Πρωτομαγιά: Σύμβολο αγώνα και φωνή για το παρόν
Η 1η Μάη δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια κραυγή μνήμης και διεκδίκησης. Μια ημέρα που, από το Σικάγο του 1886 μέχρι τους δρόμους της σύγχρονης Ελλάδας, υπενθυμίζει πως τα δικαιώματα δεν χαρίζονται – κατακτώνται.
Σήμερα, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος μιας καθημερινότητας γεμάτης αβεβαιότητα. Με τον πληθωρισμό να “ροκανίζει” τα εισοδήματα, τη σταθερή εργασία να γίνεται εξαίρεση, και τις κοινωνικές δομές να πιέζονται, τα αιτήματα της Πρωτομαγιάς δεν ανήκουν στο παρελθόν. Αντίθετα, αποκτούν νέα, επείγουσα διάσταση.
Η Πρωτομαγιά του σήμερα απαιτεί:
-
Αξιοπρεπείς μισθούς και συλλογικές συμβάσεις.
-
Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους.
-
Πρόσβαση για όλους στην Υγεία, την Παιδεία και την κοινωνική προστασία.
-
Σεβασμό στα δικαιώματα της γυναίκας, του νέου, του ανθρώπου της βιοπάλης.
-
Δικαίωμα στην ειρήνη και την ασφάλεια, σε έναν κόσμο που μυρίζει πάλι μπαρούτι.
Πως η κοινωνία δεν πάει μπροστά με φτώχεια και ανασφάλεια.
Η πρόσφατη τραγωδία στα Τέμπη ήρθε να το επιβεβαιώσει με τον πιο οδυνηρό τρόπο: όταν οι ανάγκες των πολλών θυσιάζονται στο βωμό του “κόστους-οφέλους”, οι συνέπειες είναι τραγικές. Η ασφάλεια στη δουλειά, στις μεταφορές, στην ίδια μας τη ζωή, δεν είναι πολυτέλεια — είναι δικαίωμα. Είναι υποχρέωση της πολιτείας, και απαίτηση της κοινωνίας.
Από την Κορινθία ως κάθε γωνιά της χώρας, οι φωνές ενώνονται. Όχι για να γιορτάσουν απλώς, αλλά για να διεκδικήσουν. Για να πουν πως η εργασία δεν είναι κόστος – είναι αξία.
Σήμερα, τιμάμε τους αγώνες του χτες, αλλά στεκόμαστε στο πλευρό όσων παλεύουν στο σήμερα.
Γιατί η 1η Μάη είναι περισσότερο από σύμβολο. Είναι κάλεσμα.
Μ.Π.Ν
1944: Οι ναζί εκτελούν 200 Έλληνες κρατούμενους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής
