Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών ο ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς, μια από τις χαρακτηριστικότερες μορφές του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’70, γνωστός ως «το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη». Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από την εκπομπή «Το Πρωινό», όπου μίλησε η σύντροφός του, Κατερίνα, με την οποία μοιράστηκε τη ζωή του τα τελευταία 25 χρόνια.
Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στο Ελληνικό, όπου συγγενείς, φίλοι και θαυμαστές θα πουν το τελευταίο αντίο σε έναν ηθοποιό που, όπως λένε όσοι τον γνώρισαν, δεν διεκδίκησε ποτέ τη δημοσιότητα, αλλά άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του με το βλέμμα, τη φωνή και τη φυσική του παρουσία.
«Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, ήμασταν μαζί 25 χρόνια. Πέρασα υπέροχα μαζί του, θα μου λείψει πάρα πολύ. Η προσωπικότητά του ήταν έντονη. Είναι μεγάλη απώλεια για εμένα, γιατί ήταν ο σύντροφος της ζωής μου», είπε η Κατερίνα, συγκινημένη, στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα.
Η ίδια αποκάλυψε πως ο Άλκης Γιαννακάς «δεν είχε καταλάβει την αξία του». Παρέμεινε ως το τέλος απλός, σεμνός και γεμάτος χιούμορ, με αστείρευτη ενέργεια και δίψα για ζωή. Δεν επιζήτησε ποτέ τον θόρυβο των καναλιών ούτε την υπερέκθεση, προτιμώντας να ζει ήσυχα, ανάμεσα σε φίλους και αγαπημένα πρόσωπα.
Ο Άλκης Γιαννακάς έγινε γνωστός από τις ταινίες «Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη», «Η ώρα της οργής», «Οι Γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές», «Ο εχθρός του λαού», και «Οι τελευταίοι του Ρουπελ», ενώ συμμετείχε και σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ιδιωτικής τηλεόρασης. Με το παρουσιαστικό του και το έντονο βλέμμα, ενσάρκωσε τον ρόλο του «ωραίου κακού» με τρόπο που έμεινε χαραγμένος στη μνήμη των θεατών.
Πίσω από τη δυναμική κινηματογραφική εικόνα του, κρυβόταν ένας ευαίσθητος και καλλιεργημένος άνθρωπος, με πάθος για τη ζωή και την τέχνη. «Ήθελε να είναι ήσυχος, να βγαίνει με τους φίλους του και να μην τον σχολιάζουν», είπε η σύντροφός του, ζητώντας να σεβαστούμε τη διακριτικότητα που χαρακτήριζε τον ηθοποιό μέχρι το τέλος.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Άλκης Γιαννακάς γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Η κινηματογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1968 και μέσα σε λίγα χρόνια καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς «αντιήρωες» της εποχής.
Συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Νίκος Φώσκολος και ο Δημήτρης Παπακωνσταντής, ενώ οι ερμηνείες του ξεχώρισαν για τη φυσικότητα και την ένταση που απέπνεαν. Αν και είχε όλα τα προσόντα για μια λαμπρή καριέρα, ο ίδιος προτίμησε την απλότητα και την απομόνωση, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Στο θέατρο συνεργάστηκε με γνωστά σχήματα και θιάσους, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ζώντας ήρεμα με τη σύντροφό του.
Ο ελληνικός κινηματογράφος αποχαιρετά έναν άνθρωπο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή – τον ηθοποιό που έκανε τον “κακό” να φαίνεται βαθιά ανθρώπινος.
Δείτε περισσότερες ειδήσεις Κορινθίας:
Ισχυρές βροχοπτώσεις και καταιγίδες στην Κόρινθο – Σε ετοιμότητα ο κρατικός μηχανισμός
