Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗ news Κορινθίας
Η δημόσια παρέμβαση του δημάρχου Άργους – Μυκηνών για την τραγωδία με τον θάνατο του 20χρονου άνοιξε μια συζήτηση που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και αγγίζει τον ίδιο τον θεσμικό ρόλο των αιρετών.
Οι αντιδράσεις δεν προκλήθηκαν επειδή ο δήμαρχος εξέφρασε μια διαφορετική άποψη. Προκλήθηκαν επειδή επέλεξε, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ακόμη ενώπιον της Δικαιοσύνης, να μεταφέρει το βάρος της δημόσιας συζήτησης σε μια μητέρα που πενθεί.
Ένας δήμαρχος έχει κάθε δικαίωμα να εκφράζει δημόσια τις απόψεις του. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να ξεχνά ότι κάθε δημόσια τοποθέτησή του αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, ειδικά όταν αφορά μια ανοιχτή ποινική υπόθεση και μια οικογένεια που θρηνεί.
Η παρέμβαση του δημάρχου Άργους – Μυκηνών, Γιάννη Μαλτέζου, για την υπόθεση του θανάτου του 20χρονου Θοδωρή, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ψύχραιμη και θεσμική.
Από τον θεσμικό λόγο στην υπεράσπιση των κατηγορουμένων
Πριν ακόμη η Δικαιοσύνη ολοκληρώσει το έργο της, ο δήμαρχος έσπευσε να χαρακτηρίσει την προφυλάκιση των δύο αστυνομικών «ηθικά και νομικά περιττή», αφήνοντας παράλληλα αιχμές ότι η απόφαση των δικαστικών λειτουργών επηρεάστηκε από τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση.
Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του.
Όταν όμως αυτό γίνεται από έναν δήμαρχο, ο οποίος ουσιαστικά αμφισβητεί δημόσια μια δικαστική κρίση σε μια τόσο ευαίσθητη υπόθεση, οι λέξεις αποκτούν διαφορετικό βάρος.
Η κριτική στις δικαστικές αποφάσεις είναι θεμιτή. Οι υπαινιγμοί όμως ότι αυτές επηρεάζονται από τη δημοσιότητα απαιτούν ιδιαίτερη τεκμηρίωση και αυτοσυγκράτηση.
Το πιο άστοχο σημείο της παρέμβασής του
Εκεί όπου ο δήμαρχος ξεπέρασε τα όρια ήταν όταν επέλεξε να στραφεί κατά της μητέρας του 20χρονου.
Ακόμη κι αν κάποιος θεωρεί ότι η μητέρα έχει κάνει λάθη, αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο της συγκεκριμένης ποινικής δικογραφίας. Η Δικαιοσύνη ερευνά τη νομιμότητα των ενεργειών των αστυνομικών και όχι τις επιλογές μιας οικογένειας. Η μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης αλλοιώνει τον πυρήνα της υπόθεσης.
Επικαλέστηκε τις δημόσιες αναφορές της ίδιας για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο γιος της και διερωτήθηκε γιατί τον άφηνε να κυκλοφορεί.
Ποιος είναι όμως ο λόγος μιας τέτοιας δημόσιας αναφοράς λίγες μόλις ημέρες μετά τον θάνατο ενός παιδιού;
Η κοινωνία οφείλει να συζητήσει για τις ελλείψεις στις δομές ψυχικής υγείας, για τη στήριξη των οικογενειών και για τις ευθύνες της Πολιτείας. Όχι όμως να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση σε μια μητέρα που πενθεί, ενώ η υπόθεση εξακολουθεί να ερευνάται από τη Δικαιοσύνη.
Η ασθένεια δεν μειώνει την αξία της ανθρώπινης ζωής
Από όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ο 20χρονος αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες.
Αυτό δεν αποτελεί επιχείρημα για να μετατεθεί η δημόσια συζήτηση από το πώς έχασε τη ζωή του.
Αντίθετα, επιβάλλει ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.
Ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ή συμπεριφοράς δεν χάνει τα δικαιώματά του.
Ούτε μπορεί, μετά τον θάνατό του, να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συζήτησης που μοιάζει να αναζητά ευθύνες πρωτίστως στο οικογενειακό του περιβάλλον.
Η κοινωνία ζητά απαντήσεις, όχι μετατόπιση των ευθυνών
Η ουσία της υπόθεσης είναι μία.
Ένας 20χρονος έχασε τη ζωή του από πυρά αστυνομικών.
Η Δικαιοσύνη ερευνά αν οι ενέργειες που έγιναν ήταν σύννομες ή αν υπήρξαν ποινικές ευθύνες.
Αυτή είναι η συζήτηση που οφείλει να απασχολεί την κοινωνία. Όχι η προσπάθεια να μετατοπιστεί το επίκεντρο στη μητέρα του θύματος.
Οι θεσμοί απαιτούν ευθύνη
Κανείς δεν ζητά από έναν δήμαρχο να μην έχει άποψη.
Ζητά όμως η άποψή του να ανταποκρίνεται στον θεσμικό του ρόλο.
Η ευαισθησία, η αυτοσυγκράτηση και ο σεβασμός απέναντι σε μια οικογένεια που έχασε το παιδί της δεν αποτελούν ένδειξη αδυναμίας. Αποτελούν στοιχειώδη υποχρέωση κάθε δημόσιου λειτουργού.
Η κοινωνία έχει ανάγκη από ψυχραιμία, σεβασμό στους θεσμούς και ευαισθησία απέναντι στον ανθρώπινο πόνο. Αυτά είναι τα στοιχεία που οφείλει να υπηρετεί κάθε δημόσιος λειτουργός, ιδιαίτερα όταν επιλέγει να παρέμβει σε μια υπόθεση που ακόμη κρίνεται από τη Δικαιοσύνη.
