Όταν το ενοίκιο σε πετάει έξω από το σπίτι σου – Η Ελλάδα των «οικονομικά άστεγων»
Στην Ελλάδα του 2025 η συγκατοίκηση δεν είναι επιλογή – είναι ανάγκη. Από φοιτητές μέχρι συνταξιούχους, όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να μοιράζονται ένα δωμάτιο, γιατί το ενοίκιο έχει εκτοξευθεί.
-
7 στα 10 διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας ξεπερνούν τα 500€
-
52% δαπανά πάνω από το 30% του εισοδήματος μόνο για στέγαση
-
Η «φιέστα» της ΔΕΘ έρχεται, αλλά οι λύσεις… απών.
Δες το πλήρες ρεπορτάζ και μάθε ποιοι ζουν ήδη ως «οικονομικά άστεγοι»
Η αναζήτηση συγκατοίκησης, ακόμη και από ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας και όχι μόνο από φοιτητές, αποτυπώνει τις πραγματικές διαστάσεις της στεγαστικής κρίσης. Στην Ελλάδα του 2025, η στέγαση δεν είναι δικαίωμα αλλά πολυτέλεια – και όλο και περισσότεροι στριμώχνονται σε ένα δωμάτιο, γιατί δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος του ενοικίου.
Η στέγη έγινε άπιαστο όνειρο
70% των πολιτών δηλώνει ότι το ενοίκιο δεν είναι προσιτό. 60% βλέπει κι άλλες αυξήσεις μέσα στα επόμενα χρόνια. Και όμως, η κυβέρνηση ετοιμάζεται για ακόμη μια «φιέστα εξαγγελιών» στη ΔΕΘ, με τη στέγαση στην κορυφή των μέτρων.
Το νέο πρόσωπο της συγκατοίκησης
Δεν μιλάμε πια μόνο για φοιτητές που μοιράζονται ένα σπίτι. Σήμερα, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι, διαζευγμένοι, ακόμη και ηλικιωμένοι αναζητούν συγκάτοικο μέσω social media και εξειδικευμένων πλατφορμών. Αγγελίες όπως «Ψάχνω συγκάτοικο με budget έως 270€» ή «Ψάχνω κάποιον να μοιραστούμε τα 300€ το μήνα» έχουν γίνει η νέα κανονικότητα.
Τα ενοίκια σε τροχιά τρέλας
-
9 στα 10 σπίτια έως 50 τ.μ. στην Αθήνα κοστίζουν πάνω από 400€
-
7 στα 10 ξεπερνούν τα 500€
-
Από το 2017 ως το 2025 τα μισθώματα εκτοξεύτηκαν κατά 75%
Πίσω από τους αριθμούς, όμως, κρύβεται η πραγματικότητα: οικογένειες που διαλύονται, πρώην ζευγάρια που παραμένουν αναγκαστικά κάτω από την ίδια στέγη, γυναίκες που εγκλωβίζονται σε βίαια νοικοκυριά γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν ενοίκιο.
Ο «οικονομικά άστεγος»
Ο μεσίτης Θεμιστοκλής Μπάκας μιλά για τον νέο όρο που ήρθε για να μείνει: οικονομικά άστεγος. Εργαζόμενος, ενήλικος, που παρά τον μισθό του αδυνατεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπή κατοικία.
Σύμφωνα με στοιχεία της QED:
-
52% των ενοικιαστών δίνουν πάνω από το 30% του εισοδήματός τους μόνο για το ενοίκιο
-
25% δηλώνουν αυξήσεις άνω του 20% τα τελευταία δύο χρόνια
Αντιστάσεις και διεκδικήσεις
«Τα κυβερνητικά μέτρα όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά το επιδεινώνουν», σημειώνει ο ερευνητής του Πανεπιστημίου Ουψάλα, Νίκος Βράντσης. Από την «Κοινωνική Αντιπαροχή» που ιδιωτικοποιεί τη δημόσια γη, μέχρι τις επιδοτήσεις χωρίς κανέναν έλεγχο στα ενοίκια, όλα ενισχύουν την κερδοσκοπία.
Κι όμως, ξεπηδούν αντιστάσεις: ενώσεις ενοικιαστριών, πρωτοβουλίες αλληλέγγυας συγκατοίκησης, κινήσεις απο-εμπορευματοποίησης της κατοικίας. Γιατί το ερώτημα πια δεν είναι αν θα αγοράσεις σπίτι – αλλά αν θα βρεις δωμάτιο για να επιβιώσεις.
Μ.Π.Ν.
