Nαζιστικός χαιρετισμός : Σημείο Καμπής για τη Δημόσια Ευθύνη
Ο Έλον Μασκ, ένας από τους πιο προβεβλημένους επιχειρηματίες της εποχής μας, απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι η απύθμενη αλαζονεία μπορεί να καταστήσει το δημόσιο πρόσωπο του επικίνδυνο. Η χειρονομία του κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ – μια κίνηση που εύλογα ερμηνεύθηκε ως αναφορά στον ναζιστικό χαιρετισμό – αποτελεί μια απαράδεκτη πράξη που δεν μπορεί και δεν πρέπει να δικαιολογηθεί.
Η άρνηση του Μασκ να αποδεχθεί οποιαδήποτε ευθύνη για την επιλογή του, χαρακτηρίζοντας τις επικρίσεις ως «κουραστικές επιθέσεις» και μέρος μιας «εκστρατείας συκοφάντησης», δεν είναι απλώς ατυχής. Είναι επικίνδυνη. Δείχνει έναν άνθρωπο που όχι μόνο αδιαφορεί για τη δύναμη και την επιρροή που κατέχει, αλλά την εκμεταλλεύεται για να υπονομεύσει βασικές αρχές δημοκρατίας, ιστορικής μνήμης και κοινωνικής συνοχής.
Ο φασιστικός χαιρετισμός δεν είναι αθώος. Δεν είναι «παρεξήγηση». Είναι ένα σύμβολο μίσους, βίας και καταπίεσης που θυμίζει τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας. Το να προβεί κάποιος σε μια τέτοια κίνηση –ειδικά σε μια τόσο φορτισμένη πολιτική στιγμή– είναι όχι μόνο ανεύθυνο αλλά και άκρως προκλητικό.
Αυτό που είναι ακόμη πιο εξοργιστικό είναι η αντίδραση του Μασκ. Αντί να αναγνωρίσει τη σοβαρότητα του θέματος, επέλεξε να γελοιοποιήσει τους επικριτές του, να υποβαθμίσει τη σημασία των πράξεών του και να δώσει τη δική του «χαλαρή» ερμηνεία σε κάτι που έχει βαθιές ρίζες στη συλλογική μνήμη. Αυτή η στάση, όμως, δεν αποτελεί ένδειξη «αντίστασης» απέναντι στην «κουλτούρα της ακύρωσης», όπως θα ήθελε ίσως να παρουσιάσει ο ίδιος. Αντιθέτως, αποτελεί μία ξεκάθαρη επίδειξη αδιαφορίας απέναντι σε θεμελιώδεις ηθικές αξίες.
Η συμπεριφορά του Έλον Μασκ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μεμονωμένο περιστατικό. Είναι το τελευταίο παράδειγμα μιας μακράς πορείας αλαζονικής αμετροέπειας, στην οποία ο ίδιος έχει διαμορφώσει τον εαυτό του ως ακαταλόγιστο. Από τις προκλητικές του δηλώσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έως την ανεξέλεγκτη διάδοση θεωριών συνωμοσίας, ο Μασκ φαίνεται να θεωρεί ότι η δύναμη και η επιρροή του τον καθιστούν άτρωτο σε οποιαδήποτε κριτική.
Ωστόσο, η κοινωνία δεν μπορεί να παραμείνει σιωπηλή. Η στήριξη και η αποδοχή τέτοιων συμπεριφορών ενισχύουν την κανονικοποίηση της ρητορικής του μίσους και της ιστορικής άγνοιας. Είναι καθήκον όλων μας – ως πολίτες, δημοσιογράφοι και θεσμοί – να αναδείξουμε τον κίνδυνο που προκύπτει όταν άνθρωποι με τέτοια επιρροή επιλέγουν να χειραγωγούν τη δημόσια συζήτηση για δικό τους όφελος.
Ο Έλον Μασκ μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τις συνέπειες. Η ιστορία, όμως, μας έχει διδάξει ότι η αλαζονεία αυτή δεν διαρκεί για πάντα. Η πράξη του και η αλαζονική του απάντηση δεν πρέπει να ξεχαστούν. Πρέπει να καταδικαστούν με τον πιο ξεκάθαρο και απόλυτο τρόπο. Η δημοκρατία και οι αξίες της δεν μπορούν να επιτρέψουν τέτοιου είδους συμπεριφορές να περάσουν ατιμώρητες.
Μ.Π.Ν.
Ιατρικός Σύλλογος Κορινθίας: «Τραγική η πρώτη ημέρα εφαρμογής του νεόυ συστήματος συνταγογράφησης»
