Γράφει η Μ.Π.Ν.
Η ψήφιση της επίμαχης τροπολογίας για τη γονική μέριμνα, ενταγμένη στο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ως «επείγουσα», φέρνει στην επιφάνεια σοβαρά ερωτήματα. Πώς ασκείται η νομοθετική εξουσία; Πότε η προσωπική υπόθεση συναντά τη δημόσια εξουσία; Και πώς διαφυλάσσεται η αξιοπιστία των θεσμών;
Η θέση της Όλγας Κεφαλογιάννη
Η υπουργός Τουρισμού παραδέχθηκε τη χρήση της τροπολογίας. Επικαλείται προσωπικούς λόγους: τα ανήλικα παιδιά της, τεσσάρων ετών, αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες. Υποστηρίζει ότι η ρύθμιση είναι «σωστή και δίκαιη» και ψηφίστηκε από 179 βουλευτές.
Όπως αναφέρει:
«Οι οικογενειακές υποθέσεις δεν προσφέρονται για εκβιασμούς ή πολιτική εκμετάλλευση».
Σύμφωνα με την Κεφαλογιάννη, η διάταξη απλοποιεί τη διαδικασία για γονέα που διαφωνεί με απόφαση πρωτοδικείου. Μπορεί να καταθέσει νέα αγωγή και να επανακριθεί η υπόθεση σε πρώτο βαθμό, χωρίς να περιμένει το εφετείο.
Η υπουργός τονίζει ότι ως μητέρα και μέλος της κυβέρνησης δεν έχει λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη. Η προστασία και η ψυχική ασφάλεια των παιδιών της είναι υπέρτατη προτεραιότητα.
Η θέση του Μίνωα Μάτσα
Αντίθετα, ο πρώην σύζυγός της υποστηρίζει ότι η τροπολογία χρησιμοποιήθηκε άμεσα για προσωπικό όφελος. Λίγες ημέρες μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών, που διέταξε πλήρη συνεπιμέλεια με αναλλασσόμενη κατοικία, η υπουργός κατέθεσε νέα αγωγή ενώ εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό.
Στο εξώδικό του αναφέρει:
«Το γεγονός ότι χρησιμοποιήσατε τη διάταξη αυτή σας εκθέτει ανεπανόρθωτα ηθικά και πολιτικά. Δημιουργεί την εντύπωση ότι η εξουσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά προσωπικό συμφέρον, υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών».
Το επιχείρημα είναι σαφές: ακόμη κι αν η ρύθμιση είναι νόμιμη, η χρήση της υπό το φως προσωπικών συμφερόντων εγείρει σοβαρά θεσμικά ερωτήματα.
Η θεσμική διάσταση
Εδώ δεν μιλάμε μόνο για προσωπικές διαφορές. Μιλάμε για θεσμούς.
Μπορεί η νομοθετική εξουσία να γίνεται εργαλείο προσωπικής διευκόλυνσης;
Όταν ένας νόμος φαίνεται να «υπηρετεί» έναν υπουργό, τι μήνυμα περνάει στην κοινωνία;
Δικαιοσύνη για όλους ή εξαίρεση κατά περίπτωση;
Η διαφάνεια και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δεν είναι προαιρετικά στοιχεία. Είναι η βάση που κρατά τη Δημοκρατία ζωντανή.
Άποψη αρθρογράφου
Η πρακτική αυτή αφήνει έντονες εντυπώσεις:
-
Νομοθεσίες που εισάγονται ως «επείγουσες», σε άσχετα νομοσχέδια, ενισχύουν την αίσθηση ότι οι κανόνες προσαρμόζονται κατά περίπτωση.
-
Η χρήση του Κοινοβουλίου για άμεση επίλυση προσωπικών διαφορών πλήττει την αξιοπιστία των θεσμών.
-
Πολιτικοί που κατέχουν δημόσια εξουσία έχουν υποχρέωση να αποφεύγουν όχι μόνο την κατάχρηση, αλλά και κάθε ενέργεια που δημιουργεί υπόνοιες σύγκρουσης συμφερόντων.
Η ερώτηση που μένει ανοικτή είναι καθοριστική:
Μπορεί η προσωπική υπόθεση ενός υπουργού να συναντά τη νομοθετική πράξη χωρίς να υπονομεύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών;
Η απάντηση δεν θα δοθεί μόνο στα δικαστήρια. Θα κριθεί και στη δημόσια σφαίρα, εκεί όπου η Δημοκρατία ζει ή πεθαίνει.
Στο πλαίσιο της αντικειμενικής πληροφόρησης
Παρατίθενται επ’ ακριβώς οι δύο πλευρές:
-
Εξώδικο του Μίνωα Μάτσα
-
Αναρτήσεις και δηλώσεις της Όλγας Κεφαλογιάννη
Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης έχει πλήρη εικόνα και μπορεί να σχηματίσει δική του κρίση.
