Γράφει η Μ.Π.Ν
Όταν ο Τραμπ τηλεφωνεί, η FIFA αλλάζει τους κανόνες;
Η αναστολή της τιμωρίας του Μπάλογκαν προκαλεί σάλο στο Μουντιάλ – Σκιές πολιτικής παρέμβασης και σοβαρά ερωτήματα για το fair play
Έντονους τριγμούς στο Παγκόσμιο Κύπελλο έχει προκαλέσει η αιφνιδιαστική απόφαση της FIFA να αναστείλει την τιμωρία του Αμερικανού επιθετικού Φολαρίν Μπάλογκαν, επιτρέποντάς του να αγωνιστεί κανονικά στη νοκ άουτ αναμέτρηση των Ηνωμένων Πολιτειών με το Βέλγιο.
Ο Μπάλογκαν είχε αποβληθεί με απευθείας κόκκινη κάρτα στον αγώνα με τη Βοσνία, έπειτα από επικίνδυνο μαρκάρισμα στον Ταρίκ Μουχαρέμοβιτς. Με βάση τους κανονισμούς της διοργάνωσης, η αποβολή συνεπαγόταν αυτόματα αποκλεισμό μίας αγωνιστικής.
Ωστόσο, η FIFA ανακοίνωσε ότι η ποινή τίθεται σε αναστολή για διάστημα ενός έτους. Αυτό σημαίνει ότι ο ποδοσφαιριστής θα αγωνιστεί κανονικά, ενώ η τιμωρία θα ενεργοποιηθεί μόνο εάν υποπέσει σε αντίστοιχη παράβαση μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες.
Η απόφαση προκάλεσε κύμα αντιδράσεων, καθώς δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για την ίση μεταχείριση των ομάδων και την ομοιόμορφη εφαρμογή των κανονισμών. Η FIFA επικαλείται το άρθρο 27 του Πειθαρχικού της Κώδικα, το οποίο δίνει τη δυνατότητα αναστολής μιας πειθαρχικής κύρωσης. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: γιατί εφαρμόστηκε τώρα και σε αυτήν ακριβώς την περίπτωση;
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρέθηκαν και δημοσιεύματα των New York Times, σύμφωνα με τα οποία ο Ντόναλντ Τραμπ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, ζητώντας να επανεξεταστεί η αποβολή του Μπάλογκαν. Τα ίδια δημοσιεύματα αναφέρουν ότι στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης κινητοποιήθηκαν νομικά υπέρ της αμερικανικής ομοσπονδίας, παρά το γεγονός ότι οι κανονισμοί δεν προβλέπουν σχετική διαδικασία έφεσης.
Λίγο αργότερα, ο ίδιος ο Τραμπ ευχαρίστησε δημόσια τη FIFA για την απόφασή της. Και κάπου εκεί, η υπόθεση έπαψε να είναι απλώς ποδοσφαιρική. Έγινε πολιτική.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατηγορηθεί επί δεκαετίες ότι επιχειρούν να επηρεάζουν τις εξελίξεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη με πολέμους , φασιστικά καθεστώτα , παρεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Τώρα, όμως, φαίνεται πως η συζήτηση μεταφέρεται και σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο: στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Η δημόσια παραδοχή του Τραμπ ότι επικοινώνησε με τον πρόεδρο της FIFA δημιουργεί ένα εξαιρετικά σοβαρό πολιτικό και ηθικό ζήτημα. Και όταν, λίγο μετά, η FIFA αναστέλλει την ποινή του Αμερικανού ποδοσφαιριστή, η εικόνα που δημιουργείται είναι καταστροφική για την αξιοπιστία της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης.
Η αντίδραση του Βελγίου ήταν άμεση. Η Βασιλική Βελγική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου έκανε λόγο για μια εξαιρετικά προβληματική εξέλιξη και ανακοίνωσε ότι εξετάζει κάθε διαθέσιμο μέσο για την προάσπιση των συμφερόντων της και των αρχών του ευ αγωνίζεσθαι.
Το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο: αν την ίδια παρέμβαση την είχε κάνει ο πρόεδρος μιας μικρότερης χώρας, θα είχε την ίδια αντιμετώπιση; Ή μήπως υπάρχουν εθνικές ομάδες που αγωνίζονται μόνο μέσα στο γήπεδο και άλλες που διαθέτουν πρόσβαση στα υψηλότερα κέντρα εξουσίας;
Το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Οι κανονισμοί υπάρχουν για να εφαρμόζονται σε όλους και όχι να προσαρμόζονται ανάλογα με το ποιος σηκώνει το τηλέφωνο.
Ανεξάρτητα από το αν η FIFA επιμένει ότι η απόφαση ελήφθη από τα αρμόδια πειθαρχικά της όργανα, η χρονική σύμπτωση της πολιτικής παρέμβασης με την αναστολή της τιμωρίας αφήνει μια βαριά σκιά πάνω από το Μουντιάλ.
Εν ολίγοις
Αν το ποδόσφαιρο θέλει να παραμείνει το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο, οφείλει να αποδεικνύει ότι ούτε οι πρόεδροι ούτε οι κυβερνήσεις μπορούν να επηρεάζουν την απονομή της δικαιοσύνης. Διαφορετικά, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι απλό και επικίνδυνο: άλλοι παίζουν με τους κανόνες και άλλοι τους αλλάζουν.
Όταν η πολιτική εξουσία φαίνεται να αγγίζει ακόμη και τις αποφάσεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, δεν πλήττεται μόνο η FIFA. Πλήττεται η ίδια η έννοια του fair play.
