Σαμαράς: Ανακατεύει την τράπουλα πριν ακόμη κάνει κόμμα – «Βραχνάς» για τη Ν.Δ

Σαμαράς: Ανακατεύει την τράπουλα πριν ακόμη κάνει κόμμα – «Βραχνάς» για τη Ν.Δ., δύσκολο το παιχνίδι μετά τις κάλπες

Ένα κόμμα που ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί μετριέται ήδη στις δημοσκοπήσεις και μπαίνει στην πολιτική συζήτηση. Τα ποσοστά δυνητικής ψήφου που καταγράφει ένα ενδεχόμενο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά προκαλούν εύλογο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα για τη Νέα Δημοκρατία. Υπάρχει όμως ένα ερώτημα ίσως σημαντικότερο από το «πόσο μπορεί να πάρει»: αν οι επόμενες κάλπες δεν δώσουν αυτοδυναμία, με ποιον θα μπορούσε να συμπορευτεί την επόμενη ημέρα;

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν βάλει για τα καλά τον Αντώνη Σαμαρά στην πολιτική εξίσωση, πριν ακόμη ο ίδιος ανακοινώσει τη δημιουργία νέου κόμματος.

Και οι αριθμοί παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Στη μέτρηση της MRB, το 16,8% δηλώνει ότι «σίγουρα» ή «μάλλον» θα ψήφιζε ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά.

Στη Marc, η αντίστοιχη δυνητική ψήφος καταγράφεται στο 12,1%.

Άλλες πρόσφατες μετρήσεις καταγράφουν επίσης αξιοσημείωτη δυνητική απήχηση, με διαφορετικά ποσοστά και διαφορετική διατύπωση των ερωτημάτων.

Χρειάζεται, όμως, εδώ μια ουσιαστική διευκρίνιση:

Αυτά τα ποσοστά δεν αποτελούν πρόθεση ψήφου σε ένα ήδη συγκροτημένο κόμμα.

Το κόμμα δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί, δεν έχει παρουσιάσει πρόγραμμα, στελέχη ή ψηφοδέλτια. Οι έρευνες καταγράφουν τη δυνητική διάθεση των πολιτών να το ψηφίσουν.

Επομένως δεν μπορούμε να μετατρέψουμε το 12%, το 15% ή το 16% σε πιθανό εκλογικό αποτέλεσμα.

Μπορούμε όμως να πούμε κάτι άλλο:

Υπάρχει μια εκλογική δεξαμενή που εμφανίζεται διατεθειμένη να ακούσει την πολιτική πρόταση Σαμαρά.

Το πρώτο ερώτημα: Από πού θα πάρει;

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για τη Νέα Δημοκρατία.

Η Pulse εξέτασε ειδικά τη στάση των ψηφοφόρων που είχαν επιλέξει Ν.Δ. στις εκλογές του 2023.

Μεταξύ όσων εξακολουθούν να δηλώνουν στήριξη στη Ν.Δ., το ενδιαφέρον για ένα κόμμα Σαμαρά είναι σαφώς μικρότερο. Αντίθετα, μεταξύ εκείνων που είχαν ψηφίσει Ν.Δ. το 2023 αλλά σήμερα έχουν απομακρυνθεί, η δυνητική ψήφος προς τον πρώην πρωθυπουργό εμφανίζεται αισθητά μεγαλύτερη.

Το εύρημα δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί θα καταλήξουν στον Αντώνη Σαμαρά.

Δείχνει όμως πού βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες δεξαμενές που θα μπορούσε να διεκδικήσει.

Και γι’ αυτό ένα κόμμα Σαμαρά δεν αποτελεί απλώς ακόμη έναν νέο πολιτικό σχηματισμό. Θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα τις ισορροπίες στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς.

Μητσοτάκης – Σαμαράς: Η πόρτα σήμερα είναι κλειστή

Κάπου εδώ προκύπτει το δεύτερο και ίσως σημαντικότερο ερώτημα.

Αν ο Αντώνης Σαμαράς αποκτήσει ένα σημαντικό ποσοστό, τι θα το κάνει την επόμενη ημέρα;

Το προφανές σενάριο θα ήταν να αναζητήσει κάποια μορφή συνεννόησης με τη Νέα Δημοκρατία.

Μόνο που σήμερα οι δύο πλευρές βρίσκονται πολύ μακριά.

Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφερόμενος στις πολιτικές διαφορές με τον πρώην πρωθυπουργό και ιδιαίτερα στα ζητήματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, δήλωσε ότι δεν βλέπει «κανένα απολύτως περιθώριο συνεννόησης».

Και όταν ρωτήθηκε για το σενάριο συνεργασίας του Αντώνη Σαμαρά με τη Νέα Δημοκρατία χωρίς τον ίδιο στην ηγεσία, απάντησε:

«Εξ όσων γνωρίζω, η Νέα Δημοκρατία έχει αρχηγό, ο οποίος είναι και Πρωθυπουργός».

Άρα, με τα σημερινά δεδομένα, η πόρτα εμφανίζεται κλειστή.

Στην πολιτική όμως υπάρχει και η επόμενη ημέρα των εκλογών.

Και εάν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, το ερώτημα θα επιστρέψει πολύ πιο πιεστικά:

Θα μπορούσε να υπάρξει συνεργασία Ν.Δ. – Σαμαρά; Και αν ναι, με ποια ηγεσία, με ποιους όρους και πάνω σε ποια πολιτική συμφωνία;

Και το ΠΑΣΟΚ;

Υπάρχει όμως και το ΠΑΣΟΚ.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ρωτήθηκε ευθέως στη ΔΕΘ εάν θα εξέταζε το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον πρώην πρωθυπουργό.

Η απάντησή του ήταν σαφής ως προς το πού τοποθετεί πολιτικά το ζήτημα:

«Η ενδεχόμενη ίδρυση κόμματος Σαμαρά δεν αφορά το ΠΑΣΟΚ. Αφορά, σε οποιαδήποτε εκδοχή της, τη Νέα Δημοκρατία».

Δεν πρόκειται για μια αναλυτική τοποθέτηση πάνω σε ένα πραγματικό μετεκλογικό αποτέλεσμα, ούτε όμως αφήνει σήμερα να διαφανεί κάποια πολιτική προσέγγιση.

Τσίπρας – Σαμαράς: «Μας χωρίζει άβυσσος»

Ακόμη σαφέστερη είναι η εικόνα με την ΕΛ.ΑΣ.

Ο Αλέξης Τσίπρας ρωτήθηκε στη δική του συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ για την πιθανή κάθοδο του Αντώνη Σαμαρά στις εκλογές.

Η απάντησή του είχε ενδιαφέρον:

«Να του ευχηθώ καλή επιτυχία».

Αμέσως όμως πρόσθεσε ότι οι πολιτικές διαφορές τους είναι πολύ μεγάλες και ότι «μας χωρίζει άβυσσος» σε κρίσιμα κοινωνικά, οικονομικά και εθνικά ζητήματα.

Και από την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά έχουν προηγηθεί ιδιαίτερα σκληρές δημόσιες τοποθετήσεις απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛ.ΑΣ.

Επομένως, με τα σημερινά δεδομένα, ούτε εδώ διακρίνεται κάποια πολιτική γέφυρα.

Καρυστιανού: Προσωπική συμπάθεια, πολιτικές αποστάσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σχέση με τη Μαρία Καρυστιανού.

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει μιλήσει με ανθρώπινο τρόπο για εκείνη, λόγω της κοινής τραγικής εμπειρίας της απώλειας παιδιού.

Πολιτικά όμως φρόντισε να διαχωρίσει τα δύο πράγματα.

Έχει δηλώσει ότι η Μαρία Καρυστιανού έχει τα ίδια πολιτικά δικαιώματα με κάθε Έλληνα και ότι αυτό που τους ενώνει είναι ο πόνος της απώλειας.

Και συμπλήρωσε:

«Αυτό όμως δεν είναι πολιτική, είναι προσωπική υπόθεση».

Άρα ούτε εδώ υπάρχει μέχρι στιγμής δημόσια ένδειξη πολιτικής σύμπλευσης.

Βελόπουλος: «Δεν θα συνεργαστούμε με κανένα κόμμα»

Στον χώρο δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται βέβαια και η Ελληνική Λύση.

Θεωρητικά θα μπορούσε κανείς να αναζητήσει εκεί κοινές πολιτικές αναφορές.

Στην πράξη όμως ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει αποκλείσει τις συνεργασίες, δηλώνοντας δημόσια:

«Δεν θα συνεργαστούμε με κανένα κόμμα».

Έχει παράλληλα ασκήσει κριτική στον Αντώνη Σαμαρά, αντιμετωπίζοντάς τον ως μέρος ενός πολιτικού συστήματος που έχει ήδη κυβερνήσει.

