12 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944. ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. Από νωρίς το πρωί ο ψίθυρος μεταφερόταν από στόμα σε στόμα: «Φεύγουν, οι Γερμανοί φεύγουν, είμαστε ελεύθεροι». Λίγες ώρες αργότερα τα τελευταία καμιόνια των ναζί έβγαιναν από την Αθήνα και χιλιάδες λαού πανηγύριζαν ξέφρενα το τέλος της Κατοχής και της ναζιστικής τυραννίας.
_
Παρόντες και οι ηθοποιοί Σπύρος Πατρίκιος (πατέρας του ποιητή Τίτου Πατρίκιου), Καίτη Ντιριντάουα και Μίμης Φωτόπουλος (φωτό) στην οδό Σταδίου. Και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες, ΕΑΜίτες ή ΕΠΟΝίτες αγωνιστές, είχαν βγει στους δρόμους, όπως ο Νικηφόρος Βρεττάκος, Αλέκα Παΐζη, Νίκος Τζόγιας, Τίτος Πατρίκιος, Βαγγέλης Γκούφας, Άλκη Ζέη, Γιώργος Σεβαστίκογλου, Δήμος Σταρένιος, Ολυμπία Παπαδούκα κ.ά.
_
Εικόνες ανείπωτης χαράς, ένα μεγάλο ξέφρενο πανηγύρι. Η είδηση ταξίδεψε γρήγορα κι ένα τεράστιο πλήθος συγκεντρώθηκε στο κέντρο της Αθήνας, γύρω από την πλατεία Συντάγματος, την Ομόνοια και τους κεντρικούς δρόμους, για να πανηγυρίσει την ελευθερία και να δει τους μισητούς εχθρούς να φεύγουν.
_
Ενα μεθύσι ελευθερίας με δάκρυα στα μάτια, ενώ ηχούσαν χαρμόσυνα καμπάνες και από τα σπίτια έβγαζαν τις ελληνικές σημαίες. Οι κάτοικοι της Αθήνας είχαν βιώσει πολλαπλά το δράμα της Κατοχής. Με συνεχή μπλόκα στις γειτονιές, βασανιστήρια στη Μέρλιν και την Γκεστάπο, συλλήψεις και μαζικές εκτελέσεις πατριωτών και βέβαια την εξαθλίωση και την τρομερή πείνα. Χιλιάδες άνθρωποι έπεφταν στους δρόμους εξουθενωμένοι από την ασιτία και οι σωροί μεταφέρονταν πάνω σε καρότσια.
_
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ (προς το παρόν)






















