Όταν έγραψα χτες πως «μαζεύουν υπογραφές εχθροί και “φίλοι”» και ότι «δεν θέλουν να γίνει το Δημοτικό Σχολείο της Αρχαίας Κορίνθου» ήξερα τι έλεγα. Απλώς, δεν φανταζόμουν ότι κάποιοι δεν ήξεραν τι υπέγραφαν. Ή, ότι στην πραγματικότητα, υπέγραφαν για… άλλα από αυτά που υπέγραφαν.
Έφερε ο κ. Νανόπουλος το θέμα με τις 19, λέει, υπογραφές (δεν ξέρω και δεν με νοιάζει ποιοι έχουν υπογράψει), το οποίο ήθελε παρανόμως να συζητηθεί, γιατί ο κανονισμός δεν το προβλέπει. Αλλά όταν είπε τι ήθελαν, δεν κατάλαβα που διαφωνούμε.
30 μέρες προθεσμία ήθελαν οι 19 σύμβουλοι να δώσουμε, για να μπορέσει η εταιρεία να προλάβει, 37 δίνω εγώ. Τις πρώτες 15 που δώσαμε στην Δημοτική Επιτροπή, άλλες 12 που έδωσα μετά και άλλες 10 που θα δώσω. Παρά το γεγονός ότι ο νόμος προβλέπει προθεσμία 15 ημερών για έργα μέχρι πέντε εκατομμύρια. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Νανόπουλος, ο πρωτομάστορας του «μελέτη κατασκευή», για έργο 12 εκατομμυρίων έδωσε 30 ημέρες -ούτε μία παραπάνω.
Πόσο ακόμα θέλουν να δώσω προθεσμία; Άλλον ένα μήνα; Άλλους δυο; Γιατί; Για να κινδυνέψει το έργο από όποιον συμμετάσχει και είναι εντός της αρχικής προθεσμίας των 15 ημερών, να κάνει ένσταση; Και να καθυστερήσει το έργο; Για να συνεχίσουν να ανεβαίνουν οι τιμές στα υλικά και το έργο να γίνεται ακριβότερο και πιο ασύμφορο; Και τελικά να μην γίνει το σχολείο;
Εγώ θέλω να απευθυνθώ στους Αρχαιοκορίνθιους και τις Αρχαιοκορίνθιες. Στους γονείς των παιδιών της ιστορικής μας πρωτεύουσας. Για να τους πω ότι το Δημοτικό Σχολείο θα γίνει. Γιατί το δικαιούστε. Γιατί το περιμένετε χρόνια. Και θα γίνει όπως πρέπει. Καθαρά και ξάστερα. Γιατί εγώ είμαι διαφορετικός. Και το ξέρουν οι 19 και το «καθαρά» και το «ξάστερα», γιατί όταν ρώτησα στο Δημοτικό Συμβούλιο αν βλέπουν κάποιον φωτογραφικό όρο στην σύμβαση κανείς δεν είπε τίποτα. Τώρα ανακάλυψαν πως δεν φτάνει ο χρόνος.
Αυτά και ελπίζω να μην χρειαστεί να επανέλθω…
