«Μικρασιατικά 2026»: Μια βραδιά που η Σμύρνη τραγούδησε ξανά στην Κόρινθο

Μια ξεχωριστή μουσική βραδιά έζησε η Κόρινθος, στο πλαίσιο των «Μικρασιατικών 2026» της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου. Με τη φωνή της Μπέττυ Χαρλαύτη, το σμυρναίικο τραγούδι συνάντησε το ρεμπέτικο και η μουσική έγινε γέφυρα ανάμεσα σε δύο πατρίδες, δύο εποχές και μια μνήμη που εξακολουθεί να μένει ζωντανή.

Υπάρχουν βραδιές που τελειώνουν όταν σβήσουν τα φώτα.

Και υπάρχουν κι εκείνες που μένουν λίγο περισσότερο μέσα μας.

Μια τέτοια βραδιά ήταν η δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων «Μικρασιατικά 2026», που διοργάνωσε η Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου  και συντόνισε η διαχρονική πρόεδρος της Βασιλική Ευστρατιάδη, με τη μουσική να παίρνει αυτή τη φορά τη σκυτάλη της μνήμης.

Στην Πλατεία Ηλιούπολης, στον Συνοικισμό της Κορίνθου, εκεί όπου η μικρασιατική μνήμη δεν αποτελεί απλώς μια αναφορά στο παρελθόν αλλά κομμάτι της ίδιας της ταυτότητας της περιοχής, η Μπέττυ Χαρλαύτη μας ταξίδεψε «Από το σμυρναίικο στο ρεμπέτικο».

Και ίσως δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο ταιριαστός τόπος.

Γιατί στον Συνοικισμό οι ιστορίες της Μικράς Ασίας πέρασαν από γενιά σε γενιά. Ιστορίες ανθρώπων που ξεριζώθηκαν, άφησαν πίσω σπίτια και γειτονιές, αλλά κουβάλησαν μαζί τους κάτι που κανείς δεν μπορούσε να τους πάρει: τη μουσική, τις λέξεις, τις γεύσεις, τις μνήμες και την ψυχή μιας ολόκληρης πατρίδας.

Η Μπέττυ Χαρλαύτη, ένα δικό μας κορίτσι, ένα παιδί του Συνοικισμού, ένωσε με τη φωνή της αυτά τα δύο μουσικά μονοπάτια.

Από τα παράλια της Ιωνίας και τα σμυρναίικα τραγούδια μέχρι το ρεμπέτικο που γεννήθηκε μέσα στις δυσκολίες, στις φτωχογειτονιές, στους καημούς αλλά και στις μικρές χαρές της ζωής.

Τραγούδια που κάποτε έγιναν παρηγοριά για τον πρόσφυγα.

Τραγούδια που συνόδευσαν τον έρωτα και τον χωρισμό, την ξενιτιά και την απώλεια.

Τραγούδια που έμαθαν στους ανθρώπους πως ακόμη και μέσα στον πόνο μπορείς να βρίσκεις τη δύναμη να σηκώνεσαι, να σμίγεις με τους άλλους και να τραγουδάς.

Η πιο ανθρώπινη στιγμή της βραδιάς

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε κατά την έναρξη της συναυλίας η συμμετοχή των ωφελούμενων του Ευθύμιου Κέντρου Κορίνθου.

Μια παρουσία με ξεχωριστό συμβολισμό, που έδωσε στη βραδιά ακόμη μεγαλύτερη ζεστασιά και υπενθύμισε ότι ο πολιτισμός αποκτά την πραγματική του αξία όταν χωρά όλους τους ανθρώπους και τους φέρνει κοντά.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Δήμαρχος Κορινθίων Νίκος Σταυρέλης, ο βουλευτής Κορινθίας Γιώργος Ψυχογιός, η Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού Αθηνά Κόρκα, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Πράσινη πόλη” Δημήτρης Πρωτοπαππάς,  ο Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας Βασίλης Πανταζής, η ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος και πρώην αναπληρώτρια Δημάρχου Γεωργία Στριμενοπούλου, ο δημοτικός σύμβουλος , πρώην αναπληρωτής  Δημάρχου και σημερινός   πρόεδρος του Περίανδρου Παναγιώτης  Λαμπρινός,  ο πρώην Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών και σήμερα ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Μανωλάκης και  ο πρόεδρος Συμβουλίου Δημοτικής κοινότητας Κορίνθου. Γιώργος Ρουμελιώτης.

Η αναφορά του Δημάρχου στο Πολιτιστικό Κέντρο Μικρασιατικής Μνήμης

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο Δήμαρχος Κορινθίων Νίκος Σταυρέλης αναφέρθηκε και στο Πολιτιστικό Κέντρο Μικρασιατικής Μνήμης, ένα έργο που έχει συνδεθεί με την προοπτική δημιουργίας μόνιμης στέγης για τη Μικρασιατική Στέγη Κορίνθου.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Δήμαρχος, αναμένεται σύντομα η έγκριση της σχετικής μελέτης, ανοίγοντας, όπως ο ίδιος υποστήριξε, τον δρόμο για την εξέλιξη του έργου.

Πρόκειται για μια σημαντική εξαγγελία, η υλοποίηση της οποίας αναμένεται ασφαλώς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η δημιουργία ενός πραγματικού χώρου Μικρασιατικής Μνήμης αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια  ανεκπλήρωτη προσδοκία για τους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά των Μικρασιατών της Κορίνθου.

Όμως ο πραγματικός πρωταγωνιστής της βραδιάς ήταν η ίδια η μνήμη.

Η μνήμη μιας Σμύρνης που χάθηκε, αλλά δεν έπαψε ποτέ να τραγουδά.

Γιατί οι άνθρωποι μπορεί να αλλάζουν τόπους, οι γενιές να περνούν και οι εποχές να αλλάζουν. Υπάρχουν όμως τραγούδια που αρνούνται να γεράσουν.

Και όταν ακούγονται ξανά σε μια γειτονιά που δημιουργήθηκε από ανθρώπους της προσφυγιάς, δεν είναι απλώς μουσική.

Είναι επιστροφή.

Για λίγες ώρες, λοιπόν, η Κόρινθος έγινε λίγο Σμύρνη.

Και κάπου ανάμεσα σε μια μελωδία, ένα χειροκρότημα και έναν παλιό ρεμπέτικο στίχο, οι δύο πατρίδες ενώθηκαν ξανά ,όπως μόνο η μουσική ξέρει να τις ενώνει.

Μια εξαιρετική βραδιά των «Μικρασιατικών 2026», γεμάτη τραγούδι, συγκίνηση και μνήμη. Μια βραδιά που δεν μίλησε μόνο για όσα χάθηκαν, αλλά κυρίως για όλα εκείνα που οι άνθρωποι κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανά.