Άγριος Σπόρος»: Μια παράσταση που δεν τελείωσε με την αυλαία…
Υπάρχουν παραστάσεις που τις παρακολουθείς και τις ξεχνάς όταν ανάψουν τα φώτα της σκηνής. Και υπάρχουν εκείνες που σε ακολουθούν σιωπηλά στον δρόμο της επιστροφής, φωλιάζουν στη σκέψη και συνεχίζουν να συνομιλούν μαζί σου για ώρες, ίσως και για μέρες.
Ο «Άγριος Σπόρος» του Γιάννη Τσίρου, όπως παρουσιάστηκε από την Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Περιγιαλίου, ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Σε έναν κόσμο σκοτεινό, σκληρό και βαθιά ανθρώπινο, οι ήρωες δεν ζητούν τη συμπάθεια του θεατή. Ζητούν μόνο να ακουστούν. Να εξηγήσουν πώς η φτώχεια, η μοναξιά, ο φόβος και η κοινωνική προκατάληψη μπορούν να μετατρέψουν την καθημερινότητα σε μια αδιάκοπη μάχη επιβίωσης.
Η σκηνοθετική ματιά του Αλέκου Ξανθάκη ανέδειξε με λιτότητα αλλά και δύναμη την ουσία του έργου, αφήνοντας τον λόγο να κυριαρχήσει και τους χαρακτήρες να αποκαλυφθούν χωρίς περιττούς εντυπωσιασμούς. Οι ερμηνείες υπήρξαν ουσιαστικές, αληθινές και βαθιά συγκινητικές, υπηρετώντας με σεβασμό ένα από τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας.
Το Θέατρο Περιγιαλίου απέδειξε για ακόμη μία φορά πως το ερασιτεχνικό θέατρο, όταν υπηρετείται με αγάπη, αφοσίωση και καλλιτεχνική συνέπεια, μπορεί να γεννήσει στιγμές που αγγίζουν την ψυχή και στέκονται ισάξια δίπλα σε επαγγελματικές παραγωγές.
Ο «Άγριος Σπόρος» δεν αφηγήθηκε απλώς μια ιστορία. Έριξε έναν σπόρο προβληματισμού για τον τρόπο που κοιτάζουμε τον «άλλον», για την ευκολία με την οποία δικάζουμε χωρίς να γνωρίζουμε και για τα αόρατα σύνορα που συνεχίζουμε να υψώνουμε ανάμεσα στους ανθρώπους.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του θεάτρου: να μην προσφέρει εύκολες απαντήσεις, αλλά να αφήνει μέσα μας ερωτήματα που ανθίζουν αργά, σαν έναν άγριο σπόρο που βρίσκει τον δρόμο του ακόμη και στο πιο άνυδρο έδαφος.
Η Πρώτη News Κορινθίας συγχαίρει θερμά όλους τους συντελεστές της παράστασης για το υψηλό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και εύχεται το Θέατρο Περιγιαλίου να συνεχίσει να προσφέρει στο κοινό της Κορινθίας έργα που δεν ψυχαγωγούν μόνο, αλλά αφυπνίζουν και συγκινούν.