Άλλη μία πόρτα, λοιπόν, που με τα σημερινά δεδομένα δεν εμφανίζεται ανοιχτή.

Το ΚΚΕ δεν εντάσσεται ουσιαστικά σε αυτή την εξίσωση, καθώς η πολιτική του στρατηγική δεν προσανατολίζεται στη συμμετοχή σε κυβερνήσεις συνεργασίας αυτού του χαρακτήρα.

Και τελικά… με ποιον;

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο Αντώνης Σαμαράς κάνει τελικά το βήμα.

Ας υποθέσουμε ότι το κόμμα του καταγράφει ένα ποσοστό που του επιτρέπει να αποκτήσει ουσιαστικό κοινοβουλευτικό ρόλο.

Και ας υποθέσουμε ότι από τις εκλογές δεν προκύπτει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Τότε τι γίνεται;

Με τον σημερινό αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας υπάρχει ανοιχτή πολιτική σύγκρουση.

Το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει σήμερα το ζήτημα Σαμαρά ως υπόθεση που αφορά τη Νέα Δημοκρατία.

Με την ΕΛ.ΑΣ. οι πολιτικές διαφορές περιγράφονται από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα ως «άβυσσος».

Με τη Μαρία Καρυστιανού δεν υπάρχει μέχρι σήμερα πολιτική σύμπλευση.

Ο Κυριάκος Βελόπουλος αποκλείει τις συνεργασίες.

Και το ΚΚΕ κινείται σε διαφορετική στρατηγική.

Με ποιον, λοιπόν;

Αυτό ίσως είναι το πραγματικό ερώτημα που κρύβεται πίσω από τα σημερινά δημοσκοπικά ποσοστά.

Γιατί δεν ανοίγει ακόμη τα χαρτιά του;

Ο Αντώνης Σαμαράς, ένας από τους πλέον έμπειρους πολιτικούς, δεν φαίνεται να βιάζεται. Ο ίδιος έχει δηλώσει:

«Έχω πάρει τις αποφάσεις μου. Επιτρέψτε μου να τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει».

Και ο χρόνος μπορεί να αποτελεί μέρος της στρατηγικής. Όσο δεν ανακοινώνει επίσημα κόμμα, διατηρεί την προσμονή, μετρά τις αντιδράσεις και αποφεύγει την πρόωρη φθορά που συχνά συνοδεύει ένα νέο πολιτικό εγχείρημα.

Η πρόσφατη πολιτική ιστορία, άλλωστε, έχει δείξει ότι νέα κόμματα που ξεκινούν με μεγάλη δημοσιότητα δεν καταφέρνουν πάντα να διατηρήσουν την αρχική τους δυναμική μέχρι τις κάλπες.

Ίσως λοιπόν η καθυστέρηση να μην είναι δισταγμός, αλλά επιλογή του κατάλληλου χρόνου για να ανοίξει τα χαρτιά του.

 

Το δύσκολο παιχνίδι αρχίζει μετά τις κάλπες

Μέχρι σήμερα η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως σε ένα ερώτημα:

Πόσο μπορεί να πάρει ο Σαμαράς;

Ίσως όμως υπάρχει ένα δεύτερο που θα αποδειχθεί σημαντικότερο:

Τι θα κάνει με το ποσοστό που θα πάρει;

Ένα νέο κόμμα μπορεί να αφαιρέσει ψήφους από υπάρχοντες σχηματισμούς, να μεταβάλει τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς και ενδεχομένως να δυσκολέψει την επίτευξη αυτοδυναμίας.

Αυτό όμως δεν λύνει από μόνο του την εξίσωση της διακυβέρνησης.

Και εκεί βρίσκεται ίσως ο πραγματικός «βραχνάς» όχι μόνο για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα εφόσον οι κάλπες οδηγήσουν σε αναζήτηση συνεργασιών.

Γιατί την ημέρα των εκλογών θα μάθουμε πόσο πήρε ο καθένας.
Την επόμενη, όμως, θα πρέπει να απαντηθεί το δυσκολότερο ερώτημα: ποιος μπορεί να κυβερνήσει με ποιον;

Δείτε επίσης 

Νέα στοιχεία για το «μπαλόνι» του ΔΑΚ Κορίνθου – Εξέδρες 150 ατόμων και τι απαντά ο Σταύρος Δανιήλ