Ο Δήμος Κορινθίων, και ιδιαίτερα η Αρχαία Κόρινθος, θρηνούν σήμερα την απώλεια ενός πολύτιμου και ακριβού φίλου τους: Του Αμερικανού καθηγητή Αρχαιολογίας, Charles Kaufman Williams II.
Ο Charles Kaufman Williams II δεν υπήρξε, απλώς, ένας σπουδαίος Αμερικανός αρχαιολόγος και ένας μεγάλος φιλέλληνας. Υπήρξε ένας άνθρωπος που αγάπησε βαθιά την Αρχαία Κόρινθο και την έκανε δεύτερη πατρίδα του. Αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής και του επιστημονικού του έργου στην ιστορία και την ανάδειξή της και τελικά έγινε ένας από εμάς, ένας Κορίνθιος. Όχι τυπικά, αλλά ουσιαστικά, καθώς εγγράφηκε το 2024 στο Δημοτολόγιο του Δήμου Κορινθίων.
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες η ζωή του ήταν δεμένη με την ιστορική μας πρωτεύουσα. Πρώτα ως διευθυντής των ανασκαφών για 31 χρόνια (1966-1997), και μετά ως δάσκαλος εκατοντάδων νέων αρχαιολόγων, ως ερευνητής και ως άνθρωπος, άφησε πίσω του ένα έργο που θα παραμείνει ζωντανό για πολλές γενιές.
Τον Μάιο του 2025 είχαμε την τιμή, ως Δήμος Κορινθίων, να του εκφράσουμε δημόσια την ευγνωμοσύνη της πόλης μας. Σήμερα τον αποχαιρετούμε με βαθιά συγκίνηση.
Η Αρχαία Κόρινθος έχασε έναν μεγάλο φίλο της. Ο Δήμος μας έχασε έναν δικό του άνθρωπο.
Καλό ταξίδι, σεβαστέ μας καθηγητή, αγαπητέ μας Charles.
Η Κόρινθος θα σε θυμάται πάντα.
ΥΓ. Λίγες μέρες μετά την βράβευσή του, ο Dr Williams μου έστειλε μία προσωπική, βαθιά συγκινητική επιστολή, όπου μου έγραφε: «Έχω ζήσει 34.675 μέρες σ’ αυτόν τον πλανήτη Γη και από αυτές η περασμένη Κυριακή μου φαίνεται ότι ήταν μια από τις λίγες μέρες που πέρασα καθισμένος αναπαυτικά να ονειρεύομαι πράγματα αληθινά ευχάριστα, όπως το ότι ζω σε μια χώρα χωρίς πικρές συγκρούσεις και μάχες, είτε θανατηφόρες είτε όχι. Το πραγματικό πλεονέκτημα, ωστόσο, είναι οι αναμνήσεις φιλικών προσώπων από περασμένες ανασκαφές. ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΑ ΑΛΛΑ Η ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ ΤΙΣ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΖΕΣΤΑΣΙΑ.
Τις κρατώ για πολλούς λόγους αυτές τις παλιές αναμνήσεις, αλλά τώρα με το φτερωτό μου άλογο η ώθηση είναι πιο ασφαλής. Τώρα ξέρω ότι η μνήμη μου δεν μου παίζει παιχνίδια, και η απόδειξη είναι ότι ΕΧΩ ΕΝΑ ΦΤΕΡΩΤΟ ΑΛΟΓΟ, ΠΟΥ ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΜΠΡΟΥΝΤΖΟ, κάθε πρωί θα μου θυμίζει όλες αυτές τις παλιές χαρές που μου έδωσε η Ελλάδα…».
Κύριε καθηγητά, αυτά τα λόγια σας θα τα κρατάω πάντα στην καρδιά μου και την σκέψη μου.
