Όταν η μάνα γίνεται συνένοχος – Η ανείπωτη προδοσία ενός παιδιού
Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποτρόπαιο από τον βιασμό ενός παιδιού. Εκτός ίσως από ένα πράγμα: να γίνεται παρουσία και με τη συνεργασία της ίδιας του της μάνας.
Η υπόθεση που αποκαλύφθηκε στη Θεσσαλονίκη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Ένα 10χρονο κορίτσι κακοποιούνταν σεξουαλικά από τον 37χρονο σύντροφο της μητέρας του, ενώ εκείνη βρισκόταν παρούσα και –όπως το ίδιο το παιδί κατέθεσε– του κρατούσε τα χέρια για να ολοκληρώσει την αποτρόπαια πράξη. Όχι μία φορά, αλλά κατ’ εξακολούθηση.
Αυτή η μητέρα –μόλις 24 ετών– δεν είναι απλώς απούσα. Δεν είναι αδιάφορη. Είναι ενεργή συνεργός σε ένα συνεχιζόμενο έγκλημα κατά της ίδιας της της κόρης.
Αυτή η γυναίκα δεν είναι μάνα. Είναι θύτης.
Δεν μπορεί να καλυφθεί πίσω από την πιθανότητα φόβου ή εξάρτησης. Καμία εξάρτηση δεν δικαιολογεί τη συνενοχή στον βιασμό ενός παιδιού. Κανένα «φοβόμουν» δεν ακυρώνει το «κρατούσα τα χέρια της για να μη φωνάξει». Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι επιλογή.
Και η επιλογή αυτή συνιστά εγκληματική προδοσία της μητρότητας – της πιο ιεράς σχέσης που υπάρχει στη φύση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που γυναίκες επιλέγουν να γυρίσουν το βλέμμα όταν κακοποιούνται τα παιδιά τους. Είναι όμως σπανιότερο –και πιο εφιαλτικό– να συμμετέχουν. Να γίνονται συνένοχες, με τα ίδια τους τα χέρια, με τη φυσική τους παρουσία, με την ψυχρή αδιαφορία προς τις κραυγές του ίδιου τους του αίματος.
Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς μια φρικιαστική είδηση· είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης για μια κοινωνία που οφείλει να προστατεύει με κάθε τρόπο τα πιο ευάλωτα μέλη της. Όταν ο θύτης δεν είναι μόνο ο εξωτερικός κίνδυνος, αλλά φωλιάζει μέσα στο ίδιο το σπίτι, όταν η μητρική αγκαλιά μετατρέπεται σε τόπο προδοσίας, τότε η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα – είναι συνενοχή.
Οφείλουμε να κοιτάμε κατάματα τέτοια εγκλήματα και να τα καταδικάζουμε απερίφραστα, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς “ναι μεν αλλά”. Γιατί η σιωπή γεννά κι άλλες σιωπές. Και κάθε σιωπή που περνά απαρατήρητη είναι μια ακόμη πόρτα που κλείνει πίσω από ένα κακοποιημένο παιδί.
Η κοινωνία μας θα κριθεί –όχι από το αν υπάρχουν τέρατα, αλλά από το αν τα αφήνουμε να κυκλοφορούν ελεύθερα. Και από το αν έχουμε τη δύναμη να ξεχωρίζουμε την αληθινή μάνα από εκείνη που πρόδωσε τη φύση της.
Μ.Π.Ν.
Διέρρευσε το νέο φασιστικό σχέδιο του Ισραήλ για τη Γάζα: Πείνα, εκτοπισμοί, σφαγές…
