Η τραγωδία στα Τέμπη δεν ήταν ένα απλό δυστύχημα, αλλά ένα έγκλημα που προκλήθηκε από εγκληματικές παραλείψεις, ενδεχομένως παρανομίες και αδιαφορία. Οι υπεύθυνοι όχι μόνο δεν λογοδότησαν, αλλά προστατεύονται από ένα πέπλο συγκάλυψης που διατηρεί την ατιμωρησία ζωντανή. Ο λαός, όμως, δεν ξεχνά και δεν σιωπά.
Οι κεντρικοί δρόμοι της Κορίνθου είχαν μετατραπεί σε ένα ατελείωτο ποτάμι ανθρώπων, πλημμυρισμένο από οργή και διεκδίκηση.
Δύο χρόνια μετά, οι πολίτες δεν ξεχνούν και απαιτούν δικαιοσύνη. Η συγκέντρωση αυτή δεν ήταν απλώς μία διαμαρτυρία, αλλά μία ηχηρή κραυγή αγανάκτησης και απαίτησης για λογοδοσία.
Με πανό που έγραφαν «Δεν ξεχνώ » «Δεν ήταν ατύχημα, ήταν έγκλημα» και «Οι ζωές μας έχουν αξία», οι διαδηλωτές κατέκλυσαν το κέντρο της Κορίνθου, μετατρέποντας τους δρόμους σε μια απέραντη θάλασσα δικαιολογημένης οργής και συλλογικής διεκδίκησης. Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη, αλλά ταυτόχρονα εμψυχωτική, καθώς άνθρωποι κάθε ηλικίας ενώθηκαν για να απαιτήσουν δικαιοσύνη και αλλαγές που θα αποτρέψουν άλλες τραγωδίες στο μέλλον.
Συγκλονιστική ήταν η στιγμή που ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Θωμάς Μπακαλάκος, ο οποίος θρηνεί την απώλεια του εγγονού του στην τραγωδία των Τεμπών, ερμήνευσε ένα τραγούδι αφιερωμένο στη μνήμη του. Η μουσική του σκόρπισε ρίγη συγκίνησης, ενώ κάθε νότα του λειτουργούσε ως υπενθύμιση ότι οι χαμένες ζωές δεν είναι αριθμοί σε στατιστικές, αλλά αγαπημένα πρόσωπα που άφησαν πίσω τους οικογένειες και φίλους βυθισμένους στον πόνο.
Εξίσου δυνατή ήταν η ομιλία της μητέρας της δολοφονημένης Γαρυφαλιάς Ψαράκου, η οποία μίλησε με συγκλονιστικά λόγια για την ανάγκη να παλέψουμε όλοι μαζί ενάντια στην ατιμωρησία και την αναλγησία που καταδικάζει τις ζωές των πολιτών σε συνεχή κίνδυνο. «Η κοινωνία μας δεν αντέχει άλλες αδικίες, δεν αντέχει άλλη αδιαφορία. Ήρθε η ώρα να φωνάξουμε όλοι μαζί ότι η ανθρώπινη ζωή έχει αξία» τόνισε, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και παρατεταμένο χειροκρότημα.
Οι ομιλητές ενέπνευσαν το πλήθος με τις συγκλονιστικές τοποθετήσεις τους, ενισχύοντας το αίσθημα της ενότητας και της αποφασιστικότητας.
Οι ομιλητές ενέπνευσαν το πλήθος με τις συγκλονιστικές τοποθετήσεις τους, ενισχύοντας το αίσθημα της ενότητας και της αποφασιστικότητας.
Ιδιαίτερα χαρισματική, μεταξύ άλλων, ήταν η τοποθέτηση της κ. Βιβής Τσέκου, η οποία καθήλωσε το κοινό και απέσπασε θερμό χειροκρότημα.
Χαιρετισμό έκαναν πολοί θεσμικοί φορεις από σχολεία σωματεία εργαζομένων όπως η πρόεδρος του δικηγορικού Συλλόγου , κ. Π. Επιβατινού, του Εμπορικού Συλλόγου Κορίνθου κ.Ε. Κελαθανασίου, Ο Πρόεδρος των επισκευαστών αυτοκινήτων κ. Τάσος Μποζίκης, εκπρόσωποι των σχολείων της Κορίνθου , εκρόσωποι εργαζομένων στην εκπαιδεύση και….
Η πορεία που ακολούθησε ήταν μεγαλειώδης. Χιλιάδες άνθρωποι βάδισαν στους δρόμους της Κορίνθου, ενώ οι φωνές τους ένωναν σε ένα κοινό μήνυμα: Δικαιοσύνη για τα Τέμπη, δικαιοσύνη για κάθε αθώα ψυχή που χάθηκε λόγω εγκληματικών λαθών και παραλείψεων. Η συγκέντρωση αυτή απέδειξε πως η κοινωνία δεν ξεχνά, δεν συγχωρεί την αδιαφορία και δεν σταματά να αγωνίζεται για ένα δικαιότερο μέλλον.
Ωστόσο, η τραγωδία των Τεμπών δεν ήταν αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας αστοχίας ή ενός απλού ανθρώπινου λάθους. Ήταν η συνέπεια χρόνιων παραλείψεων, εγκληματικής αδιαφορίας και πολιτικών επιλογών που προτίμησαν το κέρδος έναντι της ασφάλειας των πολιτών. Η κυβέρνηση, αντί να αναλάβει πλήρως τις ευθύνες της, προσπάθησε να συγκαλύψει τις πραγματικές αιτίες της τραγωδίας και να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. Δύο χρόνια μετά, οι αληθινοί υπεύθυνοι παραμένουν στο απυρόβλητο, προστατευμένοι από ένα σύστημα που θυσιάζει τη δικαιοσύνη στον βωμό της πολιτικής επιβίωσης.
Οι πολίτες, όμως, δεν σιωπούν. Η Κόρινθος έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα: Η μνήμη παραμένει ζωντανή, η αδικία δεν θα μείνει ατιμώρητη και η φωνή του λαού θα συνεχίσει να αντηχεί μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη και να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια.
Η εκδήλωση έκλεισε με το σιωπητήριο από την τρομπέτα του Νίκου Κωνσταντέλου
Χαρακτηριστικό του μεγέθους αυτού μεγαλειώδους συλαλλητηρίου ήταν όλο το παραλιακό μέτωπο της πόλης της Κορίνθου που ήταν πλημμυρισμένο από αυτοκίνητα . 
“Τέμπη: Έγκλημα χωρίς τιμωρία – Η απεργία της 28ης Φεβρουαρίου ως κραυγή για δικαιοσύνη”
