Γκιλφόιλ: Από τις υποκλίσεις στην καρατόμηση — ποιοι αλλάζουν τώρα αφήγημα;
Η Γκιλφόιλ εκπροσωπεί τα συμφέροντα της χώρας της… ας την κρίνουν οι συμπολίτες της. Το ερώτημα είναι ποια συμφέροντα εκπροσωπούν οι δικοί μας, όταν μπερδεύουν τη διπλωματία με τις υποκλίσεις και την υποτέλεια με την εθνική επιτυχία.
Ο Λευκός Οίκος ζήτησε την παραίτηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Η εξέλιξη μεταφέρει την υπόθεση από τα σενάρια απομάκρυνσης στην πολιτική καρατόμηση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει επιβεβαιωθεί και η υποβολή της παραίτησής της.
Το ενδιαφέρον, όμως, δεν περιορίζεται στην τύχη της. Αφορά και το εγχώριο πολιτικό και μιντιακό σύστημα που επένδυσε στη λάμψη της παρουσίας της και τώρα καλείται να εξηγήσει τι απέγινε ο προηγούμενος ενθουσιασμός.
Η δημόσια προβολή της έδωσε ιδιαίτερο βάρος στις κοινωνικές εμφανίσεις, στις λαμπερές συναναστροφές και στις ενδυματολογικές επιλογές της. Όταν, όμως, η εικόνα μιας πρέσβειρας αντιμετωπίζεται σαν θέαμα, η ουσιαστική συζήτηση υποχωρεί: ποια συμφέροντα υπηρετεί, τι επιδιώκει η κυβέρνησή της και τι διεκδικεί απέναντί της η ελληνική πλευρά;
Από πότε μια φωτογραφία, μια πρόσκληση ή μια θερμή χειραψία αποτελούν απόδειξη εθνικής επιτυχίας;
Η διπλωματία κρίνεται από αποτελέσματα, δεσμεύσεις και κόστος. Η προσωπική οικειότητα με εκπροσώπους μιας ισχυρής χώρας δεν εξασφαλίζει από μόνη της τίποτε για τον λαό.
Τώρα που η Ουάσιγκτον ζητά την παραίτησή της, το ερώτημα επιστρέφει στα μέσα που επένδυσαν στη λαμπερή εικόνα της: θα επανεξετάσουν τη δική τους στάση ή θα αλλάξουν απλώς πρωταγωνίστρια στο ίδιο έργο;
Η δημοσίευση νέων στοιχείων είναι δημοσιογραφική υποχρέωση. Οι καταγγελίες σε βάρος της, τις οποίες οι δικηγόροι της αρνούνται, χρειάζονται έλεγχο και τεκμηρίωση. Αλλά και ο προηγούμενος θαυμασμός χρειάζεται εξήγηση. Με ποια κριτήρια η κοινωνική της παρουσία αναγορεύτηκε σε διπλωματικό πλεονέκτημα; Και πόσο ανεξάρτητη είναι μια ενημέρωση που προσαρμόζει την κρίση της στις διαθέσεις της αμερικανικής εξουσίας;
Το ίδιο ερώτημα αφορά τους πολιτικούς που θεωρούν την εύνοια της Ουάσιγκτον πιστοποιητικό επιτυχίας. Οι αμερικανικές κυβερνήσεις υπηρετούν τις δικές τους επιδιώξεις. Η ελληνική πολιτική ηγεσία οφείλει να λογοδοτεί για τις δικές της επιλογές: τι διεκδικεί, τι παραχωρεί και ποιων τα συμφέροντα υπερασπίζεται.
Η αποχώρηση ενός προσώπου δεν αποτελεί από μόνη της αλλαγή στρατηγικής. Ούτε απαλλάσσει όσους μπέρδεψαν τις δημόσιες σχέσεις με την εξωτερική πολιτική.
Η Γκιλφόιλ λογοδοτεί στη χώρα της. Οι δικοί μας λογοδοτούν εδώ. Και οι χθεσινές υποκλίσεις δεν σβήνονται με μια σημερινή αλλαγή αφηγήματος.
Γκιλφόιλ: Από τις υποκλίσεις στην καρατόμηση — ποιοι αλλάζουν τώρα αφήγημα;
