Λίγο πριν τελειώσει ο αγώνας…
Άχρωμος και άοσμος ο Ολυμπιακός στην Μπαρτσελόνα.
Χωρίς ένταση, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς ψυχή.
Ο Σάσα… εξαφανισμένος. Καμία επιθετική πρωτοβουλία, καμία επιβολή στο παιχνίδι. Κάτι δεν πάει καλά και φαίνεται.
Ο Ντόρσεϊ πιστός στον ρόλο του, ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο μέσα στην ίδια κατοχή.
Ο Φουρνιέ στο πρώτο ημίχρονο ήταν το οξυγόνο της ομάδας. Όταν του τελείωσε… τελείωσε και ο Ολυμπιακός.
Μια ομάδα που πέρσι ήταν φωτιά και τρόμος, φέτος μοιάζει βαριά, κουρασμένη, χωρίς σπίθα.
Χωρίς πλάνο στην επίθεση, με μέτρια άμυνα, χωρίς αντίδραση όταν στραβώνει το παιχνίδι.
Και στον πάγκο ο Μπαρτζώκας. Σκεπτικός.
Βλέπει παίκτες που δεν βγάζουν ένταση, σύστημα που δεν εκτελείται, ομάδα που δεν πιστεύει.
Κάτι έχει κορεστεί. Κάτι έχει κουράσει.
Και όσο δεν αλλάζει, ο Ολυμπιακός δεν θυμίζει Ολυμπιακό.
Οι μεγάλες ομάδες δεν πέφτουν απότομα.
Σβήνουν σιγά σιγά.
Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.
