Η επιχειρησιακή δράση ελληνικών όπλων σε συνθήκες σύγκρουσης καταρρίπτει κάθε αφήγημα “μη εμπλοκής” και αποκαλύπτει το πραγματικό βάθος της ελληνικής συμμετοχής.
Η σημερινή κατάρριψη Ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων από τα ελληνικά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot, που βρίσκονται αναπτυγμένα στη Σαουδική Αραβία, σηματοδοτεί την άμεση συμμετοχή της χώρας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Το χτύπημα επιβεβαίωσαν αρχικά πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και ακολούθησε επίσημη ανακοίνωση που περιγράφει την εμπλοκή των ελληνικών συστημάτων στον αέρα της Σαουδικής Αραβίας. Όπως αναφέρεται, η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) ενεργοποιήθηκε μετά από συναγερμό για απειλή, εκτοξεύοντας δύο πυραύλους για την αναχαίτιση των στόχων.
Σύμφωνα με το υπουργείο, η επιχείρηση έγινε στο πλαίσιο της συμμετοχής της Ελλάδας στη διεθνή πρωτοβουλία “Integrated Air Missile Defense (IAMD) Concept”, με στόχο την ενίσχυση της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας. Το υπουργείο τόνισε ότι η ελληνική δύναμη συνεχίζει κανονικά την αποστολή της, ενώ ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ν. Δένδιας, επαίνεσε τα στελέχη για την αποτελεσματικότητα και την εμπειρία που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της αποστολής.
Παράλληλα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν έχει πρόθεση να εμπλακεί σε πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Όπως σημείωσε, η ελληνική παρουσία είναι στο πλαίσιο ευρωπαϊκών και διεθνών αποστολών για την προστασία της ναυσιπλοΐας και των υποδομών, και δεν συνιστά συμμετοχή σε ευρύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Τόνισε επίσης ότι η χώρα θα συμμετάσχει σε οποιεσδήποτε συζητήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά χωρίς να αναλάβει ενεργό ρόλο σε πολεμικές συγκρούσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες του υπουργείου Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, ένας από τους βαλλιστικούς πυραύλους κατευθυνόταν προς την πόλη Γιανμπού, πριν αναχαιτιστεί από τα ελληνικά συστήματα Patriot.
Η πραγματικότητα, πάντως, είναι ότι ανεξαρτήτως της επίσημης κυβερνητικής γραμμής περί «μη εμπλοκής», η επιχειρησιακή δράση ελληνικών αντιαεροπορικών συστημάτων σε ζώνη έντασης, απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους που συνδέονται με το Ιράν, συνιστά de facto συμμετοχή σε ένα ενεργό πολεμικό περιβάλλον.
Όταν ελληνικά όπλα αναχαιτίζουν επιθέσεις σε έδαφος τρίτης χώρας, στο πλαίσιο διεθνών στρατιωτικών πρωτοβουλιών, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπάρχει εμπλοκή, αλλά σε ποιο βαθμό και με ποιες συνέπειες αυτή βαθαίνει. Και τελικά, αν αυτή η εμπλοκή εξυπηρετεί πρωτίστως την ασφάλεια της χώρας ή εντάσσεται σε ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς που ξεπερνούν τα ελληνικά συμφέροντα.
