Γράφει η Μ.Π.Ν.

Μια Ευρώπη για τους Λαούς ή για τα Κέρδη;  Η απόφαση που ξεσκεπάζει την αλήθεια

Η Ευρώπη, μετά από μήνες δισταγμών, φόβων και πολιτικών παζαριών, πήρε μια απόφαση που αλλάζει το γεωπολιτικό τοπίο: επ’ αόριστον πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας.
Όχι για έξι μήνες. Όχι με ημερομηνία λήξης. Επ’ αόριστον.

Για πρώτη φορά η Ε.Ε. αποφασίζει ότι μπορεί και θέλει να αξιοποιήσει 210 δισ. ευρώ ρωσικού πλούτου για την άμυνα μιας τρίτης χώρας, της Ουκρανίας. Και το κάνει γνωρίζοντας πως μπαίνει σε μια νέα εποχή ρίσκου, όπου η αντιπαράθεση με τη Μόσχα παύει να είναι ένα διπλωματικό «σχοινί» και μετατρέπεται σε μια ευθεία σύγκρουση οικονομικής ισχύος.

Η Ευρώπη ρίχνει λάδι στη φωτιά ενός πολέμου που δεν πληρώνουν οι ισχυροί, αλλά οι λαοί**

Η απόφαση της Ε.Ε. να παγώσει επ’ αόριστον τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία δεν είναι «γεωπολιτική νίκη».
Δεν είναι «πράξη υπεράσπισης της δημοκρατίας».
Δεν είναι καν ένα στρατηγικό βήμα σταθερότητας.

Είναι ένα επικίνδυνο άλμα προς την πλήρη ταύτιση της Ευρώπης με τη λογική του οικονομικού πολέμου, σε μια στιγμή όπου ολόκληρη η ανθρωπότητα βρίσκεται ήδη στο χείλος μιας αβύσσου που δεν δημιούργησαν οι λαοί  αλλά οι κυβερνήσεις, οι ολιγαρχίες και τα λόμπι των εταιρικών συμφερόντων.

Η κίνηση αυτή δεν προστατεύει κανέναν Ευρωπαίο εργαζόμενο, κανένα νοικοκυριό, κανέναν λαό.
Αντίθετα, τους εκθέτει σε μεγαλύτερη ενεργειακή, οικονομική και στρατιωτική αστάθεια, και μάλιστα στο όνομα ενός πολέμου που γίνεται όλο και πιο καθαρά για τα συμφέροντα των λίγων και όχι για τη ζωή των πολλών.

1. Η Ε.Ε. ξεπέρασε τα όρια του διεθνούς δικαίου και νομιμοποιεί την «οικονομική σύληση»

Το επ’ αόριστον πάγωμα 210 δισ. ευρώ σημαίνει ένα πράγμα:
ότι η Ευρώπη εγκαταλείπει την αρχή πως «τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία είναι απαραβίαστα», δηλαδή έναν από τους βασικούς πυλώνες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής ασφάλειας.

Τι σημαίνει αυτό για τους λαούς;

• Τα κράτη μπορούν πλέον να αρπάζουν περιουσίες με πρόσχημα «έκτακτες ανάγκες».

• Οι διεθνείς κανόνες αντικαθίστανται από πολιτικές σκοπιμότητες.

• Και ο οικονομικός πόλεμος βαθαίνει, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Αύριο, ποιος θα εμποδίσει μια άλλη δύναμη να δεσμεύσει ευρωπαϊκά κεφάλαια;
Ποιος θα προστατεύσει τους ίδιους τους λαούς από τη μετατροπή των οικονομικών εργαλείων σε όπλα;

Η Ε.Ε. παίζει με φωτιά — αλλά δεν είναι οι ελίτ που θα καούν.
Οι λαοί θα πληρώσουν το κόστος.

2. Η απόφαση αυτή δεν προστατεύει την Ευρώπη  την κάνει πιο ευάλωτη

Η Ε.Ε. μιλά για ασφάλεια.
Στην πραγματικότητα όμως:

• εκθέτει την Ευρώπη σε αντίποινα,

• αυξάνει τον κίνδυνο ενεργειακών πιέσεων,

• ενισχύει την οικονομική αστάθεια,

• και βαθαίνει τον διαχωρισμό Ανατολής – Δύσης.

Ο Πούτιν, είτε κάποιος συμφωνεί με το καθεστώς του είτε όχι, είχε προειδοποιήσει ότι θα υπάρξουν «σκληρά ανταποδοτικά μέτρα».
Το πιθανότερο είναι ότι η Ευρώπη θα τα ζήσει  και οι πληγές θα ανοίξουν στις τσέπες των πολιτών, όχι στα τραπεζικά χρηματοκιβώτια των ισχυρών.

3. Οι λαοί της Ευρώπης δεν ερωτήθηκαν – και πληρώνουν ένα πόλεμο που δεν αποφάσισαν

Εκατομμύρια Ευρωπαίοι:

• βλέπουν λογαριασμούς να εκτινάσσονται,

• αδυνατούν να πληρώσουν θέρμανση, ρεύμα και καύσιμα,

• χάνουν σταθερότητα, δουλειές, εισόδημα, προοπτική.