Εξώδικο του Μίνωα Μάτσα προς την Όλγα Κεφαλογιάννη :
«Είναι εξαιρετικά κουραστικό και ψυχοφθόρο για μένα, άδικο για τα παιδιά μας, τελικώς όμως αλυσιτελές για εσάς, να προσπαθείτε αδιαλείπτως επί ενάμισι έτος τώρα, με συνειδητά αναξιοπρεπή, λόγω και έργω, συμπεριφορά, να δημιουργείτε τεχνητές εντάσεις εκ του μηδενός, κατασκευάζοντας ανύπαρκτα προβλήματα με αφελείς και παιδαριώδεις προβοκάτσιες για ασήμαντες αφορμές, προκειμένου εν συνεχεία, με επίκληση αυτών, να προβείτε σε καταιγισμό εξωδίκων δηλώσεων (κενών περιεχομένου ωστόσο) και δικογράφων κάθε μορφής εναντίον μου (πιθανολογώ ότι η νομοθεσία μας δεν γνωρίζει άλλα ένδικα βοηθήματα, γιατί είμαι σίγουρος ότι, αν υπήρχαν, θα τα είχατε ασκήσει και αυτά…), στα οποία μόνη σας, με τη χαρακτηριστική για σας ναρκισσιστική εκφορά λόγου, «αποδίδετε δίκαιο» στον εαυτό σας και μέμφεστε όλον τον υπόλοιπο κόσμο (εμένα, το δικαστήριο, τους δικηγόρους μου, την οικογένειά μου κλπ).
Προκαλεί κλαυσίγελο και θα συζητηθεί οπωσδήποτε στη δημόσια σφαίρα, η καταπληκτική σύμπτωση, ότι, ελάχιστες μόλις ημέρες μετά την έκδοση της υπ’ αρ. 2226/2025 απόφασης από το Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία σας να διαχειριστείτε τον θυμό σας και διατάχθηκε η πλήρης συνεπιμέλεια με αναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων μας, ψηφίσθηκε (στις 19.12.2025) το άρθρο 109 του. ν. 5264/2025, ο οποίος φέρει και τη δική σας υπογραφή, με το οποίο επιχειρείτε την ad hoc επανάκριση της υπόθεσης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενώ μάλιστα εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό από το εφετείο.
Ο νόμος αυτός αφορα κατά βάση στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το δε επίμαχο άρθρο 109, βρίσκεται στο «ΜΕΡΟΣ Δ» του με τίτλο «ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ». Κάποιος, δηλαδή, έκρινε την ανάγκη θέσπισης της ρύθμισης αυτής, ως «επείγουσα»… Πρέπει, δε, ο συντάκτης της να βρισκόταν πράγματι σε κατεπείγουσα κατάσταση, διότι η διάταξη είναι καταφανώς ασύντακτη…
Δεν μπορώ, βέβαια, να διανοηθώ, γενικώς τουλάχιστον μιλώντας, ότι το νομοθετικό έργο μπορεί ποτέ να μετατραπεί σε εργαλείο εξυπηρέτησης προσωπικών αιτημάτων μελών της κυβέρνησης, ιδίως μάλιστα για την ανατροπή δικαστικών αποφάσεων, ούτε φυσικά, διανοούμαι ειδικότερα, ότι η συγκεκριμένη αυτή διάταξη προτάθηκε και ψηφίστηκε με την υπογραφή σας, για να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση που σας αφορά,
Πάρα ταύτα, το αντικειμενικό γεγονός ότι εσείς πρώτη, μέσα σε ελάχιστο χρόνο από τη θέσπισή της, σπεύσατε και χρησιμοποιήσατε τη διάταξη αυτή, ασκώντας την από 7/1/2026 αγωγή σας εναντίον μου, σας εκθέτει ανεπανόρθωτα ηθικά και πολιτικά. Γίνεται, δε, ακόμη πιο δυσάρεστη η διαπίστωση αυτή, αν σκεφτεί κανείς ότι στις 16/12/2025, δηλαδή πριν από την ψήφιση του άρθρου 10-0 του ν.5264/2025, μου επιδώσατε την από 15/1/2025 εξώδικη δήλωση, στην οποία ήδη επιχειρείτε να «στήσετε» σενάριο μελλοντικής επίκλησης των προϋποθέσεων εφαρμογής του… Φαντάζομαι δεν θα διαφωνείτε ότι οι πολιτικοί όχι απλώς δεν επιτρέπεται να σφετερίζονται την εξουσία, αλλά επιπλέον έχουν την υποχρέωση να μην σκανδαλίζουν, δημιουργώντας την υποψία ότι τη σφετερίζονται.
Ανεξαρτήτως πάντως των ανωτέρω, τα οποία χαρακτηρίζουν εσάς ως δημόσιο πρόσωπο, η σχετική αγωγή σας τυγχάνει προδήλως αβάσιμη νόμω και ουσία, όπως θα εκθέσουμε στη σχετική δίκη».
Η ανάρτηση της Όλγας Κεφαλογιάννη
Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής: Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού.
Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.
Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα. Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.
Ως μητέρα, αλλά και ως μέλος της Κυβέρνησης, πιστεύω ότι δεν έχω λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητας μου.
Ο σεβασμός, η προστασία και η ψυχική ασφάλεια των παιδιών μου αποτελούν για μένα υπέρτατη προτεραιότητα, πριν και πάνω από κάθε άλλο ρόλο που καλούμαι να υπηρετήσω.
Οι οικογενειακές υποθέσεις, και ιδίως όταν αφορούν ανήλικα παιδιά, δεν προσφέρονται για εκβιασμούς ή πολιτική εκμετάλλευση.
Κρύβονται οι εφτά “νάνοι” Έλληνες Ευρωβουλευτές που ψήφισαν τη Συμφωνία mercosur
