Σε μια παγκόσμια κοινότητα ελλόγων, όπου ένστικτα και ορμέμφυτα έχουν τιθασευτεί, συναισθήματα έχουν προσδιοριστεί και νοητική καλλιέργεια έφτασε να επιτρέπει τη συζήτηση για μετοίκηση σε άλλο πλανήτη, η ενδεδειγμένη σχέση του ανθρώπου με τα υπόλοιπα έμβια της Γης εξακολουθεί να προσδιορίζεται -ακόμη πιο επιτακτικά- από έναν αδιαπραγμάτευτο αξιακό κώδικα, που επιβάλλει σεβασμό για όλα τα «φέροντα ζωήν» όντα.
Είναι αυτή ακριβώς η καλλιέργεια του ανθρώπου, ως όντος ευρισκόμενου στην κορυφή της ζωικής πυραμίδας, που ταυτοποιεί τη σχέση του με το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο και αποτελεί σήμερα αδιάψευστο μάρτυρα ηθικής και πολιτισμού.
Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων γιορτάστηκε για πρώτη φορά σε μία άσχετη μέρα του έτους 1931, κατά την οποία ήταν σε εξέλιξη ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στην Τοσκάνη. Τότε καλούσε κοινό και ειδικούς σε ευαισθητοποίηση για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Αργότερα, η μνεία συμπεριέλαβε όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου και καθιερώθηκε να γιορτάζεται την 4η Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του προστάτη των ζώων και του περιβάλλοντος, Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης.
Όπως κι αν εκδηλώθηκε, όπως κι αν καταγράφηκε στο πέρασμα των αιώνων, η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα αποδεικνύεται αρχέγονη, αναπόφευκτη και άρρηκτη. Η φύση, ο θεός, ή ο -κατά Πλάτωνα- «θείος δημιουργός» πρόβλεψαν τη συνύπαρξη και αλληλεπίδραση όλων των ζωικών ειδών στην υπηρεσία μιας νομοτέλειας που διασφαλίζει τη συντήρηση του πλανήτη. Η συνύπαρξη συνθέτει την ομορφιά μέσα από τη διαφορετικότητα. Όσο για την αλληλεπίδραση, ο Αϊνστάιν είχε μια απλή διατύπωση… «Ο άνθρωπος είναι μέρος ενός συνόλου που ονομάζουμε “σύμπαν”. Είναι καθήκον μας να ανοίξουμε τον κύκλο της αγάπης και ν’ αγκαλιάσουμε όλα τα πλάσματα και όλη την ομορφιά του κόσμου».
