Την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία και τον προσανατολισμό του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Επιδαύρου παρουσίασε ο ομότιμος καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βασίλης Λαμπρινουδάκης, φωτίζοντας τα επόμενα βήματα για την ανάδειξη του εμβληματικού χώρου. Το έργο έρχεται να απαντήσει στην ανάγκη στέγασης του πλήθους των ευρημάτων που έφεραν στο φως οι πολυετείς ανασκαφές.
Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του νέου μουσείου
Η διαδικασία για τη δημιουργία της νέας, σύγχρονης υποδομής έχει ήδη κινηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού, με τις προμελέτες να έχουν κατατεθεί προς έγκριση. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το κτήριο θα χωροθετηθεί νότια του πάρκινγκ του Ασκληπιείου.
Η βασική ιδέα προβλέπει μια κατασκευή ημιβυθισμένη στο έδαφος, με χαμηλούς περιμετρικούς τοίχους που θα πλαισιώνονται από γυάλινο περίβλημα και ελαφρό στέγαστρο. Ο σχεδιασμός αυτός επιτρέπει στο κτήριο να μοιάζει με στεγασμένο ανασκαφικό σκάμμα, διασφαλίζοντας παράλληλα άμεση οπτική επαφή με τα γύρω μνημεία του ιερού.
Η έκθεση θα αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, συνδεδεμένα με σύστημα ραμπών, ενώ στο υπόγειο θα διαμορφωθούν αποθηκευτικοί χώροι και μια αίθουσα εκδηλώσεων χωρητικότητας τετρακοσίων ατόμων για τη φιλοξενία συνεδρίων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Το εγχείρημα συγχρηματοδοτείται αποκλειστικά μέσω δωρεών από το Ίδρυμα Αθανασίου και Μαρίνας Μαρτίνου Αιγεας ΑΜΚΕ, το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου, το Ίδρυμα Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου και το Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση.
Η διαχρονική ακτινοβολία της υγείας στην αρχαιότητα
Η ανάγκη για έναν νέο εκθεσιακό χώρο κρίνεται επιτακτική, καθώς το υφιστάμενο μουσείο, πρωτοποριακό για την εποχή του πριν από έναν αιώνα, αδυνατεί πλέον να καλύψει τις σύγχρονες μουσειολογικές απαιτήσεις. Όπως τόνισε ο κ. Λαμπρινουδάκης κατά την ομιλία του στη Μεγάλη Αίθουσα του ΕΚΠΑ, το ιερό του Ασκληπιού υπήρξε το μεγαλύτερο κέντρο φροντίδας της υγείας στον αρχαίο κόσμο.
Η δράση του θεού δεν περιοριζόταν στη θεραπεία σωματικών παθήσεων, αλλά εκτεινόταν και στην αποκατάσταση της ψυχικής ισορροπίας των ικετών. Από τον 5ο αιώνα π.Χ., με τη σφραγίδα του Μαντείου των Δελφών, η περιοχή εδραιώθηκε ως το κορυφαίο κέντρο ιατρικής φροντίδας, αποτελώντας τον μοναδικό τόπο όπου η σχετική παράδοση τεκμηριώνεται αδιάλειπτα από τις αρχές της δεύτερης προχριστιανικής χιλιετίας έως το τέλος της αρχαιότητας.
Νέες αποκαλύψεις από τις ανασκαφές
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών συνεχίζει τη συστηματική έρευνα στον χώρο από το 2015, υπό την ακαδημαϊκή ομάδα που απαρτίζεται από τον κ. Λαμπρινουδάκη, τον καθηγητή Στέλιο Κατάκη και τη δρ. Αλεξάνδρα Σφυρόερα, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή των ερευνών της τελευταίας δεκαετίας γύρω από τη Θόλο, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Στην περιοχή αυτή αποκαλύφθηκε ένα εξαιρετικά περίτεχνο οικοδόμημα του τέους του 7ου αιώνα π.Χ., το οποίο θεωρείται πρόδρομος της Θόλου και μεταθέτει χρονικά τις απαρχές της λατρείας στο Ασκληπιείο κατά περίπου εξήντα χρόνια νωρίτερα. Το κτήριο διέθετε υπόγεια αίθουσα με κόκκινους τοίχους και σπάνια ψηφιδωτά δάπεδα από ποτάμια βότσαλα.
Παράλληλα, στην αρχαία πόλη της Επιδαύρου εντοπίστηκε το άγνωστο έως πρότινος τέμενος του Ασκληπιού, κοντά στο μικρό θέατρο. Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωρίζει ένα γυναικείο άγαλμα από παριανό μάρμαρο, η στάση και τα χαρακτηριστικά του οποίου οδηγούν τους ειδικούς στην πιθανή ταύτισή του με την Ηπιόνη, τη σύζυγο του Ασκληπιού, επιβεβαιώνοντας τις μαρτυρίες του Παυσανία για την παρουσία της θεότητας στο συγκεκριμένο ιερό.
anagnostis.org
