Οι καταστροφικές πυρκαγιές που εξελίσσονται διαχρονικά σε όλη την Ελλάδα, οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, τα καμένα δάση, η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι κατεστραμμένες περιουσίες, φανερώνουν σε όλο τους το μεγαλείο τα «επιτεύγματα» μιας κοινωνίας που οικοδομείται στη βάση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την εμπορευματοποίηση των πάντων σε όφελος των μεγάλων συμφερόντων.

Το ποιοι θα πνιγούν στις βροχές και ποιοι θα καούν ζωντανοί στη φωτιές το μαρτυράει ο «Οδηγός ανάλυσης Κόστους – Οφέλους», μία επίσημη «πλατφόρμα» που χρηματοδοτείται από τη Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ, όπου το κόστος για αποζημιώσεις είναι κατά πολύ μικρότερο από για την κατασκευή αντιπυρικών και αντιπλημμυρικών έργων.

Το ότι τους αφήνουν απροστάτευτους από τη φωτιά, τη βροχή και το σεισμό, μπορεί να είναι και για το …καλό τους, αφού εάν γίνουν τέτοια έργα (έχουν πει) θα αυξηθεί η φορολογία τους!

Η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε τα ξημερώματα της Τρίτης 13 Αυγούστου, συνεχίζει το καταστροφικό της έργο στην Εύβοια. Τα περισσότερα από 25.000 στρέμματα που έχουν ήδη καεί και η μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή που έχει συντελεστεί, έρχεται να προστεθεί στα 12.000 στρέμματα πευκοδάσους, που είχαν καεί τέτοιες μέρες ένα μόλις χρόνο πριν, στην ίδια ακριβώς περιοχή.

Άλλη μία φορά αναδεικνύονται με τραγικό τρόπο οι μεγάλες και διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων, ευθύνες που αφορούν στην έλλειψη ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας των δασών, αντιπυρικών ζωνών, το μη καθαρισμό των δασών και την ανυπαρξία κατάλληλων ζωνών ασφαλείας και δασικών δρόμων, τα μεγάλα προβλήματα συνολικά στα μέτρα πρόληψης και τις σοβαρότατες ελλείψεις των δασαρχείων και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας σε μέσα και προσωπικό, που με αυτοθυσία δίνει τη μάχη για την κατάσβεση της φωτιάς, εισπράττοντας τα υποκριτικά μπράβο και τα χαϊδολογήματα.

Όταν σε ό,τι αφορά το εργασιακό τους κομμάτι, ιδιαίτερα όταν επικρατούν οι κατάλληλες συνθήκες και εκδηλώνονται μεγάλες πυρκαγιές, οι πυροσβέστες δεν γνωρίζουν ωράρια και αναγκάζονται να δουλεύουν συνεχόμενα μέχρι 30 και 40 ώρες, για να καλύψουν τα μεγάλα κενά και τις ελλείψεις. Η υπηρεσία εντατικοποιείται, τα ρεπό κόβονται, το ωράριο γίνεται «λάστιχο» από τις συνεχόμενες κλήσεις σε επιφυλακή, ακόμα και για πυρκαγιές που μπορεί να αντιμετωπιστούν με το υπάρχον προσωπικό στις βάρδιες ή ακόμα και για την περίπτωση που δεν υπάρχει καμία πυρκαγιά σε εξέλιξη (προληπτικές επιφυλακές).

Όταν ξεσπούν μεγάλες δασικές πυρκαγιές σε οποιοδήποτε σημείο της επικράτειας, καλούνται ενισχύσεις από διάφορες περιοχές και περιφέρειες της χώρας, ακόμα και από αρκετά απομακρυσμένες. Αυτό σημαίνει μετακινήσεις με πολύωρα ταξίδια με τα πυροσβεστικά οχήματα, άρα σημαντική καταπόνηση για τους πυροσβέστες, πριν ακόμα φτάσουν στην πυρκαγιά. Την κατάσταση αυτή επιδεινώνει και η μη εξασφάλιση των απαραίτητων εγκαταστάσεων για την ξεκούραση τους, κυρίως όταν συνδράμουν σε δασικές πυρκαγιές άλλων περιφερειών, μακριά από την έδρα τους.

