Πόσο καιρό ακόμα θα κοροϊδευόμαστε σε αυτή τη πόλη.
Οι έξυπνες διαβάσεις που τοποθετήθηκαν με τυμπανοκρουσίες από τον υπευθυνο αντιδήμαρχο στην πόλη, κοντεύουν να κλείσουν έναν χρόνο και στην πράξη, ποτέ δεν λειτούργησαν όπως παρουσιάστηκαν στους πολίτες.
Ένα έργο που υποτίθεται ότι θα βελτίωνε την ασφάλεια των πεζών έχει αφεθεί στην τύχη του. Και το ερώτημα που μου δημιουργείτε είναι απλό γιατί; Ακούω δικαιολογίες για φωτοκύτταρα που δεν μπορούν να ρυθμιστούν.
Σοβαρά τώρα;
Σε μια εποχή που υπάρχουν δεκάδες τεχνολογικές λύσεις, από ένα απλό κουμπί ενεργοποίησης μέχρι εναλλακτικά συστήματα ανίχνευσης η απάντηση είναι ότι δεν γίνεται; Το πρόβλημα δεν φαίνεται να είναι τεχνικό.
Το πρόβλημα φαίνεται να είναι η αδιαφορία. Γιατί κανείς δεν δίνει μια επίσημη εξήγηση; Γιατί κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη; Γιατί δεν αποκαθίσταται η λειτουργία ενός έργου που πληρώθηκε από ευρωπαϊκό κονδύλι;
Σαν να μην έφτανε αυτό, στην οδό Γεωργίου Παπανδρέου βλέπουμε το απόλυτο παράδοξο διάβαση στο ένα ρεύμα κυκλοφορίας και στο απέναντι όχι. Μισή παρέμβαση, μισή ασφάλεια, μισή λογική.
Οι δημότες δεν ζητούν θαύματα. Ζητάμε το αυτονόητο τα έργα που πληρώνονται να λειτουργούν.
Να μην γίνονται απλώς για τις φωτογραφίες των εγκαινίων, για τα δελτία Τύπου ή για να απορροφηθεί ένα κονδύλι.
Η πόλη μας δεν έχει ανάγκη από έξυπνες διαβάσεις στα χαρτιά. Έχει ανάγκη από έργα που δουλεύουν στην πράξη. Και μέχρι να δοθεί μια σοβαρή απάντηση, το ερώτημα θα παραμένει!!
Ποιος τελικά θα λογοδοτήσει για ένα έργο που υπάρχει, αλλά δεν λειτουργεί;
