαρίζεται. Πρέπει να την διεκδικούμε καθημερινά.
Οι γυναίκες δουλεύουν, οι λίγοι πλουτίζουν
Την ίδια στιγμή που η εργασία γίνεται πιο εντατική και ανασφαλής, ο πλούτος συγκεντρώνεται σε ολοένα και λιγότερα χέρια. Οι μεγάλες επιχειρήσεις καταγράφουν υψηλά κέρδη, ενώ χιλιάδες εργαζόμενες γυναίκες αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα με χαμηλούς μισθούς, ελαστικές σχέσεις εργασίας και αβέβαιο μέλλον. Η αντίθεση αυτή δεν είναι τυχαία· είναι αποτέλεσμα ενός οικονομικού συστήματος που στηρίζεται στην εκμετάλλευση της εργασίας.
Η 8η Μάρτη δεν είναι γιορτή αλλά ημέρα αγώνα
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γεννήθηκε μέσα από τους μεγάλους εργατικούς αγώνες των γυναικών που διεκδίκησαν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, αξιοπρέπεια και ισότητα. Σήμερα, οι αιτίες που γέννησαν αυτούς τους αγώνες όχι μόνο δεν έχουν εξαφανιστεί, αλλά παίρνουν νέες μορφές. Η 8η Μάρτη είναι υπενθύμιση: οι αγώνες συνεχίζονται. Και δεν θα τελειώσουν όσο η αδικία υπάρχει.
Η πραγματικότητα των εργαζόμενων γυναικών στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, χιλιάδες γυναίκες βιώνουν καθημερινά εργασιακή ανασφάλεια και εκμετάλλευση. Η εντατικοποίηση της δουλειάς, τα εξαντλητικά ωράρια, η μερική απασχόληση και η απουσία ουσιαστικών μέτρων προστασίας της μητρότητας δημιουργούν ασφυκτική πραγματικότητα. Πολλές εργαζόμενες βρίσκονται αντιμέτωπες με πολύωρη εργασία, ακανόνιστα ωράρια και συνθήκες που φθείρουν σωματικά και ψυχικά.
Ταυτόχρονα, η ακρίβεια, τα πανάκριβα ενοίκια και η ενεργειακή φτώχεια επιβαρύνουν ιδιαίτερα τις γυναίκες, που συχνά σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος της φροντίδας της οικογένειας. Κάθε ωράριο χωρίς τέλος, κάθε μισθός χωρίς δικαιώματα, δείχνει ποιος πληρώνει το τίμημα της ανάπτυξης.
Αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες και νέες επιστήμονες σε ασφυκτικό πλαίσιο
Δύσκολη είναι η πραγματικότητα για τις αυτοαπασχολούμενες γυναίκες και τις νέες επιστήμονες, που συχνά εργάζονται χωρίς ωράριο, εγκλωβισμένες στους τέσσερις τοίχους ενός γραφείου ή ενός μικρού καταστήματος, προσπαθώντας ταυτόχρονα να ανταποκριθούν στις οικογενειακές τους υποχρεώσεις.
Οι αγρότισσες βλέπουν το κόστος παραγωγής να αυξάνεται και το εισόδημά τους να μειώνεται, την ώρα που μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και μεσάζοντες συγκεντρώνουν τα κέρδη. Η ανισότητα δεν είναι θεωρία· είναι καθημερινότητα, και χτυπά τις γυναίκες παντού.
Η βία κατά των γυναικών δεν είναι «ατομικό ζήτημα». Είναι κοινωνικό έγκλημα
Η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική κακοποίηση και οι γυναικοκτονίες αποτελούν σκοτεινή πλευρά της κοινωνικής πραγματικότητας. Παράλληλα, οι δημόσιες δομές προστασίας και στήριξης των θυμάτων παραμένουν ανεπαρκείς, αφήνοντας πολλές γυναίκες ουσιαστικά απροστάτευτες. Η βία δεν είναι προσωπικό πρόβλημα· είναι κοινωνική ντροπή.
Οι γυναίκες θύματα των πολέμων και των συγκρούσεων
Όπου υπάρχει πόλεμος, οι γυναίκες πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα. Ο εκτοπισμός, η απώλεια οικογενειών, η φτώχεια και η ανασφάλεια είναι καθημερινότητα για εκατομμύρια γυναίκες. Σε κάθε πόλεμο, το πιο μεγάλο βάρος πέφτει σε γυναίκες και παιδιά.
Ιδιαίτερα δραματική είναι η κατάσταση για τις γυναίκες της Παλαιστίνης και της Ουκρανίας. Μέσα σε συνθήκες πολιορκίας και συνεχιζόμενων συγκρούσεων, πολλές παλεύουν να προστατεύσουν τις οικογένειές τους και να κρατήσουν όρθιες τις κοινότητές τους, παρά τις τεράστιες απώλειες και καταστροφές.
Οι αγώνες συνεχίζονται
Η 8η Μάρτη θυμίζει ότι οι κατακτήσεις των γυναικών δεν χαρίστηκαν ποτέ. Κερδήθηκαν μέσα από συλλογικούς αγώνες. Σήμερα, οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να διεκδικούν αξιοπρεπή εργασία, κοινωνική προστασία, ζωή χωρίς βία και έναν κόσμο χωρίς πολέμους.
Οι αγώνες δεν τελείωσαν ποτέ. Και δεν πρόκειται να τελειώσουν όσο η αδικία υπάρχει. Η ισότητα δεν είναι σύνθημα. Είναι καθημερινός αγώνας, ζωή με δικαιώματα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια , για όλες.
Η«Ανεμώνη» στο Θέατρο Περιγιαλίου: Μια παράσταση που συγκλόνισε και καθήλωσε το κοινό-φωτο
