Τράπεζες: Ανέκτησαν 26 δισ. σε τέσσερα χρόνια – Ο λαός εξακολουθεί να πληρώνει τον λογαριασμό

Τράπεζες: Ανέκτησαν 26 δισ. σε τέσσερα χρόνια – Ο λαός εξακολουθεί να πληρώνει τον λογαριασμό

Το 77% των απωλειών της περιόδου 2012–2021 καλύφθηκε από την τραπεζική κερδοφορία. Δισεκατομμύρια για τους τραπεζικούς ομίλους, ασφυξία για τα λαϊκά νοικοκυριά.

Την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά μετρούν τα χρήματα μέχρι το τέλος του μήνα, οι τραπεζικοί όμιλοι μετρούν δισεκατομμύρια κερδών. Η απόσταση ανάμεσα στους ισολογισμούς τους και στην καθημερινότητα της κοινωνίας γίνεται όλο και πιο προκλητική.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και της Τράπεζας της Ελλάδος, τα οποία παρουσιάζει η «Καθημερινή», οι τέσσερις συστημικές τράπεζες κατέγραψαν μέσα σε τέσσερα χρόνια 26 δισ. ευρώ προ φόρων κέρδη. Το ποσό αντιστοιχεί στο 77% των ζημιών, ύψους 33,7 δισ. ευρώ, που είχαν καταγράψει την περίοδο 2012–2021. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του δημοσιεύματος, η υπόλοιπη διαφορά αναμένεται να καλυφθεί μέσα στον επόμενο χρόνο.

Αυτή η λογιστική σύγκριση, βεβαίως, δεν σημαίνει επιστροφή στην κοινωνία των χρημάτων που διατέθηκαν για τη στήριξη των τραπεζών. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται το κρίσιμο ερώτημα: τι αποκομίζουν σήμερα οι πολίτες από την εντυπωσιακή ανάκαμψή τους;

Ακριβά δάνεια, χαμηλές αποδόσεις, διαρκείς χρεώσεις

Το υψηλό επιτοκιακό περιθώριο αποτελεί βασικό στήριγμα της τραπεζικής κερδοφορίας. Τον Ιούνιο του 2026 διαμορφώθηκε στο 2,67% για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες.

Για τον δανειολήπτη, οι τόκοι επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Για τον καταθέτη, οι χαμηλές αποδόσεις περιορίζουν το όφελος της αποταμίευσης. Στην εξίσωση προστίθενται οι προμήθειες και οι τραπεζικές χρεώσεις.

Ο πελάτης πληρώνει για να δανειστεί, πληρώνει για να συναλλαχθεί και βλέπει ελάχιστη ανταμοιβή για τις καταθέσεις του.

Παράλληλα, οι τράπεζες διαθέτουν το ειδικό πλαίσιο του αναβαλλόμενου φόρου, με ιδιαίτερη σημασία για την κεφαλαιακή τους θέση. Ένα καθεστώς που δικαιολογημένα θέτει ζήτημα ισότιμης κατανομής των βαρών, όταν μισθωτοί, συνταξιούχοι και μικροί επαγγελματίες καλούνται να ανταποκριθούν στις δικές τους υποχρεώσεις με ασφυκτικά περιθώρια.

Τα κόκκινα δάνεια έφυγαν από τους ισολογισμούς. Η αγωνία έμεινε.

Οι τράπεζες περιόρισαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στους ισολογισμούς τους στα 6,2 δισ. ευρώ, με τον σχετικό δείκτη να υποχωρεί στο 2,69%.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά: περίπου 79,6 δισ. ευρώ κόκκινων δανείων βρίσκονται εκτός τραπεζικών ισολογισμών, σε επενδυτικά χαρτοφυλάκια υπό τη διαχείριση εταιρειών απαιτήσεων.

Τα προβλήματα δεν εξαφανίστηκαν. Άλλαξαν χέρια. Για εκείνον που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, ελάχιστη σημασία έχει ποιος κατέχει το δάνειό του. Ο πλειστηριασμός παραμένει πλειστηριασμός και η απώλεια της κατοικίας πλήττει την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια μιας οικογένειας.

Την ίδια στιγμή, το κράτος διαμορφώνει το νομοθετικό πλαίσιο για την επιτάχυνση της διαχείρισης αυτών των οφειλών. Το ζητούμενο είναι πού βρίσκεται η ουσιαστική προστασία των ανθρώπων που αδυνατούν να πληρώσουν.

«Ουσιαστική ανακούφιση είναι μια βιώσιμη ρύθμιση που ο δανειολήπτης μπορεί πράγματι να τηρήσει.»

Πότε θα δει όφελος η κοινωνία;

Οι καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα έφτασαν τον Σεπτέμβριο του 2026 τα 227,4 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 12 δισ. από την αρχή της χρονιάς. Η συνολική αύξηση, ωστόσο, δεν περιγράφει την οικονομική κατάσταση κάθε νοικοκυριού ούτε αποδεικνύει ότι η ευημερία μοιράζεται.

Την ίδια στιγμή, οι τέσσερις μεγαλύτεροι τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν 2,5 δισ. ευρώ καθαρά κέρδη μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Η κοινωνία δικαιούται να ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις: πότε αυτή η κερδοφορία θα μεταφραστεί σε ευνοϊκότερους όρους δανεισμού, ουσιαστικές αποδόσεις καταθέσεων, χαμηλότερες χρεώσεις και βιώσιμες ρυθμίσεις οφειλών;

Οι πολίτες που επωμίστηκαν το βάρος της κρίσης δεν μπορούν να καλούνται διαρκώς να κάνουν υπομονή, ενώ οι τραπεζικοί όμιλοι παρουσιάζουν δισεκατομμύρια κερδών.

Η οικονομική ανάκαμψη κρίνεται και από το αν ο μισθός φτάνει, αν η σύνταξη καλύπτει τις ανάγκες και αν μια οικογένεια μπορεί να κρατήσει το σπίτι της.

Όσο η τραπεζική κερδοφορία δεν μεταφράζεται σε ουσιαστικό όφελος για τους πολίτες, το ερώτημα θα παραμένει:

Τα κέρδη δικά τους. Οι θυσίες όλων μας;… Ως πότε;»

Πηγή πληροφοριών