Στην πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ του κ. Βασίλη Νανόπουλου και του κ. Χατζή, για την ακύρωση του διαγωνισμού του έργου αποχέτευσης στις περιοχές Άσσου, Λεχαίου και Βόχας , προκύπτει ένα γνώριμο μοτίβο: η αέναη προσπάθεια να αποποιηθεί κανείς των ευθυνών του, προσπαθώντας να τις φορτώσει στους επόμενους.
Αναλύοντας τα δεδομένα, η θέση του κ. Νανόπουλου βρίθει αντιφάσεων και αποσκοπεί περισσότερο στο να θολώσει τα νερά παρά να φωτίσει την πραγματικότητα.
1. Ο Καθρέφτης της Ευθύνης
Ο κ. Νανόπουλος κατηγορεί τη νέα διοίκηση της ΔΕΥΑΚ για “αστοχίες” και “ελλιπή ανταπόκριση στις απαιτήσεις”. Πώς, όμως, μπορεί κάποιος να αποποιηθεί ευθυνών για έναν διαγωνισμό που έγινε επί της δικής του θητείας, με δική του Επιτροπή Διαγωνισμού, χωρίς να τηρηθούν στοιχειώδεις κανόνες ευκρίνειας;
Η έλλειψη επαρκούς ανταγωνισμού —μία μόνο οικονομική προσφορά— ήταν αποτέλεσμα των αποφάσεων που έλαβε η Επιτροπή επί της θητείας του. Η δική του επιμονή να “προβλέπει” και να “καταγγέλλει” καταστάσεις που ο ίδιος προκάλεσε, θυμίζει τη γνωστή ρήση: “Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.”
2. Σκόνη και Θόρυβος: Ο Τρόπος Νανόπουλου
Ο κ. Χατζής εύστοχα καταδεικνύει ότι ο κ. Νανόπουλος είχε μια μοναδική ικανότητα να θολώνει τα νερά και να ανακατεύει τη σκόνη. Αλήθεια, πού ήταν ο πρώην δήμαρχος όταν έπρεπε να εφαρμοστούν οι διατάξεις του νόμου για τις δημόσιες συμβάσεις; Ποιος αγνόησε τις εισηγήσεις των Αρμόδιων Υπηρεσιών;
Το θλιβερό είναι ότι, αντί να προάγει τη διαφάνεια, ο κ. Νανόπουλος συνήθιζε να χρησιμοποιεί τις διοικητικές διαδικασίες ως “εργαλεία” εξυπηρέτησης φιλοδοξιών. Τα έργα “άρπα-κόλλα” στα οποία αναφέρεται ο κ. Χατζής, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της νοοτροπίας.
3. Η Ειρωνεία της “Αυθάδειας”
Με εντυπωσιακή προκλητικότητα, ο κ. Νανόπουλος ζητά την παραίτηση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΚ, ενώ είναι εμφανές ότι το πρόβλημα δεν έγκειται στις ενέργειες της παρούσας διοίκησης, αλλά στη λάθος βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε το έργο.
Ο διαγωνισμός ακυρώθηκε επειδή δεν τηρήθηκαν στοιχειώδεις κανόνες ανταγωνιστικότητας. Μπορεί να αναλάβει την ευθύνη για την απόρριψη της μίας προσφοράς, που οδήγησε στην ακύρωση του έργου; Ή μήπως είναι πιο εύκολο να κατηγορεί τους διαδόχους του για τα δικά του λάθη;
Επίλογος: Ποιος Θησαυρός;
Ο “θησαυρός” που παρουσιάζει ο κ. Νανόπουλος αποδεικνύεται, πράγματι, “άνθρακας”. Όταν, όμως, η ευθύνη συνοδεύεται από “αυταρέσκεια και αυθάδεια”, το μόνο που καταφέρνει κανείς είναι να εκθέτει περισσότερο τον εαυτό του.
Η παρούσα διοίκηση της ΔΕΥΑΚ έχει δικαίωμα να κινηθεί με βάση τους κανόνες και τις εισηγήσεις των υπηρεσιών, χωρίς τις πιέσεις και τις “υπερπηδήσεις” που χαρακτήρισαν την προηγούμενη θητεία. Όσο για τον κ. Νανόπουλο, ίσως είναι καιρός να στραφεί στον καθρέφτη του και να αναρωτηθεί: Μήπως το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ οι άλλοι;
Μ.Π.Ν.
Παραιτήσεις ζητάει ο Βασίλης Νανόπουλος από την ΔΕΥΑ Κορίνθου
