Γράφει η Μ.Π.Ν.
«Μπαμπάδες με έξτρα ρούμι»: Όταν η «Πυξίδα» μάς οδηγεί στη χαρά του θεάτρου
Μια προσωπική ματιά στην υπέροχη παράσταση της Θεατρικής Κίνησης Κορίνθου «Πυξίδα», στο Δημοτικό Θέατρο «Θωμάς Θωμαΐδης».
Υπάρχουν βραδιές που τις παίρνεις μαζί σου φεύγοντας. Κρατάς ένα γέλιο, μια ατάκα, μια στιγμή πάνω στη σκηνή που επιστρέφει στη σκέψη σου και σε κάνει να χαμογελάς. Μια τέτοια βραδιά μου χάρισε η Θεατρική Κίνηση Κορίνθου «Πυξίδα», με την παράσταση «Μπαμπάδες με έξτρα ρούμι», βασισμένη στο έργο των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου.
Πήγα στο θέατρο για να παρακολουθήσω μια κωμωδία. Έφυγα με εκείνη τη γλυκιά πληρότητα που αφήνει η συνάντηση με ανθρώπους οι οποίοι αγαπούν αυτό που κάνουν και καταφέρνουν να σου μεταδώσουν την αγάπη τους.
Στη σκηνή, ένα τυχερό δελτίο ΛΟΤΤΟ, μια κληρονομιά και οι οικογενειακοί δεσμοί γίνονται το κουβάρι μιας ιστορίας γεμάτης ανατροπές. Το χρήμα αλλάζει τις ισορροπίες, ξεσκεπάζει προθέσεις, δίνει στις λέξεις άλλο βάρος. Και η συγγένεια, εκεί που μοιάζει ασφαλές καταφύγιο, γίνεται πεδίο διεκδικήσεων και ξεκαρδιστικών μπερδεμάτων.
Γελάμε με τους ήρωες, αλλά κάπου ανάμεσα στις υπερβολές τους αναγνωρίζουμε και κάτι δικό μας. Τις μικρές μας ιδιοτέλειες. Τις δικαιολογίες που βρίσκουμε για τις επιθυμίες μας. Την ευκολία με την οποία ένα πιθανό κέρδος μπορεί να δοκιμάσει όσα θεωρούσαμε ακλόνητα.
Εκεί βρίσκεται και η δύναμη αυτής της κωμωδίας: μέσα στο γέλιο χωρά μια διόλου κολακευτική ματιά στον άνθρωπο. Η σάτιρα βρίσκει τον στόχο της και, πριν προλάβουμε να απομακρυνθούμε από τον καθρέφτη της, μια καινούργια ανατροπή μάς παρασύρει ξανά.
Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στις εξαιρετικές ερμηνείες, που έδωσαν σάρκα και οστά στους χαρακτήρες και ζωντάνια στις ανατροπές του έργου. Με εκφραστικότητα, κωμικό ρυθμό και απολαυστική αλληλεπίδραση, οι ηθοποιοί μάς παρέσυραν στον κόσμο τους. Πίσω από το αβίαστο γέλιο διακρινόταν η δουλειά, η προσήλωση και η χαρά μιας ομάδας που ξέρει να δημιουργεί μαζί.
Τα προσεγμένα σκηνικά έδωσαν στην ιστορία τον δικό της χώρο, υπηρετώντας την ατμόσφαιρα και τη δράση της παράστασης. Και η εύστοχη μουσική επιμέλεια συμπλήρωσε αυτή την όμορφη θεατρική εμπειρία, συνοδεύοντας τον ρυθμό και τις εναλλαγές της. Ερμηνείες, σκηνικά και μουσική έδεσαν σε ένα σύνολο φροντισμένο, που έκανε τη βραδιά να μείνει μέσα μας και μετά το τελευταίο χειροκρότημα.
Τέτοιες βραδιές δίνουν στον πολιτισμό της Κορίνθου πρόσωπο και φωνή. Μας φέρνουν στην ίδια αίθουσα, μας κάνουν να γελάμε μαζί, να συναντιόμαστε πέρα από τη βιασύνη της καθημερινότητας. Κι αυτό έχει τη δική του, πολύτιμη σημασία.
Ένα θερμό ευχαριστώ σε όλους τους συντελεστές της «Πυξίδας» για την υπέροχη παράσταση. Για το μεράκι, τη χαρά και όσα μοιράστηκαν μαζί μας.
Τα φώτα έσβησαν. Το χαμόγελο το πήραμε μαζί μας.