Τα ήδη «γερασμένα» οχήματα έχουν φορτωθεί άλλον ένα χρόνο λειτουργίας. Περίπου το 50% των οχημάτων είναι πέραν της 15ετίας σε χρήση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αφού δέχονται πολλές φθορές στο περιβάλλον και στις συνθήκες που λειτουργούν. Πέρσι, για παράδειγμα, από το σύνολο των 2.931 πυροσβεστικών οχημάτων, το 20,7% είχε ηλικία 0 – 8 χρόνια και το 25,5% 8 – 13 χρόνια. Λίγα οχήματα (σ.σ. περίπου 30) προστέθηκαν από περιφερειακά προγράμματα. Φέτος, θα διατεθούν 3.189 οχήματα παντός τύπου (σ.σ. τα 1.858 υδροφόρα). Τα οχήματα της Πυροσβεστικής διένυσαν πέρσι 13.518.341 χιλιόμετρα, κάνοντας 391.580 δρομολόγια.

Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη- με τον “παντός κόμματος” υπουργό, να παρουσιάσουν ότι «όλα δούλεψαν ρολόι», η πραγματικότητα είναι ότι θα μπορούσε να περιοριστεί πιο έγκαιρα η πυρκαγιά και να είχε αποσοβηθεί σε μεγάλο βαθμό ο κίνδυνος για τα χωριά που απειλούνται, εάν υπήρχαν όλα τα απαραίτητα και αναγκαία μέτρα πρόληψης (πχ δίκτυα πυροσβεστικών κρουνών, δασικών δρόμων, υδατοδεξαμενών, αντιπυρικές ζώνες και γύρω από τα χωριά κλπ), αν υπήρχαν τα αναγκαία εναέρια και επίγεια μέσα και προσωπικό της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, για την αντιμετώπιση νέων εστιών κοντά στα χωριά που εκκενώθηκαν.

Αλλά λεφτά δεν υπάρχουν για τέτοια μέτρα.

Τα λεφτά που υπάρχουν από την εκμετάλλευση και τον ιδρώτα του ελληνικού λαού πάνε στις ΝΑΤΟικές δαπάνες. Περίπου 4,2 δις ευρώ -καταλαμβάνουν τη 2η θέση ανάμεσα στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, την ώρα που οι δαπάνες για πυροπροστασία, αντιπλημμυρική και αντισεισμική θωράκιση είναι μηδαμινές. Η πολιτική προστασία και ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση τέτοιων επικίνδυνων -για το λαό- καταστάσεων έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

Από την άλλη, σε αυτούς που έχουν τα πολλά και πρέπει να πληρώσουν, όπως οι εφοπλιστές με απλοχεριά τα χίλια δυο προνόμια και φοροαπαλλαγές. Ενδεικτικό είναι ότι λίγο πριν λήξει η θητεία της ΝΑΤΟικής αριστεράς στη Βουλή, ψηφίστηκε νόμος που έδινε το δικαίωμα στους εφοπλιστές, εθελοντικά να προσφέρουν στην Εφορία 40 εκατομμύρια το χρόνο.

Το κερασάκι στην καπιταλιστική τούρτα είναι η προβολή, από την κυβέρνηση, της βοήθειας από το Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε εναέρια μέσα. Σωθήκαμε…Αναμένονται, 4 πυροσβεστικά αεροσκάφη Καναντέρ από την Κροατία και την Ιταλία!

Εκτός του ότι την αφήνει έκθετη, καθώς αποδεικνύονται οι τεράστιες ελλείψεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, ως αποτέλεσμα της χρόνιας υποχρηματοδότησης, όσο περνούν οι ώρες αποδεικνύεται «άνθρακες ο θησαυρός», καθώς είναι χαρακτηριστική η καθυστέρηση στη διάθεσή τους. Ωστόσο, η πυρκαγιά δεν περιμένει, αντιμετωπίζεται με τη διάθεση όλων των μέσων με επείγοντα χαρακτήρα και δεν μπορεί, στο παιχνίδι του εντυπωσιασμού, να συνεχίζουν να κινδυνεύουν άνθρωποι, περιουσίες και δάση.

Πραγματική προστασία από τις φυσικές καταστροφές μπορεί να υπάρξει μόνο με μέτρα και έργα αντιπυρικής θωράκισης, τα οποία δεν αποτελούν προτεραιότητα για χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς τα χαρακτηρίζει ως «μη επιλέξιμα» βάζοντάς τα στη ζυγαριά του «κόστους- οφέλους»».

Ο λαός μας δεν πρέπει να δείξει καμιά εμπιστοσύνη σε όλους αυτούς που τον ματώνουν καθημερινά. Να οργανώσει την πάλη του δίπλα στο ταξικό εργατικό κίνημα και την Κοινωνική Συμμαχία, με δυνατό ΚΚΕ. Να αποτινάξει τις βδέλλες από το σβέρκο του, που του απομυζούν τον ιδρώτα της δουλειάς του και βάζουν στην πρέσα «κόστους – οφέλους» τα μέτρα προστασίας της ζωής του και των παιδιών του.

Της Κάλι Καρά

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *