Γράφει η Μ.Π.Ν.
Η παρουσία του Γιώργου Ξυλούρη («Φραπέ») στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Η χθεσινή παρουσία του Γιώργου Ξυλούρη («Φραπέ») στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αποκάλυψε περισσότερα μέσα από τη… σιωπή του, παρά από τις απαντήσεις του. Μια διαδικασία που άφησε έντονα πολιτικά ίχνη, με αλληλοκαρφώματα, αντιφάσεις και εμφανείς προσπάθειες «προστασίας».
Δείτε στα βίντεο τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές.
Παρά το κλίμα άρνησης, υπήρξαν στιγμές που «έσπασε» και εμφανώς εκνευρισμένος απάντησε με δικαιολογίες που δύσκολα στέκουν στη λογική. Υποστήριξε ότι μέρος των συνομιλιών που κατέγραψαν οι «κοριοί» δεν ήταν δικές του, επειδή… «έδινε το κινητό του δω κι εκεί». Σε άλλο σημείο δήλωσε ότι δεν γνώριζε σχεδόν κανέναν πολιτικό ή υπηρεσιακό παράγοντα, ούτε καν όσους συνδέονταν με την οικογένειά του με κουμπαριές.
Όταν όμως τα ερωτήματα γίνονταν πιεστικά, ο Ξυλούρης κρυβόταν πίσω από το «δικαίωμα της σιωπής». Λεβεντιά δεν το λες , τουλάχιστον όχι όπως την εννοεί η Κρήτη.
Αλισβερίσι και πολιτική προστασία
Η χθεσινή διαδικασία έδειξε καθαρά πως μεταξύ Ξυλούρη και Νέας Δημοκρατίας υπήρξε ένα αμοιβαίο «αλισβερίσι». Η κυβερνητική πλευρά εμφανίστηκε εξαιρετικά προστατευτική με τον μάρτυρα, άλλοτε υπογράμμιζε το δικαίωμά του στη σιωπή, άλλοτε ουσιαστικά τον καθοδηγούσε.
Ο Μακάριος Λαζαρίδης έσπευσε να τονίσει ότι ο Ξυλούρης δεν έχει ακόμη κληθεί ως ύποπτος ή κατηγορούμενος , παρά το ότι η δικογραφία τον εμφανίζει ως «εγκέφαλο» του κυκλώματος. Ο πρόεδρος της επιτροπής Ανδρέας Νικολακόπουλος έδινε οδηγίες στο αν θα απαντήσει ή όχι, ανάλογα με το περιεχόμενο της ερώτησης.
Η αντιπολίτευση αντέδρασε, ζητώντας να κινηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου. Η πλειοψηφία όμως επέλεξε έναν πολύ πιο χλιαρό δρόμο: απλή διαβίβαση στον εισαγγελέα. Έτσι, ο «Φραπές» έφυγε από τη Βουλή σαν κύριος, χωρίς να έχει απαντήσει στα κρίσιμα σημεία.
Αμφισβήτησε μέχρι και τον… εαυτό του
Στην προσπάθειά του να αποστασιοποιηθεί από τη Νέα Δημοκρατία, ο Ξυλούρης έδειξε να έχει ξεχάσει… τι είχε πει ο ίδιος. Σε μια στιγμή δήλωσε πως «δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι είμαι στη δεξιά». Λίγο αργότερα επιβεβαίωσε ότι έχει πει «είμαι στη Νέα Δημοκρατία, εκεί γεννήθηκα, εκεί ανήκω και εκεί θα πεθάνω».
Δύο γραμμές, δύο κόσμοι και οι δύο ειπωμένοι από το ίδιο άτομο με διαφορά λίγων λεπτών.
Και όλα αυτά ενώ το καλοκαίρι η ΝΔ είχε γνωστοποιήσει —έστω και ατύπως— ότι τον έχει διαγράψει. «Τι διέγραψε λοιπόν; Ένα φάντασμα;» θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς.
Το πολιτικό αποτύπωμα της κατάθεσης
Η χθεσινή εξέταση δεν ήταν τυπική διαδικασία. Ήταν ένα παράθυρο στο πώς λειτουργεί το παρασκήνιο γύρω από τα μεγάλα σκάνδαλα, πώς πολιτικά συμφέροντα συσπειρώνονται για να περιορίσουν ζημιές και πώς ένα πρόσωπο, που χαρακτηρίζεται «εγκέφαλος», καταφέρνει να βγει σχεδόν αλώβητο από μια τόσο κρίσιμη διαδικασία.
Η ώρα να τελειώσουν οι Φραπέδες
Αν κάτι απέδειξε η χθεσινή διαδικασία, είναι ότι το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να παράγει –και να ανέχεται «Φραπέδες»: πρόσωπα που κινούνται στα σκοτάδια, δρουν παρασκηνιακά, συναλλάσσονται με την εξουσία και εμφανίζονται όταν χρειαστεί για να προστατευτούν πίσω από τη σιωπή τους. Είναι οι ίδιοι που καυχιούνται για τις διασυνδέσεις τους, που λειτουργούν ως μεσίτες επιρροής και που μετά εμφανίζονται δήθεν αθώοι, «παρεξηγημένοι» και… άσχετοι με όλα.
Το πραγματικό πρόβλημα όμως δεν είναι ο κάθε Φραπές. Είναι το σύστημα που τούς γεννά, τούς χρησιμοποιεί και τελικά τούς ξεπλένει. Είναι η κυβέρνηση που ανοίγει πόρτες, που προσφέρει κάλυψη, που κλείνει το μάτι όταν πρέπει και που ξαφνικά παριστάνει την έκπληκτη όταν οι «άνθρωποί της» εκθέτουν τη χώρα. Είναι ένα καθεστώς που επιτρέπει στους παρασκηνιακούς μεσάζοντες να δρουν ανενόχλητοι μέχρι να γίνουν βαρίδι και τότε απλώς τους «στέλνει στον εισαγγελέα» για τα μάτια του κόσμου.
Αν δεν κοπεί ο ομφάλιος λώρος ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και στους”Φραπέδες” της, καμία εξεταστική και κανένα «δικαίωμα στη σιωπή» δεν πρόκειται να καθαρίσει την εικόνα της δημοκρατίας. Η κάθαρση δεν θα έρθει από όσους έχουν μάθει να κρύβουν, να συναλλάσσονται και να σιωπούν. Θα έρθει μόνο όταν τελειώσει οριστικά η εποχή των πολιτικών βαπορατζήδων που μολύνουν το δημόσιο βίο.
Αδιαφορία, αναλγησία και ανικανότητα της Κυβέρνησης να δώσει λύσεις στα προβλήματα των αγροτών
