25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ — Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ. 
Ήρθα αντιμέτωπη με τον καρκίνο και γνώρισα τη δύναμη που έκρυβα μέσα μου.
Το σώμα μου άλλαξε. Έχω πλέον ένα στήθος, αλλά η αξία μου ως γυναίκα παραμένει ακριβώς η ίδια!
Γιατί η θηλυκότητα δεν μετριέται σε στήθη, ούτε η δύναμη σε ουλές.
Μετριέται σε όσα κουβαλά η ψυχή μας και στο κουράγιο που βρίσκουμε να συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε, ακόμη κι όταν η ζωή μάς δοκιμάζει.
Σήμερα στέκομαι όρθια και κοιτάζω ψηλά.
Δεν ζητώ να σβήσω τίποτα από τη διαδρομή μου. Μόνο να ευχαριστήσω την Παναγία που με αξιώνει να είμαι εδώ, να αναπνέω, να αγαπώ και να ζω! 
Δεν είμαι περήφανη επειδή αρρώστησα.
Είμαι περήφανη για τη γυναίκα που έγινα μέσα από όσα πέρασα! 
Και σε κάθε γυναίκα που διαβάζει αυτές τις γραμμές, θέλω να πω κάτι μέσα από την καρδιά μου:
Μην αμελείς τον εαυτό σου. Κάνε τις εξετάσεις σου. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση έχουν σημασία. Μην ξεχνάς τον εαυτό σου. Αξίζεις την ίδια φροντίδα που προσφέρεις στους άλλους. Μη φοβάσαι να ζητήσεις βοήθεια. Δεν χρειάζεται να είσαι δυνατή κάθε στιγμή. Έχεις δικαίωμα να λυγίσεις, να κλάψεις και να πάρεις τον χρόνο σου. Αγάπησε τον εαυτό σου σε κάθε του αλλαγή. Η αξία σου ως γυναίκα δεν καθορίζεται από την εμφάνισή σου, ούτε από τις ουλές που μπορεί να αφήσει η ζωή στο σώμα σου. Μη θεωρείς τίποτα δεδομένο. Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα ακόμη πρωινό είναι δώρα ζωής. Κράτησε την πίστη και την ελπίδα σου. Και μην ξεχνάς πως δεν είσαι μόνη. 
Σήμερα δεν γιορτάζω όσα πέρασα.
ΓΙΟΡΤΑΖΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΔΩ!
Κι όσο αξιώνομαι να ζω, θα συνεχίζω να προχωρώ με το κεφάλι ψηλά και την ψυχή μου γεμάτη ευγνωμοσύνη.
Γιατί η ζωή, ακόμη κι όταν μας πληγώνει, εξακολουθεί να έχει στιγμές που αξίζουν να τις ζήσουμε, ανθρώπους που αξίζουν να τους αγαπήσουμε και όνειρα που αξίζουν να τα κυνηγήσουμε.
Όρθια στον βράχο μου, με τη ζωή μπροστά μου!
