Ο Πευκιάς απλώνεται από το Ξυλόκαστρο μέχρι και τη Συκιά. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά γνωστό πευκοδάσος, συνδεδεμένο άρρηκτα με την περιοχή του Ξυλοκάστρου και της Ευρωστίνης. Συγκεντρώνει καθημερινά λουόμενους, δρομείς, αθλητές πάσης φύσεως, μεγάλους, μικρούς, παιδιά, παρέες και οικογένειες.
Το γεγονός ότι εντός του θα βρεις τρία δημοτικά μπαράκια, γηπεδάκια, τη βίλα Σικελιανού και ένα μοναδικό σκηνικό δροσιάς, δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό γιατί έχει τόσο μεγάλη επισκεψιμότητα, ειδικά κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.
Όμως, αν είσαι χρόνια παραθεριστής στην περιοχή και πολλώ δε, αν είσαι μόνιμος κάτοικος, ο Πευκιάς θα σημαίνει πολλά περισσότερα για σένα.
Οι πρώτες σχολικές εκδρομές έχουν άρωμα Πευκιά
Δεν ξέρω για τώρα και δεν ξέρω για πριν. Αλλά αν ανήκεις στους millennials (στους γεννηθέντες δηλαδή κοντά στην αλλαγή της χιλιετίας) τότε η φράση «ε – ε – εκδρομή» έχει κάτι από σχολείο και σίγουρα κάτι από Πευκιά! Αυτή η παιδική… απαίτηση να βρεθούμε εκτός σχολικού περιβάλλοντος και ξέγνοιαστοι στο πευκοδάσος, συνόδευσε πολλά χρόνια από τη ζωή μας.
Στο Δημοτικό μάλιστα, μάθαμε και την έννοια του εμπορίου εκεί. Δεν ξέρω ποιος το ξεκίνησε, αλλά μέχρι και αρκετά χρόνια μετά, τα παιδιά συγκέντρωναν τα λεγόμενα «τσιγκάκια», που δεν είναι άλλα από τα καπάκια των αλουμινένιων αναψυκτικών, τα οποία χρησίμευαν ως… χρήματα για τους μικρούς επισκέπτες!
Με αυτά ανταλλάζαμε επίπεδες πέτρες που ήταν ιδανικές για ζωγραφική ή πέτρες ήδη ζωγραφισμένες, μεγάλα κουκουνάρια κ.ά. τα οποία κοσμούσαν τα «σπιτάκια» μας. Μη φανταστείς κανένα κανονικό σπίτι ή έστω κανένα καλυβάκι από ξύλα. Μιλάμε για οριοθετημένες περιοχές κοντά στην είσοδο του Πευκιά που διαχωρίζονταν η μία από την άλλη με συσσωρευμένες… πευκοβελόνες.
Οι σχολικές κοπάνες και τα εφηβικά καρδιοχτύπια
Αν περπατήσεις στον Πευκιά, θα βρεις καρδούλες και αρχικά ονομάτων ζωγραφισμένα ή χαραγμένα σε παγκάκια και τραπέζια. Δεν σου λέω ότι είναι μια πρακτική στην οποία συμφωνούμε, όμως είναι μια πραγματικότητα.
Ο Πευκιάς έχει πολλές από τις εφηβικές μας αναμνήσεις που έχουν άρωμα από μπάνια στην παραλία, από φιλιά στα παγκάκια κι από διάβασμα με φίλους. Πρόκειται για ένα σκηνικό που επαναλαμβάνεται όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Γιατί και σήμερα θα βρεις ζευγαράκια να συζητούν αντικρυστά ή παρέες να αποστηθίζουν τα σχολικά κείμενα, γελώντας. Θα βρεις πιτσιρικάδες που το έσκασαν για λίγο από το σχολείο και θα βρεις νέους έρωτες που γεννιούνται σε ένα ρομαντικό σκηνικό, δίπλα στη θάλασσα.
Ένας πνεύμονας δροσιάς μέσα στην πόλη μας
Ο Πευκιάς μας είναι το σημείο συνάντησης για να σβήσεις τη ζέστη και τον καύσωνα. Η βουτιά στο νερό και το καταφύγιο που βρίσκεις μέσα στα πεύκα είναι κάποιοι από τους λόγους που το δάσος μας είναι ένα must μέρος για τις καλοκαιρινές διακοπές πολλών επισκεπτών.
Θα βρεις αιώρες να κρέμονται από τα δέντρα, μικρές πρόχειρες σκηνές και κολυμβητές με SUP, κανό και σανίδες ανά χείρας έτοιμους να δαμάσουν τη θάλασσα και τη δίψα τους με τα δροσιστικά ποτά των beach bars.
Οι αθλητές & οι καλλιτέχνες επιλέγουν διαχρονικά τον Πευκιά
Τρέξιμο, βάδην ή κάτι άλλο; Ο Πευκιάς δεν έγινε σημείο συνάντησης μόνο στην εποχή της καραντίνας. Ναι, οι αθλητές τότε αυξήθηκαν, για πολλούς και διάφορους λόγους, όμως ο Πευκιάς είναι διαχρονικά ένας προορισμός για να αφήσουμε πίσω μας προβλήματα και να ενωθούμε έτι περαιτέρω με τη φύση.
Αν είσαι λίγο τυχερός/ή, θα βρεις μάλιστα και τους καλλιτέχνες κιθαρίστες, συγγραφείς που απομονώνονται στην τέχνη τους και πολλές φορές δεν σε προσέχουν καν όταν περνάς από δίπλα τους. Άλλωστε, ο Πευκιάς αποτελούσε πάντα σημείο συνάντησης πνευματικών ανθρώπων. Ζωντανή απόδειξη είναι η βίλα Σικελιανού που θα βρει κανείς στα όρια Ξυλοκάστρου – Συκιάς, όπου σήμερα βρίσκεται το ξενοδοχείο Sikyon Coast.
Καμιά φορά, περνώντας από τον Πευκιά, αναρωτιέσαι. Αν τα δέντρα είχαν φωνή, πόσες από τις ιστορίες που εσύ ξέχασες θα είχαν να σου θυμίσουν;
Γράφει και επιμελείται τα κείμενα η Ιωάννα Δούρη, Comms & Marketing Manager του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης
xylokastro-evrostini.gov.gr