Και ενώ οι λαοί βυθίζονται στην οικονομική ανασφάλεια, η Ε.Ε. αποφασίζει ότι μπορεί:

• να διαχειρίζεται πολεμικά κονδύλια μέσω δανείων,

• να «υποθηκεύει» το μέλλον ολόκληρων κοινωνιών,

• να αναβαθμίζει τον ρόλο της ως μεσίτη πολέμου και όχι ειρήνης.

Αυτή η απόφαση δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα των λαών.
Έχει σχέση με υψηλή χρηματοοικονομική κερδοσκοπία και γεωπολιτικές φιλοδοξίες.

4. Η Ε.Ε. βαθαίνει τον πόλεμο αντί να αναζητά λύση

Την ώρα που:

• η Ουκρανία αιμορραγεί,

• η κοινωνία της καταρρέει,

• ο στρατός της εξαντλείται,

• η ειρηνευτική συζήτηση θάβεται,

η Ε.Ε. δεν επιλέγει την αποκλιμάκωση.
Επιλέγει την ένταση.

Αντί να πιέσει για διάλογο, για κατάπαυση πυρός, για συμφωνία ασφαλείας, κάνει το αντίθετο:

• διογκώνει τον πόλεμο,

• κλείνει κάθε «παράθυρο» διαπραγμάτευσης,

• και υποθηκεύει τη σταθερότητα της ηπείρου για δεκαετίες.

Οι αποφάσεις των Βρυξελλών, όχι οι λαοί, οδηγούν την Ευρώπη πιο κοντά σε έναν ανεξέλεγκτο, πολύπλευρο πόλεμο.

5. Το πραγματικό ερώτημα: ποιος κερδίζει;

Η απάντηση είναι σκληρή αλλά ξεκάθαρη:

• Οι αμυντικές βιομηχανίες.

• Οι ενεργειακοί κολοσσοί.

• Οι χρηματοπιστωτικές αγορές που ποντάρουν στο χρέος και στη γεωπολιτική ρευστότητα.

• Οι κυβερνήσεις που εξουσιάζουν μέσω φόβου.

Ποιος χάνει;

• Οι λαοί της Ευρώπης.

• Οι λαοί της Ρωσίας.

• Οι λαοί της Ουκρανίας.

• Όσοι πληρώνουν με φόρους, με αίμα, με ακρίβεια, με ανασφάλεια, με απώλεια δικαιωμάτων.

Ο πόλεμος είναι κερδοφόρος μόνο για όσους βρίσκονται πολύ ψηλά και καταστροφικός για όλους τους υπόλοιπους.

6. Η Ευρώπη εισέρχεται σε νέο σκοτεινό κεφάλαιο … και οι κίνδυνοι είναι απεριόριστοι

Το επ’ αόριστον πάγωμα δεν λύνει τίποτα.
Αντίθετα:

• οξύνει τη ρωσική αντίδραση,

• υπονομεύει το διεθνές δίκαιο,

• βαθαίνει τον οικονομικό πόλεμο,

• αποσταθεροποιεί τις παγκόσμιες ισορροπίες,

• κάνει πιο πιθανή μια γενικευμένη σύγκρουση.

Η Ε.Ε. όχι μόνο δεν επιλέγει την ειρήνη ,επιλέγει τη γενίκευση της κρίσης.
Και αυτό είναι επικίνδυνο.
Επικίνδυνο για την οικονομία, για την κοινωνία, για την ασφάλεια, για την ίδια την ανθρώπινη ζωή.

Τελικά,  η απόφαση της Ε.Ε. δεν προστατεύει τους λαούς , αντιθέτως τους εκθέτει σε ασύλληπτους κινδύνους

Η Ευρώπη δεν κινείται πλέον με γνώμονα τα συμφέροντα των κοινωνιών.
Κινείται με γνώμονα τα συμφέροντα των αγορών, των επιτελείων και των ισχυρών συμμάχων.

Το επ’ αόριστον πάγωμα των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων:

• δεν σταματά τον πόλεμο,

• δεν φέρνει την ειρήνη,

• δεν προστατεύει την ασφάλεια,

• δεν υπηρετεί τη δημοκρατία.

Ανοίγει, όμως, την πόρτα σε μια νέα εποχή αβεβαιότητας, όπου η Ευρώπη κινείται χωρίς πυξίδα και χωρίς συναίσθηση των συνεπειών.

Ο πόλεμος συνεχίζεται.
Η ένταση κλιμακώνεται.
Και οι λαοί για ακόμη μια φορά στην Ιστορία δεν κερδίζουν τίποτα.

Δείτε επίσης

Πούτιν προειδοποιεί, Τραμπ πιέζει, Ουκρανία σε απόγνωση: Ο πόλεμος που κανείς δεν μπορεί να κερδίσει

facebook